Maki Zenin New Look Novels & Stories

“Today, you’re not just the groom. You’re the man who earned this peace.” Tumango lang ako. May punto siya. Mukhang kilalang-kilala na ako nitong si Kenzo. Pagkatapos akong ayusan, pinaupo nila ako para lagyan ng kaunting concealer sa eyebags at oil control sa mukha ko. Akala ko dati pambabae lang ‘to, pero ang sabi ng makeup artist, light makeup lang na parang natural look ang gagawin sa akin.

“Ten years na tayong magkaibigan, bruh. Kilalang-kilala na kita.” Mabilis namang napailing-iling si Abby sa kaharap. “H-Hindi nga. Ba't ko naman siya magiging crush? Hiyang-hiya lang talaga ako sa ginawa ko, bruh...” pagdadahilan pa ni Abby pero ewan niya kung bakit nakaramdam siya ng kilig sa t'wing maaalala niya ang chinito, mestiso, at sobrang gwapo na kuya ng kanyang best friend. In fact, kahawig nga nito si Mackenyu Arata na isang Japanese actor na gumanap bilang Zoro sa live adaptation ng anime na One Piece.

Nag punta siya rito upang buksan na nila ang regalo sa isa't isa dahil tulad ng sinabi niya kay Zin ay aalis na siya bukas at Hindi niya alam kung kelan pa siya makakabalik. Ilang sandali lang Sila nag antay ay bumaba na Rin si Zin na naka white shirt at black pants. Why he looks so handsome?! Ngumiti si Yenna kay Zin ng makaupo ito sa tabi niya at agad naman siya nito tinaasan ng kilay na parang nang aasar. "Who's the hug?" Asar nito na agad ikinainit Ng Mukha niya kaya agad niya ito siniko. "Yari ka sakin after nito." Bulong niya at sinamaan ito ng tingin.

May ginawa ba kaming kasalanan? Ang weird niya! Mukha siyang manikang nakalimutang kumain pero normal lang sa Japanese ang get up niya. Kulay gray at purple ang kanyang buhok, katulad ni Taki Kier na maitim ang mga mata at manipis ang mga labi. Sino siya? Ress’ POV

Nanlaki ang mga mata ni Maki at gulat na gulat ito nang makita ang mukha ng dalaga, dahilan upang mabitiwan niya si Irene. Ang babae nasa harapan niya ay may maraming nunal sa mukha, diretso ang kilay, makapal ang lipstick at colorful eyeshadow. Sa madaling sabi, sinadya na naman ni Irene na papangitin ang kanyang mukha. Nang makita ni Irene na nagbago ang expression ni Maki, pasikreto siyang napangiti. Nagsimula na siyang magpanggap at nagsalita.

Trying to see if Hycent is really good at checking. Yumuko si Reese at pumantay ang kanyang ulo sa ulo ni Hycent. Ang kanyang isang kamay ay nakahawak sa may sandalan ng upuan nito. Habang ang isa naman ay ipinatong niya sa lamesa upang ibalanse siya. At dahil nakayuko siya ay makikita ng sinumang papasok or ng katabi niya kapag humarap sa kanya ang naghuhumiyaw niyang dibdib na kitang-kita sa suot niyang black plunge halterneck top lalo na at inalis niya ang kanyang blazer.

Nakakatakot kasi baka mamaya hindi niya napapansin na nahuhumaling na naman siya rito— Teka, hindi nga ba? Nakagat niya ang labi sa naisip. Pagkarating sa Japanese restaurant ay agad na nag order sila. Habang naghihintay ay siya namang todo iwas niya ng tingin kay Grant. Nakasuot ito ng dark blue long sleeve na bahagya pang nakatupi ang dulo. Naka-brush up ang buhok kaya mas lalong lumitas ang features ng mukha nito. Kaya halos lahat napapatingin. Dati naman kapag nasa television ito ay mukha itong suplado, pero bakit ngayon ay napaka - aliwalas ng pagmumukhq nito?

Maaga akong pumasok sa office. I sketched a few more designs to freshen up my mind and made some final changes to the contract for our meeting later. Eksaktong alas-nuwebe nang bumukas ang pinto ng conference room. Pumasok si Nazzer na suot ang isang navy blue suit coat. He looked as sharp and intimidating as ever, pero nang magtagpo ang mga mata namin, napansin ko ang bahagyang pamumula ng kanyang mga mata.

Saktong pagbukas ko rito ay ang pagpasok ng pamilyar na lalaki sa silid. Zeidan was wearing a black coat outside his white polo shirt. Compared when he was still in medical school, his physique and aura seem better now. Mas lumaki ang pangangatawan niya at lalong nadepina ang mga features ng mukha niya. Umikot ang paningin nito sa buong silid habang inaayos ang relo niya sa bandang pulso. I was about to silently leave the table to grab a cup of water when his eyes went to me.

Nginitian pa ako ng babae na nadaanan ko. Sumara ang pintuan kasabay ng muling pagtahip ng kaba sa akin. Nakaupo na si Zenon sa dulo ng mesa at hinihintay akong maupo. He is intimidating and a little bit scary. Ngunit hindi ako natatakot sa presensya niya. Mas natatakot ako sa mga salita na maaaring lumabas sa bibig niya. "Are you just going to stand there and glare at me?"