Novel & Cerita Maniac

Nic Copernicus, 18 Half Human, Half Goat Special Abilities: •malakas siyang sumipa na mas malakas pa sa sipa ng isang kabayo •mahilig siyang kumain ng chewing gum na kaniyang ginagamit bilang opensa Si Nic ay mayroong brown na mga mata na kapag nagagalit ay nagiging pula, tahimik pero minsan makulit, at higit sa lahat ay mainitin ang ulo kaya kapag ininis mo siya ay hindi niya mapigilan ang sarili niyang hindi sumabog may pagka-nerd kasi siya kaya ganoon. Isa siyang dating mortal na hindi niya alam kung paano siyang naging humanimal, basta ang alam niya lang ay may tinulungan siyang matanda noon tapos after noon ay naging humanimal na siya.

"Loo, hindi mo pwedeng gawing therapy animal ang manok!" "Too late." Napahawak si Damien sa bewang na parang pinipigilan ang sariling sumigaw. "Alam mo ba itsura mo ngayon?" "Ano?" "Parang bida sa mental breakdown arc ng teleserye." Napairap siya. "Excuse me?" "May manok ka." "Support system ko siya." "May pangalan pa." "Bruno Mars." "May backstory pa yan mamaya?"

Huminga muna ako nang malalim para kumuha ng lakas ng loob bago kumatok nang malakas sa kaniyang pintuan. "Come in." Ayon na si Boss! Ang boss kong manyakis. In English, My Boss is a Maniac. O para mas maangas pakinggan, My Boss is a bastard maniac! Angas ng dating, 'di ba? Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan at pumasok sa loob. Nakaupo siya sa kaniyang malaking swivel chair at nakatutok ang kaniyang dalawang mata sa kaniyang laptop. Sobrang abala niya sa kakaharap doon at mabilis na nagpipindot sa keyboard.

Maniac! you're drunk last night, maybe you dont remember anything what happen love? Sabay smirk nito What the fu*k! ano ginawa mo?! Hah!!! Are you nuts? Lasing ako! I know, pero sinamantala mo naman! You jerk!!! Easy love, relax. Nag tantrums ka lang, let's eat. Get up Love, wear your clothes. Saad nito na akmang hahalikan ako kaya Agad ko ito sinampal ng malakas. Kahit hot at gwapo ka hindi ako magpapaka marupok sa'yo!

Akalain mo nga naman, ayaw siyang pa hawakin ng manibela ni Liam at siyang magmaneho ng isang lumang BMW dahi ayon dito ay isa siyang reckless driver pero ngayon ay binigyan siya ng isang sportscar na pwedeng pwede niyang paliparin sa bilis ng pag takbo. Monique giggled at the thought as she stepped on the accelerator and drive on full speed, para lang siyang nasa isang car race habang nililipad ng hangin ang mahaba niyang buhok na wala na siyang paki alam kung magugulo man basta ay talagang na i-excite siya sa mabilis na pag papa takbo ng sasakyan.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

May mga ngumanga, nag-singhapan, nag-bulungan o nag-sikuhan. Gwapo kasi ang transferee. Dumagdag sa charisma nito ang flat na maliit na nunal sa may ilong at baba ng kaliwang labi. Kaya naman siguro marami ang kinilig na kababaihan nang makita ito. "Introduce yourself, mister," utos ng class pres. Tumahimik ang buong classroom at nag-hintay ng introduction. "Uh, I'm Mico," matipid na pagpapakilala nito na kinadismaya ng mga babae.

iyon ay talyer na pangarap din ng kanyang pinsan na si Macky. Mula nang magbukas siya ng negosyo...duon na rin nagsimulang magulo ang tahimik niyang buhay.Kapag may pupuntahan siyang lakad....laging naglalandas ang tadhana nila ng isang matinik,palaban at walang kinakatakutan pero palakaibigan.Iyon ay si Farah.Isang dalagang matapang,tagapag tanggol sa mga naapi.Galit siya sa mga taong masasamang tao,gumagawa nang kasakiman sa mundo- na ilang beses niyang pinaghilaan si Larry na gumagawa ng kasamaan.

Acosta na may halong pakiusap na may diin sa huling salita. "Anong nangyayari sa kapatid ko, Mr. Acosta? Akala mo ba hindi ko alam? Alam ko ang lahat pero pinipigilan kong mamagitan. Alam kong ang kapatid mo ang dahilan ng lahat, hindi ba't siya ang dahilan kaya muntik ng ma-bankrupt ang DFI? Your brother is a damn, freaking psychopath! Goddamit! May inupahan siyang hacker to hack our system and he successfully did it! Alam ko dahil kinausap ko mismo ang hacker! Now, tell me. Dapat pa ba kitang pagkatiwalaan para sa kapatid ko? Never!"

Mapakla siyang ngumiti at bakas ang lungkot sa kanyang mga mata. "H-he killed them all?" "Yung iba, yung iba naman ay nag-commit suicide. He kills those ones that wouldn't obey him, move too slow and cry a lot. As our number decreases, he decided to replace the old ones, pero ganoon pa rin ang naging scenario. Hindi pa rin magawa ng iba na sumunod sa kanya until he decided to stop adding new ones. Ikaw ang panghuli, Phraea."