Matalinong Mamimili Novels & Stories

"I know what you're thinking." "Fine, jeez." Mabilis din akong umalis at nagtungo sa pinaka taas ng mansion na ito. Hindi lang ordinaryong mansion ang bahay na ito. Ang mag mamay-ari ng mansion na ito ay siyang kikilalanin bilang boss ng lahat ng bampira.

matalinong pagsagot nito. Napasinghal siya at hindi makapaniwalang tiningan ito sa mga mata nito. "That rule is for all the customer and I'm not a costumer!" Sinulyapan niya ang card na hawak pa rin nito at mabilis na hinablot iyon. "I want to see who's the owner of this!" sabi pa niya at tatalikuran na sana ito nang bigla siyang hatakin nito papalapit dito at isinandal sa dingdging saka ikinulong sa pagitan ng dalawa nitong kamay.

"Bambina, being a provider is not only about the exchange of what you provide for them. Being a provider of the things that are necessary for us means security. I provide for the needs of my family because I want to secure their daily lives, their wants, and needs. Remember that, baby." Puno ng paghanga ko syang pinagmasdan pagkatapos kong marinig ang mga iyon. Hindi ko akalaing ganito sya. Sa kanilang pamilya ang pagsusustento ng mga kakailanganin sa mansion ang rule nya upang makatulong kahit na kaya na nilang bumakod dahil bawat isa sa kanila ay may kanya-kanya ng negosyo at naipatayo. Proud ako sa kanya. Teka lang... bawat isa?

Pahayag ko. "Heart, ano kasi wala din naman tayong magagawa kung 'di inutang 'yon edi mas lalong walang kita. Buti na rin iyon, magbabayad naman iyon bukas eh. Wala pa daw kasi silang sahod, atsaka loyal customer naman sila." Sabi ni Mama.

May sapi ba ang matanda? "Pasensya ka na sa akin, hija. Ganito talaga ako. Minsan ay talagang kung ano ano lang ang nasasabi ko. Lalo na sa mga kagaya mong may maamong mukha, concern lang ako. Pero… seryoso ako, mag iingat ka palagi sa pagmamaneho. Salamat dito... ikaw pa lang ang una kong customer ngayong hapon kaya lubos ang pasasalamat ko sa iyo hija."

pag papaalam kona agad namang sinang ayunan ni memi "sige bby Ziek namin, basta...... wag mong kalimutan na alagaan sarili mo ah, alam mo naman na ikaw lang ang kayamanan namin ng tatay mo" pag papaalala saakin ni memi, ganon talaga siya, hindi kinakalimutan na paalalahanan ako para sa sarili ko at kung gaano nila ako kamahal

Pagpasok niya ay umukit pa ng linya sa bandang noo ang sales lady, na nag-assist sa kanya kanina. “Yes, Mr. Tacata?” “Uhh, may I know the name who’s on the reservation list.” “Oh, sorry sir but we can’t do that out of respect for our customer privacy.” Hindi mapigilang hindi mapakunot noo si Red, iginagalang pala ng mga ito ang kanilang customer. Pero ang pangyayaring nasaksihan niya kanina, umiling iling si Red. “My mother is one of the royalties, right?” royalty means the most important person or customer they had.

Ang pinakamahalagang regalo, gayunpaman, ay ang sumunod. Nag-install siya ng isang malaking, nakamamanghang security monitor sa isang pader, na may mga feed mula sa bawat anggulo ng bahay at compound. “Gusto kong maramdaman mong ligtas ka kapag wala ako. Ito ang iyong mga mata at tainga.” “Kristoff, ito ay… kahanga-hanga.”

sagot ko naman. “See, that’s the mature mindset not that Mrs. Dulcegara.” irap pa niy, at hindi nga ako nagkamali. “Hindi naman porke sikat at kilala na siya e ganyan niya na tratuhin mga clients niya.” saad pa nito.

Lumalabas lang siya kung mamimili siya para sa kanyang personal na pangangailangan at kung mag-go-grocery siya kasama ang isang katulong. Ang kanyang dalawang katulong at driver ay mababait at mapagkakatiwalaan. Bagama't may pakiramdam siya na curious ang mga ito kung bakit hindi siya madalas lumabas ng bahay at kung bakit malimit ang pagbabawal at pagpapaalala niya sa mga ito na huwag magbigay ng anumang impormasyon tungkol sa kanya, kahit papaano ay natutuwa pa rin siya na pinipili ng mga itong manatiling manahimik at hindi nalang manghimasok sa buhay niya.