Novel & Cerita Monologo Ni Maria Clara

Ramdam ko ang katigasan ng pagbukol ng pagkalalaki nito kaya kahit sobrang nakakailang ay ipinagpatuloy ko pa rin ang ginagawa habang sumasabay sa mga huling linya ng musika. Damn! I need to do this anyway. The moment na pumayag ako sa kahilingan ni Mama Estella ay wala na talaga itong atrasan! I practiced everything kaya wala na dapat sa bokabularyo ko ang pagpapaka Maria Clara! [ So I love when you call unexpected 'Cause I hate when the moment's expected So I'ma care for you, you, you I'ma care for you, you, you, you, yeah ]

Nanatiling blangko ang kanyang mukha, nakatitig lang sa bintana. "Aaminin ko... narinig ko kay Mateo na may babae ka raw na kasama. Kaya maaga akong pumunta rito para kumpirmahin," dugtong ni Clara habang mas humihigpit ang yakap sa braso nito. "Jaxon, alam kong wala akong karapatang mangialam sa buhay mo. Pero babae rin ako, nagseselos ako. Natatakot ako na isang araw... may umagaw na sa 'yo sa akin."

“Kamukha niya. Kamukhang-kamukha niya.” Ang babaeng kinamumuhian niya. Ang babaeng sinira niya para makuha si Magnus, walang iba kung ‘di si Riona. "Hindi!" nanginginig na bulong ni Clara. Napaatras siya’t hindi namalayang nabangga na niya ang isang naglalakad na lalaki. "Miss, tumingin ka nga sa dinadaanan mo!" singhal ng lalaki, pero hindi ito narinig ni Clara.

Mangiyak ngiyak ko syang tinignan pero walang emosyon lang na tingin Ang ginawad nito samin " Manok ko yan eh pwede naman kumuha na lang.." bulong ko " What did you say?.." muntik na akong masamid dahil sa sinabe ni senyorito Narinig ba nya? " Wala s-sabe ko baka gusto mo pa hehe" nahihiya kong sambit Dito pero blanco lang nya akong tinignan " Hindi ko akalain na malayo pala ang tagaytay.." sambit ni clara habang Kumain

natatawang naupo pa ang dalaga sa tabi niya. Malungkot siyang nagbuntong hininga saka nangalumbaba. “Ayun, gaganap akong Maria Clara sa play.” Sukat sa sinabi niyang iyon ay impit na napatili si Hara. “Oh my it's meant to be!” anitong kinilig pa na kaniya namang ipinagtaka. “Okay ka lang?” salubong ang mga kilay niyang tanong. Makahulugan ang ngiti at tinging ipinukol nito sa kanya. “Gosh! Anyway, lika na gutom nako eh.”

ang mariin na pahayag ni Don Michael. "I am really sorry, Mr. Montserrat, pero nasubukan ninyo na bang kausapin si Michele? Sana po ay kausapin din ninyo siya tungkol sa mga pangarap niya sa buhay..." ang pangungumbinsi ni Clarissa.

At aaminin ko rin na hindi ko maipaliwanag kung bakit parang may hatid iyon ng kung anong kirot sa aking puso na hindi ko na lamang binibigyan pa ng pansin. "Ah-- eh kasi, napag isip isip ko lang na magbagong buhay Claire. Kumbaga, maging kagaya ni Maria Clara ganern!" Wika ko pero hinampas lang nito ng malakas ang braso ko saka ito humalakhak.

“Maraming salamat, malungkot.man pero kailangan tanggapin.” “Isipin mo na lang po na binabantayan ka ni Sor Steve kung na saan man siya naroroon,” dagdag ni Maria habang iniikot ang itlog sa kawali. Napangiti ako kahit may kurot sa puso ko. “Nagpapasalamat pa rin ako dahil kahit sa huling sandali namin ay naging masaya ako.” “Maging positibo lang po kayo, magiging maayos po ang lahat,” sabi ni Clara habang inililipat ang tinapay sa tray.

hamon ko. Dito niya ako nilingon. Ang kanyang mga mata ay madilim at puno ng misteryo. "Kung gusto kitang ikulong, Clara, hindi kita dadalhin sa site ngayon. I am giving you the chance to prove that you are more than just a name in a marriage contract. Huwag mong sayangin." --- ### Ang Tensyon sa Alcantara Heights

I can't promise to love you perfectly, but I will love you messily, overwhelmingly, inexorably. Without you I am nothing - with you I am more than myself. So now, I, Maria Concepcion Herrera, take you Clarence Keith Mondragon as my better half for the rest of our lives. I love you for better and for worse." Magpahabaan kayo ng vows! At bago pa malunod ang lahat ng nasa MARGARITA sa luha ng mga nagsidalo ay nagsalita na muli ang pari na malapit ng antukin!