Malapit Na Ako Novels & Stories

He placed me on my feet once he had pulled out of me and said "I have more I want to do but that will be good for now." Holy fuck my mate is an animal!

Ampapangit ng ugali. The ability of that driver is to copy someone's appearance. Baka nga hindi 'yon ang totoo niyang mukha at ginaya niya lang ‘yung itsura nung original na driver. I have to do something. But how? Ni hindi nga ako pinapansin ng mga guards, tapos hindi pa sinabi sa 'kin kung anong atraso ko, hindi ko pa malalaman kung hindi sinabi nitong lalaking ‘to.

he shrugged but something told me that he already knew. “So…what are you doing here all alone?” He pressed, stepping forward. I suddenly felt like the vast hallway was too small for the both of us. “I'm just catching my breath," I said, trying to pull the shreds of dignity that had crumbled around me, "And I'm not waiting for a bus.” He smiled and I noticed his light dimples on both cheeks, “Good. Busses are terrible in the mountains. I'm Malakai, Beta of the Silver-Moon pack. And you are... breathtakingly miserable."

"Diego... Mahal na mahal kita..." Napadilat ang mabigat na talukap ni Alexa nang maramdaman ang malakas pag-uga. Madilim, masikip at malamig. Nasa loob siya ng kotse, katabi ng mga taong hindi niya kilala. Sa maikling sandali at natatakpan na ng makapal na likido ang mga mata ni Alexa. Panaginip na naman. 'Diego...'

WARNING. This work is not suitable for young audiences. Matured and explicit contents are expected ahead. Read at your own risks. Hellios' POV I wasn't always the strong type. “AHHH!” Malakas na sigaw ng lalaki matapos kong baliin ang braso niya. I wasn't always the one they were scared off. “P-Patawarin mo ako! Aalis na lang ako, hindi na ako magpapakitang muli! Parang awa mo na! May mga anak ako!” Pagmamakaawa niya habang dahan-dahan ko siyang nilalapitan.

Malakas na singhal sa kanya ni Molly. Maya-maya lang ay natahimik na ang mga ito. Marahil ay nakaalis na sila. Muli akong bumaba at sumilip ako sa bintana. Wala na nga sila. Marahil ay napilit ito ni Molly na sumama sa kanya pauwi. *eZymSeXy_05*

Ayokong aminin pero may punto siya. Dahil kahit gaano pa ito ka-imposible, may record pa rin na lumalabas sa system. At hindi iyon basta mawawala. "Malay mo," sabi niya. "Ano na naman?" "Malay mo gwapo." Napairap ako. "Grace." "Malay mo mayaman." "Grace." "Malay mo CEO." "GRACE ANN!" Tumawa siya nang malakas.

sagot ni Tita Carrot sa kabilang linya. Napaawang ang kaniyang bibig sa nalaman. Hindi niya napigilan ang makaramdam ng hindi maipaliwanag na damdamin. “Ah, e-ex pala niya iyon.” “Yes. Oh my God! Girl, ngayon pa lang, gumawa ka na ng paraan na mahulog sa ’yo ang pamangkin ko bago pa makabalik ang babaeng iyon. Oh, our poor, Olibabe.”

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"