Marahan Novels & Stories

Yumuko siya at marahang kinagat ang Adam’s apple nito. “Ahh…”

MAHAL KO PO KAYO. ~Docky~

Take this, maarteng Van (=___=メ)凸 "Huwag mo nang i-deny. If you won't accept it and admit it yourself, you'll be more perplexed. Just be honest to yourself, to your heart, to your brain, to your whole nervous system, reproductive system, digestive system and circulatory system that you like either love your baby Lesbian. Denying it will make you more confuse as fuck. At pwede ka ngang ma-depress, hayop ka. Huwag kang maarte. Para kang tanga." Asar na sabi ko bago kumuha ng dalawang bote ng naka-sarado pang beers at chocolate saka siya iniwan doon para makapag-isip-isip. Kung makakapag-isip pa siya. Napaka-denial. He's not that handsome after all. Lugi pa si Xerene kung kay Van ang bagsak niy

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

Ang likurang upuan ng Cayenne ay maluwang, pero matangkad ang lalaki, at pagkatapos umupo, tila bahagyang masikip pa rin ang espasyo. Ang hangin mula sa nakasarang pinto ay nagdala ng bahagyang amoy ng lalaki kay Mariana, na hindi maipaliwanag na mabango.

mahinang saad nito. "Hindi kayang pantayan ng anuman dagat ang kagandahan mo Amara..." "T-thank you... Azael..." Namula ang buong mukha ni Amara at hindi nakaligtas sa mga mata niya ang bagay na iyon. Lalaki siya pero puta, kinikilig siya! Nakakabakla! Sa naramdaman niyang kilig, bigla-bigla lang siyang tumakbo at naghubad ng tshirt papunta sa tubig. Nakakahiya kung makita siya nitong kinikilig to the bones tangina! Parang gusto niyang sumigaw ng 'Candy Crush!'

mariin niyang utos. Marahan naman itong tumango bago humakbang palayo. Tiningnan niya ang paglayo ng presensya nito, pero pinilit rin ang sarili na ‘wag na itong tingnan kaya sumakay na siya ng owner-type jeep at pinaandar iyon ngunit hindi pa man masyadong nakakalayo, inihinto niya iyon. Napapikit siya ng mariin at naipatong ang ulo sa manibela. Tang–ina, ano ba ang nagyayari sa kanya?! Dalawang araw at dalawang gabi niya lang nakasama si Amber, ngunit parang kay tagal na. He already missed the most beautiful species he’d ever saw. Kung ilang minuto siya sa lagay na nakayuko ay hindi niya alam bago napilit ang sarili na magmaneho palayo.

marahan niyang sabi habang hinuhubad ang shorts nito Pinanuod ko lang siyang maghubad sa harap ko bago tuluyang pumosisyon sakin, "How about making it har-....ohhh fuck!" Napapikit nalang ako ng walang sabi sabi siyang pumasok sakin Ramdam ko ang pagsagad niya sakin, pinirmi niya ang hawak sa bewang ko bago marahan na umulos sa ibabaw ko. "Holy cow," I moaned when his pace became faster

"Porket may-ari ay dapat ng walang kinatatakutan?" "Oo nga pala. Hindi ka nga halatang natakot kanina ng hinampas mo ang hawak na latigo sa puno. Maangas ang dating mo pero..." Sinadya talaga nitong bitinin siya. "Pero ano?" "Mukha kang kuting na takot lapain ng tigre nang makitang tumatakbo si Hultor papalapit sa'yo. Tanggal angas mo. Hindi ka na astig sa'kin,"

Ni wala siyang makitang kasangkapan na maaari niyang gamitin para makaakyat siya pataas. He was beyond frustrated. Sa kanya nakasalalay ang kaligtasan ni Maria at heto siya ngayon. Gusto niyang panghinaan ng loob at gusto ng sumuko ng katawan niya. Pero kailangan siya ni Maria, siya lang ang inaasahan nito. Hindi niya hahayaan na mapahamak pa itong muli sa pangalawang pagkakataon! "Argh! Goddammit!" Naiirita niyang asik sa sarili dahil wala man lang siyang mahawakan o makapitan para makabalik sa itaas.