Mapusok Novels & Stories

"Papasok na ako sa loob, alam kung gusto mong mapag isa para makapag isip ka. Tama na ang pag iinom ng alak dahil nakakasama 'yan sa kalusugan. Kung gusto mo ng kausap ay nandito lang ako." "Salamat Niela, hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin kapag wala ka. Salamat sa palaging pag intindi mo sa akin kahit na madalas akong pasaway. Pasensya na ha, hindi ko pa kasi kaya ngayon na bumalik sa dati dahil nasasaktan pa din ako. Siguro naman natural lang 'yon kasi nawalan ako ng isa sa importanteng tao sa buhay ko. Nasanay ako na nandyan ang taong 'yon sa tabi ko kaya halos mamatay ako ng malaman kung namatay siya. Hindi kaya iabsorb ng utak ko, pakiramdam ko nananaginip lang ako at paggis

Hindi malambing. Hindi harsh. Mas mabigat. Warning na hindi niya madalas gamitin. Pero hindi ako lumingon. Kasi alam kong kapag tumingin ako sa kanya ngayon… baka mawala yung focus ko. Biglang nag-flash ang screen. Isang mapa. Global. Pero hindi territories ang nakikita ko. Kundi networks. Nodes. At ang pangalan ko… nasa gitna ng lahat.

Isang *digital map* ang lumitaw, at isang pulang tuldok ang nagsimulang kumislap nang mabilis sa pinakadulo ng isang probinsya sa timog. "Sir!" pasigaw na ulat ng *Head IT Specialist*, ang boses ay nanginginig sa halong kaba at gulat. "Sir, tumunog ang *tracker*! May nag-input ng *National ID* na nakapangalan kay Nayah Contreras sa isang *provincial health system*!"

“Napakaaga para sa emergency briefing. Ano na namang kalokohan ‘to?” Walang sumagot. Kita sa kisame ang umiikot na hologram ng mapa ng Middle East—mga hangganan, lagusan, underground tunnels, at security zones na hindi dapat nakikita ng kahit sino kung walang clearance. Sa gilid naman ay naka-pause ang satellite view na may malinaw na pulang marka.

“Mag-ingat kayo.” Umagree si Ambrose. Nagkatinginan sila ni Heather at ngumiyi. Aalis na sana si Ambrose, nang biglang, ngumiti si Hacken at sinabi, “Bakit ka nagmamadali? Hindi mo mahahanap ito ng walang mapa.” Kumuha si Hacken ng fish oil at ipinahid ito sa mapa. Pagkatapos nito, may nakakasorpresang nangyari. Isang pattern na naman ang nagpakita sa sea map at ipinapakita nita ang route papunta sa seabed.

Holy! Nakangibit na inabot ko ang phone at tiningnan. May notif doon na may bago akong follower sa i*******m, mayroon ding bagong friend requests sa f******k. My eyes grew bigger when I saw that they are the MAPUA guys! JDSalvatierra: I didn't see you in Dapits earlier. I'm really sorry for the trouble.

[PAOLA POV] Ang oras ay tumatakbo nang mabagal. Ang loob ng opisina ay nagiging malamig sa kabila ng init ng aking kape at ang nagsusunog na kuryente sa pagitan ng aking mga kamay. Ang malaking security monitor ay nagpapakita ng isang mapa ng siyudad, na may dalawang maliit na pulang tuldok na kumakatawan kay Kristoff at Yurik. Ang kanilang mga sasakyan, at ang mga tauhan nilang kasama, ay ang tanging koneksyon ko sa mundo sa labas.

Sa gitna ng pabilog na kwarto ay may isang dambuhalang mesa na yawa sa itim na marmol. Sa ibabaw nito, biglang umilaw ang isang asul na liwanag at bumaybay sa hangin ang isang dambuhalang digital holographic map ng buong kalakhang Maynila. Ang bawat kalye, bawat eskinita, at bawat gusali ay nakarehistro sa tatlong dimensyon, may kasama pang maliliit na pulang tuldok na gumagalaw—mga satellite feed na nagmamanman sa bawat galaw sa siyudad.

Papikit na sana siya nang biglang tumunog ang kanyang phone dahil sa isang text message 0957xxxxxxx Keep running - LunaToMySol

Sa digital map makikita ang mga kulay blue dot na kung hindi siya magkakamali ay mga tao sa loob ng mansion. Sa digital map, pindot nang pindot roon si Mark at napatanong na lang siya, "Ganito ka-high-tech ang lugar niyo?" Umismid ito at sinabing, "And no one knows, except Sansmiths."