Maria Clara Monologue Script Tagalog Novels & Stories

anang Bing bago s******p sa hawak na soft drinks. " Tila baga ang kaharap ko ay ang napakakisig na si Ibarra. Napakamaginoo pa at kay lambing magsalita. Oh well, not bad akuin ang pagiging Maria Clara," maarte pa nitong wika. Nagmuwestra pa kunwa na may abaniko sa dibdib si Bing sabay namaypay sa napakamahinhing kilos. "

Punong-puno ito ng mga bulaklak at pailaw habang nasa gitna nito ang calligraphy. Reyna Elena @2024 Maria De Clara Yeah. I am using my Daddy's endearment with my mother's maiden name. Here at Barangay Kanlungan, Sitio Sawi. I am well known as Maria De Clara. “Sandali! Anghel ba ang nakikita ko? Napakaganda mo Maria! Sabihin mo dati ka bang si snow white sa past life mo?” Kumikinang ang mga mata ni Kiko at halos maluwa na ito sa kakatingin sa akin.

"Mukhang maganda ang takbo mo nitong ilang taon." Napaiwas ng tingin si Maria at sobrang hindi natural ang kanyang ekspresyon. “Natapakan mo ang aking katanyagan at ginamit ang mga pamamaraan na itinuro ko sa iyo para harapin ako. Talagang bagay ka para sa linyang ito ng trabaho.” “Hindi ko maintindihan ang sinasabi mo! Marami pang gawa si Clara. Tara na.”

energy ay dahan-dahang kumakalat sa kaniyang mga ugat, handang sumabog anumang oras. Tumawa nang mahina si Clara, isang tunog na parang mga kampanilya sa gitna ng kagubatan. “Ate Maria, bakit palagi kang nag-iisip ng masama? Ako ang paborito mong bayaw noon, hindi ba? Ako ang tanging nagtatanggol sa iyo sa mansyon nang tratuhin ka ni Kuya Javi na parang basahan.”

Lingid sa kaalaman ni Marie ay walang alam si Iñigo sa totoong pagkatao nito. "Make a wish and blow your candle." Tumango si Marie na nakangiti saka sinalikop ang mga palad, pumikit at humiling. "Wish ko; huwag magbago ang taong tumutulong sa akin ngayon. Kung hindi dahil sa kanya wala ako ngayon sa kinatatayuan ko. Maraming pera ng sa ganun hindi siya magsawang magpasahud sa akin kahit wala naman akong may ginagawa. At mahabang pasensya pa dahil unti-unti ko naman natutunan ang lahat."

Tatanaw sa naggagandahang bituin sa kalangitan at paminsan-minsang kumakanta habang sapo ang kanyang tiyan. Isang dapit-hapon, habang pinagmamasdan nila ang papalubog na araw, nilingon siya ni Clara na katabi niyang nakaupo sa kawayang upuan. "Alam mong hindi gano'n kamapagpatawad ang iyong ama na katulad ng iyong inaakala," sambit nito sa malamyos na boses. "Kailangan mo nang ipaalam sa kanya ang tungkol diyan sa lalong madaling panahon. Karapatan niya ring malaman na magkakaroon na siya ng apo."

natatawang naupo pa ang dalaga sa tabi niya. Malungkot siyang nagbuntong hininga saka nangalumbaba. “Ayun, gaganap akong Maria Clara sa play.” Sukat sa sinabi niyang iyon ay impit na napatili si Hara. “Oh my it's meant to be!” anitong kinilig pa na kaniya namang ipinagtaka. “Okay ka lang?” salubong ang mga kilay niyang tanong. Makahulugan ang ngiti at tinging ipinukol nito sa kanya. “Gosh! Anyway, lika na gutom nako eh.”

Sabay takip ko sa dibdib. Napatingin si Tiya sa dibdib ko at sa kanya. "Ay, ako rin. Birhin pa ako." Takip niya sa pang-ibabang bahagi. Natawa ako. Nakakatawa ang hitsura ng nag-iisang tiyahin ko. "Tiya, kahit kailan ba ay hindi ka nagmahal? Imposible naman kasi na wala kang naging kasintahan noon? Maganda ka naman, tiya. Kamukha mo si Maria Clara," pilyang ngiti ko.

Napalunok si Mari. “M-Mrs. Sinclair is better, I guess…” “Mahal,” dinugtungan pa ni Clarence ang sinabi ni Mari habang nakatitig siya sa mga mata ng asawa niya. “Yes, Mahal—” Napatikom si Mari ng bibig nang madulas siya. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso niya. She can’t take it anymore. She can’t breathe! “I-I think mauna ka na muna, Clarence. Kailangan kong mag-cr. S-Sunod na lang ako sa office mo.”

"Teka, ano bang sinasabi mo Tiffany? M-may nagawa ba ako?" "You're simple, innocent…. A Maria Clara as they always say, pero nasa loob ang kulo. And that's who you are, Vier Kristine Sandoval!"