Makatanggap Novels & Stories

Lahat— lahat nasa ulo ko sa isang pasada lang ng mata ko sa mukha niya. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakatitig sa dalaga para kusa niyang mapansin ang malagkit at walang hiya kong pagtitig sa kanya. Napatingin siya sa banda kung nasaan ako. At parang gutom ang mga mata kong nakipag-titig-an sa purong brown niyang mga mata habang ipagpapatuloy ko ang ginagawa kong pakikipaghalikan sa babaeng katabi ko. Saglit lang din naman ang tagpong iyon dahil agad siyang nag-iwas ng tingin sa akin na parang napaso sa kung paano ako tumingin sa kanya.

Pero nakatanggap AKO Ng hampas dito, bakit Hindi Ka nag pakita at nag maskara Ka pa talaga Noh! gov Pano SA subra Kung pag iyak mapahamak ang baby natin, o Kaya ay tumakas AkO Kung?! nang makakuha Ng pag kakataon ano gagawin mo Kung mapahamak Kami ni baby sa'ad pa nito SA akin?!

kaswal na sagot niya. Tahimik namam siyang pinagmasdan ni Matthew. Noong una ay hinala lamang iyon, ngunit sa sandaling iyon ay lalo lamang siyang nakumbinsi. Kahit gaano pa kahusay magtago ng emosyon si Marikit, may mga bagay na hindi kayang maitago ng mga mata. "I understand if there are things you can't tell other people,” muli pang saad ni Matthew.

Gusto kong ipakita sa kanila na hindi na ako masyadong naapektuhan sa mga pagmumukha nila kaya nga lang kapag nakikita ko sa sila ay hindi ko maiwasang hindi maalala ang ginawa nila sa akin. Gusto kong makaganti sa kanila sa ginawa nila sa akin. Gusto kong matanggal ang mga mayayabang nilang tingin sa akin. Sa kabila ng malungkot na ekspresyon ni Marga at Matt nang pumasok sa loob ng chappel ay kaagad kong napansin ang mayabang na tingin na ipinukol sa akin ni Marga. Idagdag pa na nang makita niya ako at nagsalubong ang aming mga mata ay bigla na lang itong lumapit kay Matt at ipinulupot ang mga kamay sa braso nito na akala mo isang sawa.

Bakit affected sila? Pati ba naman kamatayan ko ay ayaw nilang matanggap? ******* LMCD22

Posible pa rin talagang magkamali ang first impressions. *** SA PALENGKE. Magkasabay kaming naglalakad ni Mamay at kanina pa lang ay hindi na nakaiwas sa pansin ko ang pagsunod ng tingin sa amin ng mga tao na andito. At kapag sinabi kong "pagsunod ng tingin", ang tinutukoy ko ay ang literal na pag-360 degrees ng mga ulo at leeg nila. Nakaka-conscious tuloy.

Si Ma'am Amerla Lopez , maganda siya ,mukhang kagalang galang at may ipagmamalaki .Sa itsura palang niya halata mo na ang kayamanan. Nakakapangliit ngang makatabi siya sa isang litrato.Lalo na noong hinawakan niya ako .May kakaibang pakiramdam akong nadama sa kanya .Hindi kilig o galit ,pero mas malalim pa .Hindi sapat ang mga salita para sabihin kung ano iyon. Maaaring may saya at p may lungkot, hindi ko maipaliwanag . Ang alam ko lang, hindi dapat ako mapalapit sa kanya .Yung kakaibang pakiramdam ko ,hindi na dapat lumaki pa .Iba ang titig na pinupukol niya sa akin ng araw na iyon , parang kinikilatis niya pati ang kaluluwa ko.Dapat nga ay sanay na ako sa ganoong titig. Ganoon naman ang ti

sabi niya at umiwas ng tingin " Talaga ". inikutan ko siya ng mata Nag-crossarms ako, " Kaya tumahimik ka nalang dyan ". dagdag ko pa

Na napakadaling paikutin? At alam kong 'OO' ang sagot sa lahat ng tanong na ito ng isipan ko. Naikuyom ko ang kamao kasabay ng paglaglagan ng mga butil sa aking mga mata. Luha ito ng paghihinagpis at pagkamuhi sa taong labis kong tiningala at pinagkatiwalaan pero siya palang magsasadlak sa akin sa panganib. Napakabobo ko dahil basta basta na lamang akong nagtiwala agad sa taong hindi ko lubusang kilala at nagbabalat- kayo lang din pala.

Baka nagalit. Tumaas ang dulo ng labi ni Mattheus. Napanguso ako. Tama ba ako sa aking nakikita? Naaliw si Mattheus sa pagkahuli niya sa ‘kin. Overacting na kung iyon ang maitatatwag sa 'kin. Ngunit hindi maaaring madaya ang nakikita kong pilyong ngisi sa labi at mata nito. Nagustuhan nito ang aking kapangahasan. Sign na ba ito? Akin na na ang puso ni Mattheus. Assuming ako gusto ko lang iyon ang aking isipin.