Monologue Examples Tagalog Mga Nobela at Kwento

Kailan ko ba yun mararanasan? Nakaka— Natigil ako sa pagmomonologue nang may biglang humatak sa braso ko patayo saka ako nito niyakap nang mahigpit. "Alam kong masakit, kaya sige iiyak mo lang 'yan lahat. Nandito lang ako, handa kitang samahang umiyak kahit gaano mo katagal gustuhin." "E-eli."

“Wala kang mapapala!” Parang kulog na tumama sa tainga ni Monica ang mga salitang iyon. Ang buhay na akala niyang kanya na, ang yaman, ang karapatan, ang pangalan, lahat pala ay isang kabaliwan lamang. Bigla niyang hinawakan si Imelda at nagsalita. “Tita Imelda, tulungan mo ako. Gumawa ka ng paraan! Hindi ako pwedeng mawalan ng kahit ano! Lahat ng kay daddy ay dapat sa akin mapunta. H-Hindi... sa ating dalawa pala!”

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---

Ito ay may dugong Pilipino at Astralyano. Pinili niya ito on the last minute upang maging bida sa gagawing drama series,knowing na marunong itong mag-tagalog since half of the dialogues in the script is in Tagalog. “I’m so glad to know na nagustuhan mo ang gawa ko,Miss Lisbon.” ang nahihiyang sagot ni Serena.

Muli na naman niyang napansin ang galing nito sa tagalog. "You're really fluent in tagalog kaya hindi pa rin ako makapaniwala hanggang sa mga sandaling ito na hindi ka sa Pilipinas ipinanganak. Mas malalalim pa nga ang mga alam mong salita kaysa sa akin, alam mo ba iyon?" Sabi niya. Maya-maya ay sumeryoso ang kanyang tingin rito. She look around. "And all of this.. you being the prince, and being here with me now.. alam mo bang.. iniisip ko na panaginip pa rin ang lahat ng ito?"

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”

Muli, yumakap siya rito. Puno ng emosyong ikinulong ni Clyde ang mukha niya sa mga palad. "Oh my God! You look so real," sabi nito habang patuloy sa pagragasa ang mga luha sa pisngi. "Please... kung panaginip lang ang lahat ng ito... I don't wanna wake up... Please God, I don't want this to end," dagdag nito pagkatapos ay hinalikan siya sa mga labi.

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

"Pero Mond.." "Huwag kang mag-alala ate. Hindi naman siguro ganon kadelikado ang kapangyarihang natuklasan ko. Pwede naman sigurong sanayin ito ng sarili ko mismo. Dito na lang ako magsasanay kapag wala sina nanay." Nginitian ko lang siya at niyakap ng marahan. "Salamat. Kahit hindi mo kami tunay na kadugo, pinapahalagaan mo pa rin sila nanay at papa."