Maniac 소설 & 이야기

dagdag ni Conah, may halong panunukso. Pinisil ni Cressida ang bridge ng kanyang ilong, sabay tawa. “You’re insane. It’s nothing like that.” “Nothing like that means exactly like that,” kontra agad ni Conah. “CONFIRMED!” sigaw ni Charlie, itinataas ang imaginary placard. “There’s a man. A MAN IN MONACO!” Halos malaglag si Cressida sa kinauupuan sa kakatawa. “You guys are unbelievable. This is why I can’t tell you anything.”

O desperate lang akong maniwala dahil hindi ko matanggap na wala na siya? Sa mafia world, rumors were weapons. Minsan ginagamit para magdulot ng takot. Minsan para ilabas ka sa pinagtataguan mo. At minsan… para sirain ka. Nasa passenger seat ako ng itim na SUV habang mabilis kaming bumabaybay sa basang kalsada. Umuulan na naman. Parang hindi na tumigil ang ulan simula noong gabing duguan iyon.

“At huwag mong ihalintulad ang kapatid mo sa'yo. Kahit pa sabihing may sakit si Zian, mas pipiliin ko parin siya kesa sa maniac, manggamit at baliw na kagaya mo.” Ang ngiti sa mukha ni Zion ay biglang naglaho. Ang kaniyang panga ay nag-igting, at ang kaniyang mga mata ay napuno ng purong inis. Tila ba naapakan ko ang pinakasensitibong bahagi ng pagkatao niya.

Wala na siyang pakialam kahit pa paliparin nito ang sasakyan makaalis lang sila doon. Mabilis nga magpatakbo si Hector. Hindi nga ito nagbibiro. Kulang na lang humiwalay ang kaluluwa niya sa upuan habang nagmamaneho ito. Ang malala pa ay sugatan ito at kitang kita niya ang pagtulo ng dugo nito mula sa sugat.

gulat na ani ni Manuela na hindi ikinaimik ni Uno. Hindi makapaniwala si Manuela na kahit masungit si Uno, isang mafia boss at may delikadong buhay, hindi niya lubos maisip na grabe nitong pahalagahan ang lolo nito. Na kahit ilang beses na itong puwedeng mamatay sa allergy nito, ay wala itong pakialam masamahan lang ang lolo nito sa kinagigiliwan nitong gawin.

Puro d***g ng sakit labg ang lumalabas sa bibig ko. Pabagsak siyang humiga sa tabi ko pagkatapos. Marahas pa ang bawat paghinga niya. Tinalikuran ko siya at tahimik akong umiyak. Nananalangin na sana makaalis na ako rito. This guy beside me is a devil. And a life with him is a hell.

Nagkibit-balikat si Sabrina saka tumango. "Hindi ka kinikilig sa kagwapuhan niya?" saad nito. Umiling si Sab. "Pareho pala tayo," opinyon nito. "Bakit?" tanong ng dalaga. "Maliban sa pagiging gwapo, wala naman siyang maipagmamalaki kundi galing sa paglalaro ng basketball. Isa lang siyang womanizer na walang laman ang utak." saad ni Mia. "Mga babaeng bobo lang ang magkakagusto d'yan." dagdag pa nito.

Nabasa ko ang text ni kuya na nasa labas na siya. "Mauna na ako ha? Andiyan na si kuya sa labas." Hindi naman kami mayaman. 'Yong papa ko nagpaparenta ng mga Van. Nasa pito yong lisensyado naming Van. Maraming turista ang nag rerenta 'non. Si mama Mona naman ay isang elementary teacher. Si Kuya Santi nag papart time job sa isang Bistro para may pang dagdag sa kanyang gastusin bilang college student. Ako, sumusunod lamang sa gusto ng aking magulang.

Shanra Maingat ngunit mabilis ang aking mga galaw na naglakad ako papunta sa opisina ni Malou Madrigal. Kailangang maunahan ko si Craig at ang mga kasama niya na puntahan ang aking target. Hindi ako puwedeng pumalpak sa misyon kong ito. Kapag hindi ko nagawa itong misyon ko ay mababawasan ang aking kredibilidad sa trabaho ko at tiyak na maaapektuhan ang aking trabaho. Baka madalang na lamang nila akong bigyan ng misyon na hindi dapat mangyari. I need to assassinates ten people. Kaya hindi ako papayag na hindi mapasama sa sampung tao na ito si Malou Madrigal after all the humillliation na naranasan ko makapasok lamang sa kanyang lungga.