Makatanggap Romane & Geschichten

Hindi dapat ako matakot nang ganito. Hanggang maka-uwi si Mae, tolero at maraming bumabagabag sa kanyang isipan. Sa tuwing pinipikit niya ang mata, naiisip niya ang posibilidad na mangyari na bigla na lang bumalik ang nanakot sa akin at ilabas nito ang totoo sa kanyang nalalaman. Umupo si Mae sa malambot na kama at tinignan si Mark sa tabi, na mahimbing na itong natutulog.

sagot niya, halatang umiiwas ng tingin. “Kitang-kita ko sa mukha mo, Margaux. Inuunahan na kita, hindi ko siya type. At obvious din na hindi niya ako gusto. 'Yung mga tingin niya sa akin? Walang spark. Walang interest. Parang nag-uusap lang kami bilang… magkapatid. Idagdag mo pa na Kuya talaga ang gusto niyagn itawag ko sa kanya, kung hindi mo alam."

Higit sa lahat nang nadirito ay si Niko talaga ang trip nila. Wala sa sariling napadako ang paningin ko kay Mateo na siyang may kausap lang, ngunit ang paningin ay nasa akin. Napakunot ang noo ko't nagningkit ang mga mata para makasiguradong ako ba talaga ang tinitingnan niya. At tama nga ako. Hindi basta simpleng tingin lang ibinibigay nito sa akin. Malalim at madilim na pagkakamasid ang ibinibigay niya sa akin na para bang may ginagawa akong hindi maganda sa kaniyang paningin.

Kapag ang mga mata niya ay hindi tama ang nakikita, nagiging iritable siya at hindi makatarungan. Kapag hindi makatarungan ang nakikita niya, ang kanyang mga mata tila nagiging galit na galit. Natakot si Maureen sa kanya, kaya ibinaba ang kumot at inilagay ito sa ilalim ng leeg, "Okay na ba ito? Tama na bang masakal na lang ako? masaya ka na?"

Pinagbuksan pa siya nito ng pinto. Hindi niya alam kung namalikmata siya pero parang nakita niya sa side mirror ang galit na hitsura ni Matthew habang sinusundan sila ng tingin. Hindi ba ito marunong ngumiti? Bakit lagi nalang itong galit at nakasimangot? ***

"Huwag kang ngumiti dyan. Saka nag-uusap tayo, 'di ba? Wala ka man lang ba sasabihin? Reaction? Suggestion o kahit man lang opinion sa ginawa kong pakikialam sa divorce mo." Inalis niya ang kamay nitong nakatakip sa bibig niya saka hinalikan ang likod ng palad nito. Nang tingnan niya ito ay malamlam ang mga mata nitong nakatingin sa kanya. Mga matang nangangako ng wagas na pagmamahal. Sa matitingkad na kulay berdeng mga mata na 'yun ay nagtatago ang isang paraiso.

WARNING MATURED CONTENT R-18 (READ YOUR OWN RISK) –––––––––––––––––––––––––––––––––––– Nakaramdam ako ng kaba. Napaangat naman ako ng tingin kay Anus at lalo akong kinabahan ng makita kong kanina pa pala ako nito tinititigan. Tila naduduling na ako sa'min titigan at ramdam ko naman ang paglapit ng mukha niya sa mukha ko. At naramdaman ko na lang na may dumpi sa'kin labi na mainit at malambot kong. Napapikit ang akin mata.

“Bakit ka ba laging nagpapadalos-dalos?” Kusang lumuwa ang aking mga mata nang maaninag kung sino ang taong kaharap. Sa labi nitong kalimbahin, tangos ng ilong, makapal na kilay, at sa mga mata nitong kakulay ng mga kanela (cinnamon). “M-Mateo?” ***** Mateo’s POV “Ayusin mo ang tungkulin mong ito, Edgardo.”

Bakit kelangan sobrang lapit? "Open your eyes"- para naman akung, tuta na agarang sumunod sa utos niya. Pero nang pag mulat ko ng mga mata ko, bumungad sa akin ang mala tubig dagat niyang mga mata, matang kelan man ay hindi mo magagawang iwasan, matang parang nang huhukay sa kalob looban ng pagkatao mo, matang tatatak sa iyong isipan, para itong isang bisyo, nakakaadik at nakakaak-

Kundi iyong malinis tingnan. Matangos ang ilong. Makapal ang kilay. Mahahaba ang pilikmata. At ang mga mata... Ang hirap ipaliwanag. Hindi matalim. Hindi rin malamig. Parang laging may kapayapaan. Parang kapag tiningnan ka niya, hindi ka niya hinuhusgahan. Lalo na kapag ngumingiti siya. Hindi malaking ngiti.