Mamaya Na Lang Novels & Stories

Pero teka. Hindi ba summer ngayon? But why do I feel that this is an autumn season? Do you get what I mean? May mamamatay means, malulugasan kami ng isa. Hundred percent sure na may mamamatay. At kung ganun. SINO? ------ NEXT CHAPTER: THE ROYAL BATTLE

Sana, ‘yon na lang. “Anak, magpahinga ka na lang muna. Magpagaling ka muna para makalabas ka na agad dito. Huwag mong piliting maka-alala agad dahil sasakit lang ‘yang ulo mo. Baka makasama lang ‘yan lalo sa kalagayan mo. Hindi naman ako magsasawang magkuwento sa’yo eh, basta magtanong ka lang...” sabi ni Mama habang nagbabalat ng mansanas. Pinauwi niya muna ang mga kapatid ko para makapagpahinga.

call her mama, really? "But only if you want," bawi nito nang bigla silang atakihin ng katahimikang dalawa. "Kung selosa talaga ang mommy mo't ayaw niyang may iba kang ina bukod sa kaniya, then let her hold the tittle forever." "Not forever, 'cause nothing stays forever..."

lumuluha niyang muling wika Hindi ko naman mapigilan ang maluha. Ayaw kong saktan si Mommy pero, talagang dumating sa punto noon na hindi ko na kaya. Wala naman sana akong balak na umalis noon kaya lang, feeling ko, nag-iisa ako. Walang kakampi...at kahit ang sarili kong Ina ay ayaw na sa akin "H'wag na po nating pahirapan ang mga sarili natin, Mom! Matagal na pong nangyari iyun at nakaraos na po ako." seryosong wika ko.

si Amalthea . "Taste it Yaya then your medicine po para sa lagnat mamaya, inumin niyo rin po." Magalang nilang wika. Hindi ko alam kung bakit naiiyak na naman ako dahil sa sobrang sweet ng mga bata sa akin, totoo kaya ang pinapakita nila? Baka mamaya nito kapag magaling na ako ay masungit na naman sila sa akin, ganyan kasi sila minsan, parang kaugali nga ng daddy nila, speaking of daddy nila, hindi ko pa rin siya nilingon at pinansin.

sagot ko "Okey Wait for me... pupunta ako ngayon dyan" pagpapaalam ni mama sabay end call, isang malalim na buntong hininga nalang ako. 'hay ano na naman problema ni mama' tanong ko sa sarili.

Maya lang ay nag paalam si Mama na lalabas lang daw muna ito saglit kaya naman kaming dalawa na lang nito ang naiwan dito sa kwarto ko. Kung kanina ay naka tingin lang ito sa akin. Ngayon naman ay naka titig na siya at bigla na lang itong lumapit sa akin ng sobrang lapit na halos ay ika tigil ko ng aking pag hinga.

napaismid ako. "Malay mo, biglang sumulpot 'yon at suyuin ka. Alam ko namang ang lambot mo pagdating sa kanya. Siguradong hindi ka na magpapakipot pa at agad ka nang pupulupot sa kanya," ngiting sabi niya. " 'Di pakipot. Hindi po ako ahas na pupulupot kaagad sa kanya, Ma." Tawa at ismid na lang ang tugon ni Mama

Si Mama. "Ma naman, 'di ko nga po kilala." Sabi ko. Jade 'yung pangalan niya pero 'di ko pa din siya kilala! Kasi nakita ko lang siya kanina, pero dahil sa nakikita ko sa ugali at galawan niya. Kilala ko na ang mga tipo ng mga 'langyang kagaya niya. "Yen, kilala mo?" Tanong ni mama kay Merien na siyang umiiling-iling naman ang isa. "Ikaw Lex?"

'Yong masaya lang at walang problema sa buhay. "Baby, kumapit ka lang kay mama. Magiging masaya tayong dalawa. Pero kapag dumating ang panahon na gusto mo makita ang papa mo ay hahayaan naman kita. Sa ngayon ay si mama muna ang kasama mo." Kausap ko sa tiyan ko.