The Elusive Samurai Manga Mga Nobela at Kwento

Iyong dalawang bastos na kasama ng may hawak na samurai ay sumisigaw sa sakit habang hindi makapaniwalang nakatingin sa mga kamay nilang may hawak na mga mahabang baril na nasa sahig na nakahiga habang malakas na sumisirit ang dugo sa mga putol nilang braso. Iyong isa ay sinaksak ni Marcianna sa dibdib at malakas na sinipa paalis sa samurai niya. Iyong isang lalaki naman na putol ang mga kamay ay hawak sa leeg ng isang matangkad at malaking lalaki na ang tanging suot ay pulang long sleeves na naka-rolled up sa braso. Ilang segundo pa lang ay nakarinig kami ng crack sa leeg noong lalaking hawak niya. Pagtingin ko ay durog na durog na pala ang leeg nito gamit lang ang kaliwa nitong kamay.

🗡️ Samantala — Mai Liang Si Mai Liang ay nakatutok sa isang magic treasure— isang lumulutang na lilang espada na kahawig ng itim na sinag na nakita niya noon. Tatlong araw niya itong hinabol. Pagod na pagod siya. Napangiti siyang mapait habang nakatitig sa espada. Kung hindi lang ninakaw ang kanyang pulang shuttle, madali sana niya itong nahabol. At kapag naaalala niya ang itim na sinag na hinabol noon ng Giant Demon Clan member, hindi niya mapigilang mag-fantasize.

Hindi niya akalaing mas lalo pala itong gumagwapo kapag nakangiti. Hindi pa talaga niya nakikitang ngumiti ito at mukha naman itong mabait kapag nakangiti. Palagi na lang kasi itong seryoso sa tuwing nakikita niya. Sa isang larawan, nakasuot ito ng yukata, isang pulang floral kimono habang may hawak na wooden sword. Napakaganda ng ngiti nito sa camera. Para itong isang aristokratang Japanese warrior mula sa Edo era. A gorgeous samurai.

Samantala, ang siyam na taong ito ay natatakpan din ng ambon ng dugo at, tulad ni Aoda, napaliligiran ng demonyong enerhiya. Boom, boom, boom, boom— Ang bawat isa sa kanila ay huminto sa tabi ni Aoda, lahat ay naglalabas ng napakalaking airwaves, na umaaligid sa hangin. Sa sandaling iyon, ang mga ulap ng dugo sa kalangitan ay naging mas makapal. Isang walang katapusang madugong aura ang bumalot sa maliit na bansa ng Japan na parang lason na ambon.

Halos lumakas na sana ang loob ng ibang samurai at handa nang sumama sa isang desperadong pagsugod, pero ang pampalakas ng loob na sigaw na iyon ay naging hiyaw ng sakit. Pagharap nila sa samurai, natakot sila nang makita ang dugo na umaagos mula sa mga eye socket nito habang ang mga sigaw niya ay nakakakilabot pakinggan! Sobrang karumal-dumal ng eksena kaya napaduwal si Yoshitaka habang napaiwas naman ng tingin si Kokomi sa takot.

Ito ang misyon nila kaya kailangan na magawa n'ya ng maayos at masiguradong ligtas ito. Ilang mga pintoan pa ang sunod-sunod n'yang binuksan hanggang sa mapadako s'ya sa panghuling pinto. Malakas n'ya itong sinipa dahilan para bumukas ito ngunit samurai ang sumalubong sa kan'ya. Mabilis s'yang umilag sa bawat ataki ng tatlong lalaki na parehong may hawak na samurai. Nakita n'ya sa isang sulok ang isang pigura na nakaupo at nakagapos sa upoan ngunit may tabon na itim na tela ang ulo nito.

Tumalikod ito at naglakad sa koridor hanggang sa maglaho ang matangkad nitong pigura sa dilim. Naiwang tulala si Jasmine, na tila gumuho ang kanyang mundo. Bakit parang lahat na lang—pati ang lahat ng tao—ay umiikot na kay Samantha? Nanatili siyang tulala nang matagal bago ang galit, selos, at poot ay bumaha sa kanyang puso. *****************

Hindi pa nawawala yung mga duda ko rito, hindi pa solve yun dahil wala pa si Draco. Nagsimula ng gumalaw si Reed at kaharap nito ang kaspar nito na halatang Japanese. They are wearing protective armor pero alam ko na hindi pa rin yun oobra kung talagang malakas ang pagkakatama ng samurai. Samurai has freaking sharp blades at hindi yun isang bluff.

Kita ko ang gigil sa mata nito. “Be a good dog for seven day young man.” Ngumisi ako at tumalikod na. “Tangina mo hindi ako natata—-” bago pa ako mahawakan nito hinugot ko ang personal kong scalpel at tinutok ko sa leeg nito. “Kahit papel kaya nitong hiwain, pinasadya ko pa ito sa Japan. May mga magagaling gumawa ng tunay na Samurai. Gusto mo subukan?” Tanong ko dito, ngumisi ako ng umatras ito.

saad ko na inilapag ang baril ko at kinuha ang tungkod ko dahil samurai sword nga ang laman ng loob non, hinubad ko ang suot ko na bulletproof vest para maging patas ang laban, kaagad kong hinugot ang tungkod ko at lumabas ang matalim na bagay, pumorma ako at inayos ang paghawak sa samurai. Narinig ko rin ang paghawak niya mg samurai. Una siyang sumalakay at mabilis ang mga pangyayari, sinalag ko naman iyon. Ilang sandali pa kaming nag salagan ng samurai, nadale niya ako sa dibdib medyo masakit iyon ngunit hindi ko ininda, daplis lang. Magaling siya sa samurai kung kaya’t nandaya na ako at sinipa ko na siya, pagkasipa ko sa kanya ay napahiga siya sa sahig, dalawang kamay na ang hawak ko sa s