Monologue Examples Tagalog นิยาย & เรื่องราว

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Muli na naman niyang napansin ang galing nito sa tagalog. "You're really fluent in tagalog kaya hindi pa rin ako makapaniwala hanggang sa mga sandaling ito na hindi ka sa Pilipinas ipinanganak. Mas malalalim pa nga ang mga alam mong salita kaysa sa akin, alam mo ba iyon?" Sabi niya. Maya-maya ay sumeryoso ang kanyang tingin rito. She look around. "And all of this.. you being the prince, and being here with me now.. alam mo bang.. iniisip ko na panaginip pa rin ang lahat ng ito?"

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”

Tila umigting ang bagang nito sa sinabi ko't nalukot ang gwapong mukha. "Sige-isa pang supot may makakadyot!" Nanggigigil na sabi nitong walang ingat na hinapit ang beywang ko, damang dama ko ang init ng katawan nitong dumaiti sa katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang baldeng yelo sa narinig. Did he speak tagalog? Gosh Am I hallucinating? Nawala tuloy ang pilyang ngiti ko sa labi't nag-iinit ang pisngi ko sa hiya. "Akala mo hindi ko naiintindihan ang sinabi mo? For your information I am living in the Philippines all my life!" Napatameme ako sa narinig. God, I have never experienced so much shame in all my life except now! Bullshit!

Muli, yumakap siya rito. Puno ng emosyong ikinulong ni Clyde ang mukha niya sa mga palad. "Oh my God! You look so real," sabi nito habang patuloy sa pagragasa ang mga luha sa pisngi. "Please... kung panaginip lang ang lahat ng ito... I don't wanna wake up... Please God, I don't want this to end," dagdag nito pagkatapos ay hinalikan siya sa mga labi.

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

"Pero Mond.." "Huwag kang mag-alala ate. Hindi naman siguro ganon kadelikado ang kapangyarihang natuklasan ko. Pwede naman sigurong sanayin ito ng sarili ko mismo. Dito na lang ako magsasanay kapag wala sina nanay." Nginitian ko lang siya at niyakap ng marahan. "Salamat. Kahit hindi mo kami tunay na kadugo, pinapahalagaan mo pa rin sila nanay at papa."

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.