Mapait Novels & Stories

Mapait at mainit sa lalamunan. Anong klaseng inumin ito? Bakit gustong-gusto ng mga babaeng kasama namin sa table? Nasa sampung katao kami. Apat kaming mga babae at anim na lalaki. Nandito din si Mam Sabby at Mam Kat. Kasama nila si Sir Michael ngunit wala si Sir John na narinig kong nasa ibang bansa daw. Napapagitnaan namin ni Mam Sabby si Fier. Sa kabila ko naman ang pinakilala nilang Loren na kaibigan nila na may kaarawan ngayon.

Hindi niya napigilan ang sarili at napangiti rin bago tuluyang umalis. Napahinto siya ng ilang saglit saka binuksan ang G****e Maps app upang maghanap ng malapit na appliance store. Mabuti na lang at may nakita siyang malapit, kaya’t agad niyang pinaandar ang sasakyan patungo sa destinasyon.

Turan ni Galen dito at ibinigay naman kaagad nito ang nakatuping lumang balat ng hayop kung saan nakaukit doon ang mapa ng Mythion. Nahuhulaan ko kung bakit balat ng hayop ang gamit nila para sa mapa. Dahil sa madaling masira ang papel sa ganitong klase ng klima. Madaling mababasa at papel, hindi katulad ng balat na hindi masisira kahit mabasa pa ito. Inilatag na nila ang kayumangging mapa na kulay itim ang bawat guhit. Itinuro nito ang isang lugar na nasa pagitan ng Sennone at Venossa.

Pagpasok ko, agad kong napansin ang malaking mesa sa gitna ng silid. May mga papel. Mga mapa. At isang malaking screen sa dingding. Lumapit ako nang kaunti. Sa screen ay may digital map na may mga pulang marka sa iba’t ibang lugar. Hindi lang sa probinsya. May mga marka sa ibang lungsod. Sa ibang bansa pa nga. Napahawak ako sa gilid ng mesa habang pinipilit unawain ang nakikita ko.

“Hindi ‘yun maaari Tech-Ni dahil nanggaling na ako doon” Taka kong sabi sa kaniya, maya maya ay mayroon akong nakitang mapa sa screen na siyang luminaw saakin sa sitwasyon na nangyayari. “Tignan mo ang mapa ng Peridian Katanaya, tanging ang Curse Symbol lamang ang mayroon sa dimension na iyon”

Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi. “Nakakawala sa tamang pagiisip ang Ginoong ito.” saad ko sa sarili. napaiwas ako nang tingin ng ibalik niya ang aking mga titig. Ibinalik ko ang aking isipin sa kung gaano kasarap ang pagkain. “Inay at Itay, magandang hapon po. Magandang hapon magandang binibini.” malawak itong ngumiti saakin.

Ang Mount Samat. Kilala ang lugar na ito bilang Dambana ng Kagitingan para sa ating mga namayapang bayani ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay sinasabing isang tulog na bulkan at may kataasan na 545 metro. Masasabing lubos na naalagaan ang pook na ito dahil lamang ang luntiang kulay ng kapaligiran at preskong hangin. Sa pakiwari ko, ito ang unang beses na masasabi kong napakaganda ng Pilipinas at napakamabiyaya ng Maykapal sa ating lahat.

“Mag-ingat kayo.” Umagree si Ambrose. Nagkatinginan sila ni Heather at ngumiyi. Aalis na sana si Ambrose, nang biglang, ngumiti si Hacken at sinabi, “Bakit ka nagmamadali? Hindi mo mahahanap ito ng walang mapa.” Kumuha si Hacken ng fish oil at ipinahid ito sa mapa. Pagkatapos nito, may nakakasorpresang nangyari. Isang pattern na naman ang nagpakita sa sea map at ipinapakita nita ang route papunta sa seabed.

Panaginip Phyton's pov Maaga kong tinapos ang office hours ko upang makipag kita kina architect Alonzo at engineer Roman para sa ipapatayo kong rest house sa probinsiya -Nueva Viscaya kong saan ang lupain na binili ko kay Mr.Castro.

"At kailangan nating mahanap ito bago sila." Dito pumasok ang kaalaman ni Sarah Jane tungkol sa isla. "May isang lumang mapa sa ating community center," sabi niya. "Isang mapa na iginuhit ng aking lolo, na isa sa mga pinaka-respetadong babaylan sa islang ito. Sinasabi niya na ang mapa ay hindi lamang nagpapakita ng mga anyong lupa, kundi pati na rin ng 'pulso' ng isla."