روايات وقصص ضمن Monologo Ni Maria Clara

Nanatiling blangko ang kanyang mukha, nakatitig lang sa bintana. "Aaminin ko... narinig ko kay Mateo na may babae ka raw na kasama. Kaya maaga akong pumunta rito para kumpirmahin," dugtong ni Clara habang mas humihigpit ang yakap sa braso nito. "Jaxon, alam kong wala akong karapatang mangialam sa buhay mo. Pero babae rin ako, nagseselos ako. Natatakot ako na isang araw... may umagaw na sa 'yo sa akin."

“Kamukha niya. Kamukhang-kamukha niya.” Ang babaeng kinamumuhian niya. Ang babaeng sinira niya para makuha si Magnus, walang iba kung ‘di si Riona. "Hindi!" nanginginig na bulong ni Clara. Napaatras siya’t hindi namalayang nabangga na niya ang isang naglalakad na lalaki. "Miss, tumingin ka nga sa dinadaanan mo!" singhal ng lalaki, pero hindi ito narinig ni Clara.

sambulat naman ni Clifford. Doon lang siya nakadama ng pighati at sama ng loob sa narinig na bali-balita dahil na rin sa alam niyang napakabait ng naturang kaibigan. "Hindi ko naman din masisisi si girl. Sa panahon nga naman ngayon, hindi na uso ang pa Maria Clara, dapat maabilidad ka at lumalaban kung gusto mo makuha ang gusto mo!" turan na lang ni Clifford na napapaangat pa ng kamao.

“Huwag ka ngang madamot! Isang halik lang naman!” Itinulak nito ng daliri ang noo ni Yeonna habang nanghahaba ang labi. “Matulog ka na!” “Tabi tayo?” “Pinapauwi mo na ako kanina, hindi ba?” “Stay with me, My Prince! I need you!” “Sinabi mo pa ngang living proof ka ni Maria Clara.” "Sino si Maria Clara? Babae mo ba siya?" "Haist! Dapat sa 'yo hindi umiinom ng alak!"

Mangiyak ngiyak ko syang tinignan pero walang emosyon lang na tingin Ang ginawad nito samin " Manok ko yan eh pwede naman kumuha na lang.." bulong ko " What did you say?.." muntik na akong masamid dahil sa sinabe ni senyorito Narinig ba nya? " Wala s-sabe ko baka gusto mo pa hehe" nahihiya kong sambit Dito pero blanco lang nya akong tinignan " Hindi ko akalain na malayo pala ang tagaytay.." sambit ni clara habang Kumain

natatawang naupo pa ang dalaga sa tabi niya. Malungkot siyang nagbuntong hininga saka nangalumbaba. “Ayun, gaganap akong Maria Clara sa play.” Sukat sa sinabi niyang iyon ay impit na napatili si Hara. “Oh my it's meant to be!” anitong kinilig pa na kaniya namang ipinagtaka. “Okay ka lang?” salubong ang mga kilay niyang tanong. Makahulugan ang ngiti at tinging ipinukol nito sa kanya. “Gosh! Anyway, lika na gutom nako eh.”

ang mariin na pahayag ni Don Michael. "I am really sorry, Mr. Montserrat, pero nasubukan ninyo na bang kausapin si Michele? Sana po ay kausapin din ninyo siya tungkol sa mga pangarap niya sa buhay..." ang pangungumbinsi ni Clarissa.

At aaminin ko rin na hindi ko maipaliwanag kung bakit parang may hatid iyon ng kung anong kirot sa aking puso na hindi ko na lamang binibigyan pa ng pansin. "Ah-- eh kasi, napag isip isip ko lang na magbagong buhay Claire. Kumbaga, maging kagaya ni Maria Clara ganern!" Wika ko pero hinampas lang nito ng malakas ang braso ko saka ito humalakhak.

“Maraming salamat, malungkot.man pero kailangan tanggapin.” “Isipin mo na lang po na binabantayan ka ni Sor Steve kung na saan man siya naroroon,” dagdag ni Maria habang iniikot ang itlog sa kawali. Napangiti ako kahit may kurot sa puso ko. “Nagpapasalamat pa rin ako dahil kahit sa huling sandali namin ay naging masaya ako.” “Maging positibo lang po kayo, magiging maayos po ang lahat,” sabi ni Clara habang inililipat ang tinapay sa tray.

hamon ko. Dito niya ako nilingon. Ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng misteryo. "Kung gusto kitang ikulong, Clara, hindi kita dadalhin sa site ngayon. I am giving you the chance to prove that you are more than just a name in a marriage contract. Huwag mong sayangin." --- ### Ang Tensyon sa Alcantara Heights