Maria Clara Monologue Script Tagalog Novels & Stories

Sabay takip ko sa dibdib. Napatingin si Tiya sa dibdib ko at sa kanya. "Ay, ako rin. Birhin pa ako." Takip niya sa pang-ibabang bahagi. Natawa ako. Nakakatawa ang hitsura ng nag-iisang tiyahin ko. "Tiya, kahit kailan ba ay hindi ka nagmahal? Imposible naman kasi na wala kang naging kasintahan noon? Maganda ka naman, tiya. Kamukha mo si Maria Clara," pilyang ngiti ko.

Napalunok si Mari. “M-Mrs. Sinclair is better, I guess…” “Mahal,” dinugtungan pa ni Clarence ang sinabi ni Mari habang nakatitig siya sa mga mata ng asawa niya. “Yes, Mahal—” Napatikom si Mari ng bibig nang madulas siya. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso niya. She can’t take it anymore. She can’t breathe! “I-I think mauna ka na muna, Clarence. Kailangan kong mag-cr. S-Sunod na lang ako sa office mo.”

"Teka, ano bang sinasabi mo Tiffany? M-may nagawa ba ako?" "You're simple, innocent…. A Maria Clara as they always say, pero nasa loob ang kulo. And that's who you are, Vier Kristine Sandoval!"

Nakatakip ang bibig niya ng tape kanina, pero ngayon ay tinanggal — para marinig ko siyang umiyak. "ALANA! ANAK! NASAAN KA?!" sigaw ko, halos mabitawan ang phone. Sa likod niya, lumitaw si Marco. Mas payat kaysa nung huling nakita ko siya sa BGC. Mas madilim ang mata. Pero ngiti pa rin niya ang ngiting akala mo ay nagwagi na. "Hello, Clara. Ang ganda mo pa rin pala sa white silk robe. Bagay sayo ang pagiging reyna, ah? Kaso, ang reyna, dapat nasa tabi ng hari. At hindi si Ross ang hari mo."

"If reincarnation is possible, baka nagkita na nga talaga tayo." Hindi niya maintindihan ang sarili kung di maiwasan tumitig kay Gabriel. Na-realized niyang ngayon lang natitigan ito ng husto at ng ganoong katagal. Mga ilang sandali ay kaagad nagtanong ito sa kanya. "Ano sa tingin mo 'yong minor plot sa chapter na 'to, ayos ba?"

masayang wika ni Mariya. "Opo, Mariya!" "Ipinapangako namin!" Ngumiti si Mariya nang marinig ito mula sa mga bata. "Kailangan na nating umalis, Mariya. Kailangan nating makarating nang maaga sa paliparan," paalala ni Tita Francia. "Huwag mong kalimutang magdasal at humingi ng gabay sa Diyos. Pagpalain ka nawa ng Panginoong Diyos," wika ng Mother Superior habang hawak ang kamay ni Mariya.

Lasing na talaga siya dahil namumungay na ang kanyang mga mata. "Pupunta ang mga 'yon. Tignan mo mamaya, I'll get him no matter what!" Natawa ako. "Sasayaw tayo mamaya kapag nandiyan na sila, ha?" patuloy niya ng marinig ang tawa ko. "Ano? Ayoko!" Protesta ko dahil sa kanyang tinanong. "Anong ayoko? Uupo ka lang dito magdamag? Mage-enjoy ka sa lagay na 'yan? Hindi, Marietta Lilith!" Bulaslas niya.

“Malulunod ka niyan.” Halos mapatalon ako nang biglang sumulpot si mama sa tabi ko. Napatititg ako sa kaniya ngunit hindi siya nakatingin sa’kin. Bitbit niya ang isang wine glass na may kakaunting laman tapos ay nandoon lang ang paningin niya sa mga kabataang masayang nagtatawanan. Doon ko na lang din ibinaling ang paningin tulad niya. “Ang lalim ng iniisip mo.” Muli niyang saad.

Sigaw ni Nica. "Ako pa ngayon ang gumagawa nang kwento?! Try mo kayang tanungin yang malandi mong kaibigan na akala mo'y sinong anghel kung makaasta yun pala'y may tinatagong kati sa katawan!" "Wag mo siyang tawaging malandi piste ka!" Sabay bitaw ni Nica sa braso ko at sinugod si Mia nang isang malakas na sampal.

Natitiyak niya, iyon kasi ang mangyayari kung malalaman nitong gising na siya. Mula nang ideklara kasi nitong nais siya nitong ligawan, daig pa niya si Maria Clara’ng pinung-pino kung tratuhin nito. Hindi na ito muling nagtangkang hagkan siya. Bagay na hindi niya maunawaan kung dapat niyang ikainis o ikatuwa dito. “I know you’re awake, babe. Your heart’s beating fast as a train,” ang anas nito sa tapat ng tainga niyang dinadampian ng mainit nitong mga labi.