Novel & Cerita Masamune Kuns Revenge

Kung tutuusin ay marami nang naunang mas delikado pa kaysa sa misyon niyang ito. The men are all dressed in red and black. A traditional sword kimono and they are all handed with katana. Sunod-sunod siyang sinugod ng mga ito, ngunit dahil sa pagiging bihasa rin niya sa paggamit ng katana ay isa-isang bumagsak ang kaniyang kalaban. A blade flashed in the air and clang of tempered steel. Each of his enemies fell lifeless on the ground. Walang mababakas na kahit anong emosyon sa kaniyang mukha. Wala siyang ibang nasa isip kun'di ang matapos agad ang minsyon at makauwi sa kaniyang isla.

"Umalis ka dito, pare. Huwag kang mangialam dito!" Akma siya nitong susuntukin pero agad siyang yumuko kaya sa kotse napatama ang kamao nito. Napadaing naman ito sa sakit. Louie twitched the corner of his mouth. "Ops, sorry!" pang-aasar niya rito. Akmang susuntukin uli siya nito pero sa pagkakataong ito ay nasalag na niya ang kamao nito at bahagyang pinilipit ang braso. Para saan pa't nag-aral siyang magkarate kung 'di naman niya magagamit. Ayaw sana niyang patulan ang mga ito. But in order for him to save Elyssa, he needs to fight these two.

" Mayroon lang akong kailangan kuhanin sa loob. " Tumango na lamang si Lucine at binalik ang tingin sa paligid. Napangiti si Amadeus nang makitang wala na ang takot at pangamba sa mukha nito. Nagtungo siya sa isang silid ng yate upang kuhanin ang ilang putahe na kaniyang iniluto kanina upang pagsaluhan nila ng dalagang kasama niya. Lumabas siya dala ang bandeha, maingat niyang ibinaba ito sa isang lamesa. Tumingin siya kay Lucine na tila hindi napansin ang pagbalik niya dahil nakatingin pa rin ito sa karagatan, malalim ang iniisip. Bumalik muli si Amadeus sa loob upang kuhanin ang isang mamahaling alak at paglabas niya, nakita niya si Lucine na sinisilip ang nakatakip na putaheng dala niya k

Muli, tila tinusok nang ilang karayom ang aking umiiyak na puso. "So, what you gonna do now?" nakangiting tanong nang babae kay Orson. "Of course! I'll punish her with my sweetest damn, f*cking revenge! And I'll make sure na makukuha ko ang kompanyang pinaghirapan nila. Paglalaruan ko ang damdamin niya," narinig kong saad ni Orson sa kausap nitong babae. Napatutop ako sa sariling bibig. Kasabay ng mga luha na nagsilandasan sa aking mukha. Nagtago ako sa may gilid. What the!

Sunod-sunod na suntok ang pinakawalan ni Kenshin sa tauhan na noon ay duguan na at nakaluhod sa baldosa subalit hindi pa rin tinitigilang parusahan ng lalaki. “Shinjimae!” singhal ni Kenshin maya-maya bago tinadyakan sa dibdib ang tauhan. The man was thrown a few feet away until it dropped to the ground dead. Sandaling kinausap ni Kenshin ang iba pang tauhan nito. Si Marius naman ay naglabas ng sigarilyo, nagusthan ang munting palabas ng tauhan. Kenshin has come a long way from the old orphan teenage boy his father saved from the underground group he used to work for. Kenshin came from a lineage of samurais in Japan, he is a natural fighter—and a punisher. His loyalty is unquestionable too.

Umupo siya habang pinapanood ang reaksyon ko. "Hindi!" Mabilis kong sagot. "Okay. Ano pang alam mo?" Tumayo siya at kinuha ang mga dala niyang mansanas. Binalatan niya ito at iniabot sakin. "Trust. Halata namang wala siyang tiwala sakin." Sagot ko bago kumagat sa piraso ng mansanas. "Pero ikaw meron kasi di ba naniniwala ka sa mga sinasabi niya?" Simangot niyang sagot.

Inatake niya ang lalaki. Sa pagkakataon na ito ay dumepensa na ang lalaki. Napadoble ang lakas na ginamit ni Hasumi dahil sa tindi ng depensa ng lalaki. Nakatitig sila ngayon sa isa't isa. She was using too much strength but the man was just as calm as the sea in the morning. "The one you killed was a clone." Nanlaki ang mga mata ni Hasumi at napaatras siya dahil sa gulat na naramdaman matapos marinig ang sinabi ng lalaki.

All I could do is to seek revenge, move according to my plan. Matapos ang tatlongpung minuto ay madilim na ang paligid. Sinubukan kong kunin ang phone ko para tawagan si Duex nang bigla 'yong mamatay. Nanlulumo akong napasandal at gano'n na lang kalutong ang mura ko nang makitang ubos na ang gas ko.

tanong rin niya pabalik, pinipilit ang sarili na huwag mahaluan ng sarkasmo ang tono ng pananalita. He removed his hand from his face. Pinatong iyon sa braso ng swivel chair nito. Sa isang iglap ay napawi ang mapaglarong ekspresyon sa mukha nito. Bigla ay napalitan iyon ng isang seryosong maskara. “Do you still remember our first encounter, Miss Dominguez?” Bahagya siyang natigilan sa tanong nito. Pero hindi siya nagpahalata. She didn’t know why he’s bringing this up.

He was wearing Armani suit, and it really exuded to the nth time his masculine aura. '`Goodness! Who the Greek God are you?' said the back of her mind while glaring at the man. Nakatitig din ito sa kanya. Nakakunot ang noo nito na waring pinag-aaralan ang mukha niya. Mayamaya pa'y umaliwalas ang mukha nito, and when he finally gave her a smile ay doon bumalik ang huwisyo niya. It seemed like she'd seen that smile somewhere...she'd seen that kind of smile on the photo na nakuha niya sa box ni Rebecca. Now, she was finally in front of the man na sumira sa kinabukasan ng kapatid niya—she was staring eye to eye with Lowell Morgan Cordova!