Mamaya Na Lang の小説・ストーリー

madamdaming wika ni Mommy. Hindi ako nakaimik sa sinabi ni Mommy. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon. Hindi ko ito inaasahan. Siguro hindi lang ako sanay na ganito sila sa akin

"Sana nga ikaw na lang." To be continued...

"Mommy." "Huwag mo akong hawakan!"

Hayst Maya lang ay ang laki na ng ngiti ni Samantha sa akin. "Bakit di kita nakilala kaagad Pani? Sorry sa mga nagawa ko sayo ha. Hayst kung alam ko lang na ikaw yan never na never kitang papakitaan ng mga ganun grabi ngayon ako nahihiya sa mga pinag gagawa ko sayo." nahihiya na bulong nito sa akin.

Isa pala itong calling card. "Mauna na 'ko." Bago ito tuluyang lumabas ng pinto ay sinulyapan pa niya si Marga at saka ngumiti. Kaagad na sinarado ni Trixie ang pintuan nang makasigurong wala na ang matanda. ————— "Mommy, paano niyo po nakilala 'yong mabait na matanda? Bakit po siya nandito kanina?"

"Sige na, Ma patayin ko na po at wala naman akong napapala sa pakikipag-usap sa'yo-" "Ukinam!" agap niya. "Sige na, mag-iingat ka diyan at tatanga-tanga ka pa naman. Miss na rin kita... miss na kitang sabinutan." Napahagalpak na ako ng tawa dahil sa love-language namin ni Mama. Mukha lang kaming laging nag-aaway pero ang totoo, 'yon ang way namin para ipakitang mahal namin ang isa't-isa.

I still felt like I was daydreaming. “Mama!” Maia excitedly hugged me with so much longing. Kahit may kabigatan ay agaran ko itong niyakap at kinalong. H******n-hagkan ko pa ang malalambot na mukha nito. Masyado kong namimiss ang chikiting na ‘to! “I miss you so much, baby!”

May dapat ba akong malaman? "Dia, maayos ang lahat sa Pilipinas kaya hindi mo kailangan mag-alala lalo na sa Mama mo." "Narinig ko kayong nag-uusap ni Jeyya tungkol kay Mama, may nangyari bang masama sa kanya? Nagising na ba siya?" "I said that everything---

Bakla pa rin siya! “Ew-ew-w, no!” Mariin akong napailing. "I know right?! Hindi pwedeng ako ang ama niyan! I can be the mother, though." Natawa siya sabay iling ulit. "But no, there must be a mistake." Saad niya saka tinapik ang lalaki. Napatawa na lang ako sa situation namin. Pag naiipit talaga, bigla na lang napapa-English.

biglang wika ni Mommy na nagpatigil sa akin. “Pero My... paano po kayo?” “Huwag kang mag-alala sa akin, okay lang ako. Kailangan ko lang mapag-isa ngayon,” malungkot niyang sabi, ang mga mata ay nakapako sa urn. “Tsaka, kailangan ka ni Liam ngayon.”