Malapit Na Ako Novels & Stories

Bigla tuloy nagkaroon ng imaginary boxing ring sa paligid, at nakita ko ang sarili kong may hawak na microphone at nag sasalita. On the right corner, Abbigail Alejandro, On the left corner, Maliyah diko alam ang apelyido! "Alam mo Abbigail, Matagal ng mainit ang dugo ko sa'yo and now I know why?" "Oh sige kunwari may pake ako, bakit ba?" Ngayon naman ay nakagat ko ang loob ng pisnge ko para mag pigil ng tawa. "Because you're kulang sa pansin and stupid."

nasasaktan at walang ibang mapuntahan. "Girl, baliw ka na. Hindi ko Alam na mas malala ka PA sa mga babaeng broken hearted na na kilala ko." mapait siyang tumawa. Siguro nga mas malala siya kasi mas grabe rin naman ang sakit na nararamdaman niya. "Bilhan mo na lang ako, kung hindi, papatayin ko na lang ang sarili ko, dito. Ngayon na."

he said. Again, nothing followed. So that was it? I thought they were supposed to answer my questions if I calmed down. “I’m Michal, Mimi for short, this is my brother Izza. You were beat pretty badly and you’ve been out for about a week, but nothing’s permanent. You’re recovering well, although you’ve got a long way to go,” she said. That still didn’t explain why I was here, how they knew Aaron’s name. Why they listened to my voicemails and sent a fake text…technically. “Where the hell am I? What am I doing here?” I knew this was considered a crime in all fifty states.

He tried to grab for his Amulet around his neck when he noticed it wasn’t there. Only now he realised it wasn’t there, he searched his room high and low but isn’t anywhere to be found. Trying to remember where he had last seen it, he sits on the side of his bed. Pulling the Pillow into his arms from the top of his bed. He can still smell Vida’s scent in it even if there is just a hint left of it. He misses her and now he lost her Amulet, the one thing that connected them both from the moment they met, a lump forms in his throat. Tears are forming in his eyes as he stared on the ceiling. Disappointed with himself that he has lost something so special to him.

may pumatak na luha sa gilid ng mata ni Tala. “Inisip ko talaga kung anong memory ko sa kanya na niyakap niya ako o naramdaman kong mahal niya ako. Wala eh…wala akong gano'ng experience. Ang nakakainis 'yung feelings ko parang okay lang. 'Yong hindi na rin ako nag-expect ng pagmamahal at hindi naman na ako naghahanap kasi hindi ko kailangan. Alam mo 'yon? Do I make sense?”

Sa isang kisapmata, natagpuan na lang ni Alejandra ang kanyang sarili na nasa ibabaw na ng di-kalayuang kama. Nakadagan na sa kanya ang lalaki. Nakatitig ito sa kanya nang buong pagkasabik. "Nagsisi ako kagabi kung bakit pa kita hinayaang makauwi. I had a hell of a hard time getting asleep," pag-amin nito. "Hindi ko makalimutan ang malambot na mga labi mo. O ang makinis na balat mo."

Napatigil ako sa isang medyo madilim na iskinita, dito nang gagaling ang amoy. Amoy… Ah! Alam ko na! My gee! Ang tanga-tanga ko para makalimutan ang amoy nayun! Amoy three in one na kape! Oo, parehong amoy ng Greatest White! How could this be? Something I’m very familiar with is here, just right at my nose. Could this mean that… "Tabi!" isang malakas na boses ang nagpabalik saaking katinuan. Before I could even react ay natumba na lang ako dahil sa isang malakas na impact.

Katapusan ko na ata, mamamatay na ba ako? Nilingon ko yung humahabol sa akin. Malapit na siya. Malapit na malapit. Isip Brielle, umisip ka ng paraan kung paano mo siya matatakasan. Argh! Natataranta ako. Malapit na siya! Naiiyak ako sa takot. "Hanggang diyan ka na lang." Dahan-dahan akong lumingon. Huh? Pamilyar sa akin ang isang 'to.

Ang sarap kaya niyang halikan! T*ngina 'yan bakit nakakahalina kasi siyang halikan? Hindi naman siya skilled humalik, pero bakit sarap na sarap ako sa kaniya? Bakit gustong-gusto kong halikan ang labi niya? "Please accept my heartfelt apologies. It was never my intention to hurt you or put you in such an awful situation like that..." mahinahon niyang sabi na kahit ang boses niya ay hindi ko alam kung bakit ang lakas ng epekto sa akin.

Nakauwi na ako mula sa school. --- FROM: Winston Nash Ravalez Bakit 'di ka nagre-reply? Galit ka ba kasi hindi ako nag-message agad? --- FROM: Winston Nash Ravalez Sorry. Right now, I want to see you. Can we have a video call? --- Matapos kong basahin iyon ay agad akong tumili. Gumulong-gulong pa ako sa kama ko dahil sa nararamdamang kilig. Kailangan ko pang kunin ang unan para kagatin at pigilan ang sariling sumigaw.