Mahangin Ang Tiyan Novels & Stories

Hindi naman siya dating ganito pero bakit para bang bigla naman yatang nagbago ang ihip ng hangin? Naramdaman ko na naman ang pagpatong ng kanyang palad sa tiyan ko! Humahaplos-haplos pa iyun sa ibabaw ng umbok ng akin tiyan kaya naman lalo akong nakaramdam ng pag-iinit sa buo kong sistema! Para akong lalagnatin na ewan!

"I think I'm dying Baby. Ouch! Aaaaggghhh! " Dying! Sakit lang sa tiyan dying agad? Dying sa kahihiyan kamo! Yan ang nararapat sayo. Alam mo namang maselan ka sa mga ganung kalseng pagkain nagpaka-pg ka pa talaga! Deserve mo yan!

nahihirapan kong sigaw habang sapo ang tiyan ko. "Ate?" sigaw nito nang makita niya ako. "Ayos ka lang ba?" Bumaba agad ito sa minamaneho nitong kuliglig. Mabilis na lumapit ito sa akin. "Tulungan mo ako, please! Sumasakit na po ang tiyan ko," hingal kong sabi. "Malapit na po akong manganak." Nagulat ang lalaki pero hindi nag-atubiling tulungan ako. Salamat sa Panginoon.

“Ngayon din!” Pero habang nagsasalita ako, bigla kong naramdaman ang pagsikip ng tiyan ko. Napahinto ako. Bahagya akong napayuko at napahawak sa tiyan ko. Hindi malakas ang sakit pero sapat para biglang manghina ang tuhod ko. Siguro dahil hindi pa ako kumakain. Siguro dahil sa stress. Siguro dahil sa galit.

Will she be fine? "W-Why? How do you feel?" Of all the questions in my mind, that was the only one I could ask. "Eh kasi kanina pa sobrang tigas ng tiyan ko. Kapain mo." She held my hand and placed it in her stomach so I could feel it. "'Di ba, sabi ng OB sa 'tin, kapag ganito raw na wala nang break 'yong pagtigas ng tiyan ay sign na 'yon na malapit nang manganak? Saka sumasakit na rin talaga ang tiyan ko."

Hinayaan niya ang kanyang mga paa kung saan siya tangayin ng mga ito sapagkat ikinahinto niya agad nang makaramdaman ang pananakit ng kanyang tiyan. "Aray ko po. Parang nagrereklamo na ang tiyan ko ngayon. Saan ba pwedeng makakuha ng makakain dito? Baka may mga prutas man lang sa tabi-tabi. Aray ko," wika niya sa kanyang sarili nang siya'y napahinto habang dinaramdam naman ang pananakit na iyon.

gulat na sabi n’ya kaya mas lalo akong kinabahan at hinawakan ‘din ang sarili kong tiyan pero wala naman akong nakapang kakaiba. “Lumaki ang tiyan mo”gulat paring sabi n’ya kaya nagtaka ako. “Ano? Hindi naman, ah”saad ko habang patuloy sa paghaplos dito. “Oo, medyo lumaki ang tiyan,hindi naman ‘to ganito kalaki ‘nong huli kong hawak”aniya. “Lumalaki na s’ya”masayang sabi n’ya.

Ngumisi ito. "Sige, magpapahanda ako kay manang ng pagkain natin," sagot nito na tila nagmamadali. Napangiwi ako, damn! Sumakit ang tiyan ko, halatang gutom na yata ako. Nalipasan na naman ako. Argh!

Subalit muli siyang napangiwi nang sumagi ulit ang sakit ng tiyan niya. "Wife, ikaw ba sumampal sa akin? Bakit mo 'ko sinampal?" sunod-sunod pa na tanong ng loko. Pero hindi niya ito pinansin dahil hindi na maipinta ang mukha niya sa sakit na nararamdaman niya. Nakahawak ang isang kamay niya sa malaki niyang tiyan habang ang isa naman ay nakatukod sa balakang niya.

Kabanata 73 Ang suntok sa tiyan ang nagpapahina sa kanya, halos hindi na siya makahinga dahil sa sobrang tindi nito. Napakunot-noo siya at muntik nang madapa nang hawakan siya nito at inipit ang sarili sa kanya, napapangiti sa biglaang reaksyon nito matapos siyang suntukin.