Novel & Cerita Masidhing

VERONICA POV "Mukhang pagod na ang lahat. Malapit na din gumabi at kailangan na nating umuwi." narinig kong wika ni Madam Carissa. Agad akong nagpasalamat. Sa wakas makakatakas na ako sa lugar na ito. Hindi ko na kayang subukan pa ang ibang rides na iyan

Kasasabi lang na susubukan kalimutan ni Astrid ang nangyari, pero magagawa niya pa nga ba ngayong may munting alaalang nagsisimulang mabuhay sa sinapunan niya? “Anong sabi? Sumagot na ba sa tawag?” Umiling si Astrid sa kaniyang kaibigan. “Aba! Bruha talaga ‘yang si Madam Beth! Sampung milyon, higit pa sa tripleng presyo ng bahay mo—ang lakas niyang itakas ang perang naging kapalit ng dignidad mo!”

abot hanggang taenga nitong sagot. "Tama si kambal, Mommy, Daddy. Kami ay maghahanap ng assassin para ipa-riding in tandem namin ang jowa niyang may inililihim. Opps! My mouth, please forgive me but don't forget what I said." Itinaas naman ni Mariz ang palad na parang nanunumpa ngunit nakabungisngis naman. Paraan lang naman niya iyon upang hindi dadapo ang palad ng kambal niya sa kaniyang batok!

Bago sa paningin nila, lalo na kung ganun ka-ganda at ka-amo ang mukha. “Pwesto ka lang diyan sa loob, sigurado naman ako na ayaw mo maging dancer,” sabay turo sa mga babaeng halos hubad na at iginigiling ang bewang sa posteng nasa entablado. “Special ka kaya dito ka lang, kapag may parokyano ako na dumating ay iaalok kita.” Sa salita ni Madam Heidi ay akala mo isa siyang produktong itinitinda sa kalye at inaalok sa kung sino man ang nagnanais bumili. Iwinaksi ni Aleyna ang takot sa isipan, kinindatan siya ni Madam Heidi bago siya iniwan sa silid kasama ang mga babaeng patuloy ang bulungan. Ang silid na iyon ay maliit lamang, prenteng nakaupo ang mga kasama niyang babae habang nakaharap sa i

*Distorted Sound* "Nag usap kami ni Atanasha na sabay kaming mag didinner pag uwi niya. So nag luto ako kasi naisip ko na deserve niya namang pag effortan sa ganong bagay. When I'm done preparing meals, naupo ako sa sala and inubos yung wine na iniinom ko. It's just one fucking glass but then maya maya nakaramdam nalang ako ng biglang pag kirot ng ulo ko at nakaramdam din ako ng antok kaya napag isipan kong umakyat na muna sa kwarto para makapag pahinga and that's it. Wala na akong maalala basta nagising nalang ako na basang basa na and Atanasha said na I was kissing our maid daw. That's when I saw Maris, our maid, she's naked. Even ako wala na rin akong suot na damit. Galit na galit si Atan

Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan! ****** LMCD22

Lingo ngayon nandito ako sa isang bayan din nga cavite. Doon sa tanong ni Misha kung may bahay ako sa indang ang sagot ay wala. Nasa trece talaga. Kung may kasama ko sa bahay meron yung katiwala. Kapatid malamang wala. Hindi ko s'ya sinagot dahil alam kong mas pagdududahan n'ya ko alam ko naman at dama ko naman nung una na iba ang kutob n'ya sakin pero sorry s'ya di pa ito tamang panahon para makilala n'ya ko..

Nasa gitna kami ng kwentuhan habang kumakain ngunit napahinto kami nang marinig ang malalaking mga yabag na paparating. ''Good afternoon, everyone!'' bati ng baretonong boses. ''Narito ka na pala, Iho. Hali ka at saluhan mo kami para makilala mo na rin ang mapapangasawa mo,'' nakangting yaya ni Madam Midge sa lalaki.

Wala akong marinig na ibang sagot sakanya kundi hikbi lang. "A-Alam mo masakit lang kase para sakin, masakit sakin kase ina rin ako Mindy. Alam ko yong sakit na mararamdaman ni Tita kung narinig nya yong sinabi mo kanina. Darating den yong araw Mindy, darating den yong araw na maiintindihan mo kami." (End of flashback) _

"May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena." "Isang araw nalaman ni Marikit na ikakasal si Mogon sa isang sirena at ilang araw nang hindi nagpapakita si Mogon sa kanya. Sa galit ni Marikit pinalayas niya dito sa Batis ang mga mapayapang sireno at sirena na namumuhay. Hanggang sa wala nang nakaalam kung nasaan na ngayon si Marikit. Ang mga kulay itim na bato noon ,nang nawala si Marikit ay naging makulay na bato