Maniac Novelas e Histórias

Nakikita ko ang mga seryoso nilang mga mukha sa may front mirror. Biglang nagsalita si kuya pogi. “You seem to know about us.” “Sort of, perhaps.” “Anong alam mo sa amin?” “I don’t know. All I know is you’re part of one of the criminal organizations. Well, base ‘yon sa mga nasaksihan ko kagabi. Killings… Negotiations…” sabi ko. “Mafia groups are very relevant today. Ang daming mga nagkalat sa paligid. Isa na kayo ro’n. There are the Scorpions, Gambino, Manchester, Lewis, at iba pa. I wonder, kung anong grupo kayo?”

Parang biglang nanubig ang aking mga mata nang matitigan ko ang mala-manikang mukha ng batang ito. “Neeca stop it. Take your hands off!" malakas na sigaw ng isang batang lalaki. Agad akong napalingon sa batang lalaki na palapit. Awang ang aking labi ng matitigan ko ang mukha nito he looks a little version of Nickolai Vrikzor. Parang biglang umahon ang aking dibdib na hindi ko maintindihan. Parang gusto ko itong sugurin habang yakap ang batang babae na nasa aking binti ngayon.

Nang ngumisi ito ng isang nakakalokong ngisi ay kinabahan na 'ko kaagad. "Maniac? Am I? Gusto mo bang masubukan kung gaano ako kamanyak?" Anitong dinidilaan pa ang kanyang ibabang labi na parang takam na takam sa kung aumang kalaswaang naiisip. Nanlaki ang mga mata kong napayakap sa aking sarili. Shit! Parang nahuhulaan ko na ang masamang binabalak nito kagaya nung nakaraang gabi na lango rin siya sa alak.

I didn't bother to wave him goodbye, he doesn't even care anyways. My blood instantly boiled when I saw Zeyn obviously waiting for me. I rolled my eyes and walked right past him before opening my car. Hinarang naman n'ya agad 'yung sarili n'ya sa driver's seat. "Do you really want to get yourself killed tonight, Maclise? You're right in front of the company of your family's mortal enemy. Nag-iisip ka ba?" Naiirita kong sagot sa kan'ya. Kung mag-papakatanga s'ya sana sa ibang araw nalang. I'm stressed and I'm tired as hell.

Pag kasabi nya agad ko syang sinampal, nagulat ito base sa reaksyon nya. Isa pala syang Miller. May nabuong plano sa utak ko, Papaibigin kita at iiwan gaya ng pag iwan mo sa akin sa ere. Ipaparanas ko sayo yung pinaranas mo sa'kin ng mga panahong kailangan kita. Umuwi ako at inalam ang lahat sa kanya. Hindi nag tagal nalaman kong isa pala syang mafia, tss! Isang mafia takot sa mabilis mag patakbo.

wika ko. "Oh shut up Gian! Oh kamusta naman ang naging lakad mo?" "Tumawag ka para makipagchismisan lang? Bukas muna ako guluhin." anas ko. Nag usap pa kami saglit bago ko ibinaba ang tawag at inihagis ang phone ko sa upuan. Habang nagdadrive ako ay nakaramdam ako ng antok dahil na din siguro sa labis na kalasingan kaya mas binilisan ko pa ang pagmamaneho para makarating ako agad sa condo pero mukhang mali ang ginawa ko na 'yon ng hindi ko napasin ang isang sasakyan na biglang sumulpot sa harap ko, huli na bago ko pa maiwasan 'yon kaya ramdam ko ang pananakit ng katawan at ulo ko ng sumalpok ako do'n hanggang sa nandilim na ang paningin ko.

Mukhang masusubukan na naman ang pagiging marupok ko. Habang umaatras ako ay naramdaman ko ang nasagi ng binti ko. Dahil sa gulat at pag aakalang mahuhulog ako ay humigpit ang kapit ko sa unang bagay na nahawakan ko. “Ay!” Patiling sabi ko nang tuluyan akong mitumba sa sofa na naroon habang wala sa sariling nahatak ko pala si sir kaya anman ang anngyari ay nakapaibabaw siya sa akin.

Para akong pumunta sa hawla ng mga tigre para magpalapa. Hindi naman nakawala sa akin ang kanina pang pasulyap-sulyap na tingin ni manong driver sa rear view mirror niya. Ano bang problema niya? Kanina pa pabalik-balik ang tingin niya sa akin simula noong sumakay ako. May mali ba sa pagmumukha ko? Ibinaling ko na lang ang tingin ko sa labas at hindi ko na lang ginawang big deal ang pagnanakaw ni manong sa akin ng tingin.

dagdag ni Conah, may halong panunukso. Pinisil ni Cressida ang bridge ng kanyang ilong, sabay tawa. “You’re insane. It’s nothing like that.” “Nothing like that means exactly like that,” kontra agad ni Conah. “CONFIRMED!” sigaw ni Charlie, itinataas ang imaginary placard. “There’s a man. A MAN IN MONACO!” Halos malaglag si Cressida sa kinauupuan sa kakatawa. “You guys are unbelievable. This is why I can’t tell you anything.”

O desperate lang akong maniwala dahil hindi ko matanggap na wala na siya? Sa mafia world, rumors were weapons. Minsan ginagamit para magdulot ng takot. Minsan para ilabas ka sa pinagtataguan mo. At minsan… para sirain ka. Nasa passenger seat ako ng itim na SUV habang mabilis kaming bumabaybay sa basang kalsada. Umuulan na naman. Parang hindi na tumigil ang ulan simula noong gabing duguan iyon.