Mapusok Mga Nobela at Kwento

A real one. I fetched the keys inside my bag at inilabas ko naman ang cellphone ko. I am opening the maps for GPS location. Hindi ko kabisado itong Forbes park, baka abutin akonng siyam-siyam bago pa ako makalabas dito. Agad naman na umandar ang map ko at tiningnan ang rota. Napangisi naman ako ng derecho lang pala ang magigig takbo ko. Hindi ko yun napansin kanina kasi marami kaming stopover at liko-liko.

Natigl sa paglalakad si Mina at napatingin sa ilang taong nagkukumpulan. Tapos na siyang mamili ng mga ipinag-utos sa kaniya ng mayor doma kaya ngayon ay pauwi na siya. Naglakad siya palapit sa mga taong iyon upang tingnan kung anong ganap ang nangyayari roon. "Pakiusap ginoo, ang prutas ang inyong patamaan at hindi ako," mangiyak-ngiyak na wika ng isang lalaki. May isang mansanas sa ulo nito at nakasandal sa isang puno.

Nabusog sa tsismis ngayong umaga. Kaagad naman siyang humarap sa salamin ng banyo na malapit sa lababo. Laking gulat niya ng makita ang replika niya sa salamin. Mukha kasing pinagpugaran ang buhok niya. Nangingintab ang mukha niya at may bakas pa ng unan sa pisngi niya. May muta rin sa magkabila niyang mata. At ang pinakamalupit ay ang mapa ng Luzon sa gilid ng labi niya.

“Dali, hanapin mo sa mapa ng phone mo.” Makalipas ang limang minuto, napatulala ang grupo. Merong ilang mga lugar na tinatawag na Sanctuary Shrine sa mapa, ngunit wala sa mga ito ang nasa Michigan o California. Ang isa ay nasa Newton City, ang isa ay nasa Northern Oceania, habang ang isa ay nasa Western Plains. Ang pinakamalapit ay 27,903 milya mula rito, at tiyak na hindi ito ang lugar na binanggit ng kidnapper.

“May posibilidad na ang kalaban natin ngayon ay mas malaki pa kaysa kay Volkov.” Nagpatuloy kami sa pagsisiyasat. Lihim ang lahat, at tila bawat hakbang namin ay iniiwasan na. Habang kami ay nag-audit ng mga pondo at nagsisiyasat sa mga dokumento, isang mensahe ang dumating mula sa hindi kilalang numero. Wala itong ibang nilalaman kundi isang imahe—isang mapa na may mga itim na tuldok at mga linya na nagsasalaysay ng mga ruta at kaganapan. Ang tuldok ay isang lugar sa Gitnang Europa.

Dahil alam kong di kayo nakakaintindi ng lenggwaheng kabayo ‘’ tugon ni Adonis Sabay hagikgik pangkabayo ‘’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ ’’hiiiiiiimiiiiii iiiii’’’ Natawa ang magkapatid ‘’’hahahaha hahahaha hahahahah hahaha’’

— Tahimik. Delikado ang plano. Isang maling galaw— pwedeng sumabog ang lahat. — Sa kabilang bahagi ng lungsod, nakaupo si Victor sa harap ng isang malaking mapa. Hindi digital. Physical. May mga markang pulang tinta. Mga ruta. Mga koneksyon. “They’re close,” sabi niya. “Close to what?” tanong ng assistant. Ngumiti siya nang bahagya.

ang sinabi ko sa kanya saka umalis. "Hala siya... ako na naman mapapagalitan ni Ma'am Alexa nito... sabihin hinayaan ko siya." boses na naririnig ko habang papalayo na ako sa kanya. Kumatok ako bago pumasok uli sa kwarto ni Oliver. Kagaya ng pinag uutos niya, kailangan ko ipakita na nasa kanya ang tiwala ko. Naglapag si Oliver ng isang mapa, ipinakita niya sa akin kung gaano kalaki ang isang isla, ang Isla ng Siargao Island.

“Kapag hindi mo nilabas si Moreya, buong LJS Street, mabubura sa mapa ng Garay Town.” Nanginig ang mga kamay ko matapos kong mabasa iyon. Hindi ako puwedeng magkamali, si Deo ang nagpadala ng message na ito.

Lahat ng isinusulat niya ay ang nakita niya sa tome na pag-aari ng Warriors Alliance. Kahit hindi pinayagan ni Skylar na dalhin ni James ang tome, ang memorya ng litrato ni James Pinapayagan siyang matandaan ang kinakailangang impormasyon nang madali. Gumawa pa nga siya ng mga mapa na humahantong sa Mga lokasyon. Maya-maya pa ay nakapag-ipon na si James ng listahan ng mga guho at kaukulang mapa nito.