Mahangin Ang Tiyan Novels & Stories

Ngumiti ito at hinaplos ang muka at ang tiyan ko. HALOS ilang minuto na rin ang naka lipas ng iwan ako ni Zia. Mas lalong sumasakit ang tiyan ko. Napapapikit at napapasigaw ako dahil sa sakit. "Ahhh!" Sigaw ko ng muli nanamang sumakit. Parang gumagalaw ito sa loob at parang gusto na nitong lumabas. Manganganak na yata ako.

Naalimpungatan ako nang biglaang sumakit ang tiyan ko, agad kong tiningnan orasan na nasa side table ng aming higaan at napagtanto kong madaling-araw pa lamang, pasado alas dos. Sobra rin ang aking pagpapawis at hindi ko maiwasang hawakan ang aking tiyan, sobrang sakit nito. Hindi ko mapigilang maglabas ng isang bahagyang ungol, sa pag-asang maibsan kahit konti ang kirot pero hindi ito naibsan.

Hinawakan niya ang tiyan at nagpakita rito. “Ayan na pala ang Mommy mo,” sabi ni Manang Sabel. “Saan ka galing? Kanina ka pa hinahanap nito.” “Sumakit po tyan ko. Sa banyo ko sa kwarto ako inabutan.” “Is it hurt, Mommy?” nag-aalalang tanong ni Shaun. Hinaplus-haplos pa ang tiyan niya at saka h inalikan. “Iinom mo na iyan ng gamot. Baka may nakain ka na hindi kasundo ng tiyan mo.”

Dahil sa pagpipigil ko, mas lalo lamang ako nahirapan at mas lumala rin ang pag-ikot ng aking tiyan. Dali-dali akong napabalikwas ng bangon. Hawak ang aking tiyan ay dumeresto ako sa comfort room, hindi na pinansin pa ang pagtawag ni Anderson sa akin dahil lalabas na talaga ang suka ko. Sumuka ako sa inidoro at dahil wala pang laman ang tiyan ko ay mas maraming laway ang inilabas ko na may konting pagkain na kinain ko kagabi.

Mayabang at taas-noo kong sinabi. Hindi siya umimik. Mabuti na lang at tumalikod siya kaagad bago pa ako makangiwi nang muli kong naramdaman ang sakit ng aking ulo. Pakiramdam ko rin ay masusuka na ako anumang oras ngayon kaya kinuha ko iyong tasang inilapag niya at pasimpleng sumimsim doon para magkaroon man lang ng init ang tiyan kong puro alak ang laman mula kagabi.

Kahit papaano naramdaman ko ang pagiging Ate niya sa akin. Kumain na lang ako pero hindi ko na yun naubos dahil mabibigla ang tiyan ko kapag kumain ako ng marami. Ilang araw akong hindi kumain kaya malamang sasakit ang tiyan ko kapag binigla ko.

Nakahanda na ang mga gamit, nasa loob na ng sasakyan ni Ninong, para kahit anong oras, kung sakaling sumakit man ang tiyan ko ay aalis na lang kaagad kami. Medyo sumasakit na ang aking tiyan. Pero nawawala pa naman at hindi tumatagal. Dumadaan lang ang sakit kaya masasabi ko na malapit na talagang lumabas. Bilib din ako sa aking anak. Ang dami niyang pinagdaanan habang nasa tiyan ko. Pero lumalaban pa rin ito. Pababa ako ng hagdan nang bigla na lang may bumulwak sa aking hita.

Sa ilalim ng kontrol ni Juan, umiikot ang Yin energy nang mas mabilis at mas mabilis, hanggang sa sumiklab ang matinding sakit sa kanyang tiyan. Sanay na siya sa teknik, kaya alam niyang: Habang mas masakit, mas malapit ang breakthrough. Ang ganitong sakit ay hindi kayang tiisin ng normal na tao. Parang may espadang tumutusok sa loob ng tiyan niya at hinihigop-higop ang laman. Sa loob lamang ng ilang paghinga, nabasa ng malamig na pawis ang buong katawan niya.

Naglaan ng oras si Lorenzo upang pumunta sa opisina ng doktor at tanungin ang sanhi ng sakit ng kaniyang lola. "Karaniwan na sa matatanda ang pagiging mahina ang tiyan. Batay sa mga pagsusuri, mukhang may nakain siyang mali. Wala namang seryosong problema, pero dapat laging paalalahanan ang matatanda na huwag basta kumain ng kung anu-ano. Ang mga sakit sa tiyan ay maaaring maliit lang sa umpisa, pero kung lumala ay magiging malaking problema ito."

Kung may speaker lang siguro ang tiyan ko, tiyak naririnig na nilang lahat ito. “My god. Please help me… I need help.” - Nabuksan ko ang mga mata at nararamdaman ko ang bigat ng talukap ko. Inaantok ako. Sobra. Siguro ito na ang side effect ng hindi pagkain sa loob ng isang buong araw—48 hours! Ang galing ko naman. Sigurado ako na bumalik na ako sa dati kong timbang. Ramdam ko ito sa tiyan ko. Wala na akong bilbil!