Mahangin Ang Tiyan นิยาย & เรื่องราว

alok niya. “Hindi,” Sabay – ggrrrrrkkk – malakas na tunog mula sa tyan ko, Ano ba yan, tyan… timing na timing ka talaga. “Akala ko ba hindi ka gutom? Pero bakit parang nagwawala na ang tiyan mo.” mahina pa siyang tumawa. Padabog akong umupo. Kainis naman oh – ang ingay kasi ng tyan ko. Narinig ko na naman siyang mahinang tumawa.

Aliah's POV NAGISING ako sa sobrang sakit ng tiyan ko, pakiramdam ko para ako lilipad sa sobrang sakit no'ng una tinitiis ko pa dahil iniisip ko pa ang tungkol sa mangga pero hindi ko talaga tiisin kaya napasigaw na ako upang humingi ng saklolo sa asawa ko kasalukuyang nasa kabilang kuwarto. "C---a---liiii--b!!!... Manganganak na yata ako!!!" Halos mamilipit na ako sa sakit. At ano kaya ang ginagawa ng magaling kong asawa bakit hindi niya ako marinig. "Diyos ko! Ano po ang gagawin natin?" Biglang sulpot ni yaya sa pinto. Taranta siyang pabalik-balik. Kahit sumasakit ang tiyan ko nagawa ko pa rin siya pagtaasan ng kilay.

Dumagdag pa na humihilab na naman ang tiyan ko. "Shit na malagkit!" Nagtatakbo ako sa banyo at doon inilabas ang mabigat na pakiramdam. Ano ba kasing nakain ko? Bakit ba ang sakit ng tiyan ko? Hindi pa man ako nagtatagal mula sa pagkakaupo nang makarinig ng katok mula sa aking silid. Isang buntong hininga ang pinakawalan ko matapos ay sumigaw!

“Why?” “Tumigil ka nga, alam mo naman na malapit na akong manganak, paano kung bigla akong manganak dahil gusto mo na naman umisa.” Malakas naman siyang tumawa kaya hindi ko mapigilang hampasin ang kanyang balikat. “Isa lang naman Wife,” “Tumigil ka nga mamay-.” Napangiwi ako ng maramdaman ang biglang pagsakit ng aking tiyan.

Hanggang sa pati tiyan ay tumunog na din. Hala siya...kumain naman ako kanina pero bakit tumunog ang tiyan ko. Narinig ko pa ang mahinang tawa ni sir Gabrielle. Nakakahiya naman itong tiyan ko tumutunog kahit busog naman. "Kumain ka na ba? Mukhang nagutom ka na yata." Nakangiti niyang sambit sa akin. " Hindi po...kumain na po ako kanina."

Tina’s POV** Maaga pa lang, pakiramdam ko na ang paninikip ng tiyan ko. Hindi ko masabi kung simpleng pananakit lang ito o senyales na ba ng panganganak. Pinilit kong huwag mag-alala at inisip na baka normal lang ito, pero habang lumilipas ang oras, lalo itong lumalakas.

Hindi na nagawang sumagot pa ni Taphney nang maramdaman niya ang pangingirot ng kanyang tiyan. Malalim siyang napabuntong hininga at pilit kinakausap sa kanyang isip ang batang nasa sinapupunan niya na huwag na muna siya nitong pahirapan. Madiin na napapikit si Taphney nang hindi na niya makayanan ang sakit na nanggagaling sa kanyang tiyan. Ito na naman ang pakiramdam na parang anumang oras ay mawawalan siya ng malay.

Hinawakan ni Caelith ang ibabang bahagi ng tiyan niya, kumunot ang noo, at habang pinipilit na tiisin ang sakit, sabi niya, "It hurts.” ***** Gemekek

Sabi ko sabay ngiwi at sapo sa tiyan. Gumuhit naman ang pag aalala sa mukha nya. "Sumasakit na ba?" "Hindi naman, kumikirot lang pero kaya pa. Medyo mabigat na kasi ang tiyan ko." Sabi ko. Bumuntong hininga sya at hinimas ang tiyan ko. "Kaunting tiis na lang sweetheart malapit ka ng manganak." Tumango tango ako at ngumiti. Inalalayan naman nya akong pumasok sa loob ng mansion.

Wala siyang magawa kundi mamaluktot para hindi nila masipa ang kanyang tiyan. Minsan ay nangyayari ang ganitong sitwasyon. Buti na lang at hindi nila tinatamaan ang kanyang tiyan. Sinumbong na ito ni Madeline ng ilang beses, pero walang nangyari.