Maniac Novels & Stories

Sambit ni Rycon ay uminom sa kaniyang kopita. Nang inumin iyon ni Misan ay may kakaibang sipa na namutawi sa kaniyang dila ngunit nang kaniyang lunukin ay nagustuhan niya. Kumain sila ni Rycon ngunit hindi nila naubos sapagkat hindi sila sanay sa ganoong mga pagkain. Nang tumunog ang nakakaindak na musika ay hinila ni Rycon si Misan sa harapan at nakigaya sila sa mga pares na nagsasayaw sa harapan.

Maniac! “The Ambrocio Group is just a mere group that can’t even rank among the top 100 in Legazpi City. Hindi ko alam kung saan ka humuhugot ng lakas ng loob upang kumahol sa maling puno. Baka ako ang hindi mo nakikilala, hmm?” sarkastiko ng patutsada ni Everly. “Don’t bother me anymore or I’ll make you pay. Ang mahal ko pa namang maningil.”

Mukhang ma-stress na tuloy ako nito. ******* LMCD22

sigaw niya sabay suntok sa malapad nitong dibdib ngunit tumawa lang ito ng matipid. "Ikaw yung Maniac kagabie you transform into a wild bitch and lowered your voice and get ready dahil sasama Ka sa akin ngayon. Dare to suway my order you know what will happen," sabi nito sa kaswal na boses saka naglakad sa harapan niya na walang saplot. "Pervert that's fucking so disgusting,!" inis niyang wika tsaka binato ng pillow ang likod nito.

Ito ang pinakamalakas na atake ni Maniac, gamit niya ang lahat ng aura energy, lakas, at kalooban niya. Pula ang mga mata ni Maniac habang ginagamit ang atake na ito. Para siyang isang mabangis na tigre na nagwawala. Nawala na siya sa sarili niya sa puntong ito. Ang tanging nasa isip niya ay ang pabagsakin ang kalaban sa harap niya, anumang hadlang ang nasa daan niya.

Baliw! Natatawa siyang tumayo bago nagpakilala. "Ako si Herbert Koby Ventura. My code name is Mantis. The techy guy of the team." Kumindat siya bago inayos ang makapal niyang salamin. "I can hack, code, and create bombs." Tinaas niya ang baba na parang nagmamalaki. "I can't do battle fields. Halata naman sa katawan ko." Pinakita niya 'yong payatot niyang katawan. "Joke. May hika kasi ako."

pagbabahagi ko at napa-iwas ako nang tingin nang mapansin kong namamasa ang mga mata ko. “It seems that you had an unpleasant experience with them. Would you mind telling me about the mafia group?” Napasinghap ako pero maya-maya ay pabiro akong natawa. “Bakit? Are you going to avenge me for what they’ve done to me?” “I just wanna know.” Nawala ang ngiti ko at napayuko. “Scorpions. Your mafia group’s sworn enemy.”

Parang biglang nanubig ang aking mga mata nang matitigan ko ang mala-manikang mukha ng batang ito. “Neeca stop it. Take your hands off!" malakas na sigaw ng isang batang lalaki. Agad akong napalingon sa batang lalaki na palapit. Awang ang aking labi ng matitigan ko ang mukha nito he looks a little version of Nickolai Vrikzor. Parang biglang umahon ang aking dibdib na hindi ko maintindihan. Parang gusto ko itong sugurin habang yakap ang batang babae na nasa aking binti ngayon.

Nang ngumisi ito ng isang nakakalokong ngisi ay kinabahan na 'ko kaagad. "Maniac? Am I? Gusto mo bang masubukan kung gaano ako kamanyak?" Anitong dinidilaan pa ang kanyang ibabang labi na parang takam na takam sa kung aumang kalaswaang naiisip. Nanlaki ang mga mata kong napayakap sa aking sarili. Shit! Parang nahuhulaan ko na ang masamang binabalak nito kagaya nung nakaraang gabi na lango rin siya sa alak.

Mukhang pati sila ay natakot sa malamig na awra ng huli. "It's not yet time for monkey business. Go back to your post." Malamig na sabi ni Mr. McKinney. Maging ako ay takot sa kanya. Di ko akalain na ang lalaki na kanina lang ay pinaligaya ako ay may ganitong personality. Parang may parang may personality disorder ang isang to. Bigla na lang shift from malambing to bipolar. No wonder, takot ang mga empleyado dito.