Mangkukulam In The Philippines の小説・ストーリー

Philippines 1930 MAAGA SILANG PINATAWAG ni Marco kinaumagahan. Kahit kulang ang tulog niya'y pinilit pa rin niyang magising at pumunta sa lobby. Nandoon na silang lahat at kasalukuyang hinihintay ang kanilang boss.

" sagot ko, na naguguluhan. "Ayaw mo?" sabi niya, na parang iiyak na. Oh no, parang bumalik ako sa dati kong trauma nung kapanahunan. "Okay, okay! Sige, bibili ako!" sabi ko." Anong klaseng mangga ba?" " Yung Indian Manggo na hilaw at saka yung mangga na galing sa Guimaras para matamis." sabi nya. Parang gusto ko na din umiyak. Kelangan ko pa bang pumunta ng Guimaras para lang sa mangga?

Maputi 'yon na may batik ng dilaw. "Akala ko naman kung ano na ang nangyari." Naupo siya at sinimulang kainin ang ice cream. "Alam mo, may pineapple farm sa Bicol. Gusto mong makita?" "Pineapple farm? Akala ko sa Mindanao." She doesn't really know much about geography. "Sa Mindanao 'yong pinakamalaki. Pero sa Bicol, mayroon din. Punta tayo at isama natin sina lolo para makapasyal."

“May ganito ba sa Pilipinas?” Gusto ko kasing matuto, pero ang alam ko talaga ay mangilan-ngilan lang ang mga nag-aalaga ng kabayo. Kung mayroon man, nasa Baguio ang mga ‘yon, at limited lang talaga ang puwedeng takbuhin, o lakarin ng mga kabayo. Mas maganda kasi sana kung kagaya ng ginawa namin kanina. Na kahit wala kaming kasama na isa sa mga caretaker ay hinahayaan lang nila kaming hiramin muna saglit ang kabayo.

Malamang nagulat sya at nakita nya ko dito. "Marge!" Sigaw ng bagong dating. Teka si Ace to ah ang lalaking kinaiinisan ko kasi laging nakabuntot kay M. Teka ano ginagawa ng kumag na to dito? Si M lang dapat mag-isa ngayon, and we're suppose to be alone. Pero nakakatawa lang di naman sya pinapansin ni M. Tsk. "Julius is that you?"

Tumango ako sa sinabi niya. "Ganito pala ang hitsura ng mga gusali rito sa manila hindi katulad ng mga nasa probinsiya." Ani ko. "Mas maganda, malaki, malawak at maraming tinda ang narito keysa roon sa amin." Napatingin ulit sa akin si Mel. Nakangiti pa rin siya.

Kabanata 100 Walang gumagawa ng catering at hindi alam ang pangalan ng matanda! Karaniwan akong nananatili sa Cebu, at ako ay nasa estado ng pagreretiro. Karaniwan akong lumalabas upang makinig sa mga libro at bihira akong magpakita sa harap ng mga tao.

RADE Imbis na umuwi ay dito ako sa isang tropa ko para mag-celebrate, tama magpapakasaya ako dahil tang*na mag-asawa na ako. "Seryoso ka ba talaga diyan? Paano si Stella? Hindi ba nagbabalak na rin kayo magpakasal?" Hindi ako umimik dahil badtrip na badtrip ako kung pwede lang magwala at ... Fvck!

"Wala 'yon sanay na ako makarinig ng panlalait. Tama ang tatay at nanay, mamaliitin nga lang talaga ang isang hamak na probinsyana kapag nakatungtong sa manila. Sana nakinig ako sakanila, baka tama nga si Mariel na ambisyosa ako masyado." "Hindi 'yan totoo Milli." "Ignorante at Mangmang naman talaga ako Lucifer hindi na ako nagtataka kung sabihan akong ganun. Kaya lang sakit parin pala kapag harap-harapan na ipapamukha sayong napakababang uri ko para makisalamuha sa inyo."

Isang marshsmallow na lang ang kailangan kong ituhog sa stick at tapos na 'ko. Nagpagpag ako ng kamay saka ko sila hinarap. "She's still a minor." Sabi ni Ate Margaret saka s'ya kumagat mula sa stick ng marshamallow na kakukuha n'ya lang mula kay Saturn. I wanna experience it too. Everyone claimed that Santiago's Summer Festival is the Filipino version of coachello. I want to go there, kaso hindi naman ako papayagan ni Mama...sigurado ako ro'n.