Matalinong Mamimili Novels & Stories

Sino pa ba ang gustong sirain ang buhay ko? O si Audrey? "Kailangan nating magbantay," wika ko. "Kailangan nating protektahan ang sarili natin." "Tama ka," sagot ni Papa. "Magdodoble tayo ng seguridad. Siguraduhin nating walang makakalapit sa'yo na hindi natin kilala." "At hahanapin natin yung pulubi," dagdag ni Mama. "Kailangan nating malaman kung sino ang nagbayad sa kanya."

Sa casa niya ako tumuloy at pilit kong inakupa ang isa nitong silid. "naku naman Kim alam mo namang hindi ka pwede dito. Pano na lang pag may iba akong customer na gustong gumamit nitong kwarto?!. Alam mo naman ang policy ko dito bawal mag stay ng matagal.” mariin nitong pagtanggi habang namamaypayan ng kanyang abaniko.

Marahang hinihimas-himas na may kasamang marahang pisil ang mga hita ko pataas papunta malapit sa aking pagkalalaki. Kilala ko si Madam Baby. Matinik ito sa mga mayayamang negosyante. Kahit ayaw ng customer mag-table ng babae pinipilit nito. Kaagad na binibigyan ng babae na sa kalaunan ay 'di na rin mahindian pa ng mga customers.

dagdag pa ni Mommy Ngumiti naman si Liam, halatang pinag-isipan niya ang isasagot niya. “Mrs. Miller, naniniwala po ako na ang pamilya ng taong mahal mo ay bahagi ng relasyon ninyo. I want to know more about you, your traditions, and the things that matters to you. Gusto ko pong makibagay sa kung ano ang mahalaga sa inyo. Lahat ng importante para kay Madeline ay importante din para sa amin. At kung may pagkakataon, gusto ko rin pong ipakita sa inyo na karapat-dapat ako kay Madeline.

“But that is against of our rules, Selene.” “I don’t fucking care with your damn rules! My son needs him at wala na akong oras!” galit na galit niyang sigaw na halos mailayo pa ni Mailyn ang cell phone sa tenga niya. “Pero kasi Selene, private ang information ng mga customers namin for their safety na rin.”

Bakas ang pagtitimpi sa mukha ng security captain habang nagsasalita. "Lola, iginagalang po namin ang katandaan niyo kaya ayaw naming gumamit ng dahas. Pero ang may-ari ng bahay na ito ay isang mahalagang tao at hindi tumatanggap ng basta-bastang bisita. Pakisuyo po, huwag na kayong gumawa ng gulo." "May-ari ng bahay? Anong may-ari? Manugang ko siya!"

"May nasabi ba siya kung saan siya pupunta?" Kinagat ko ang ibabang labi ko nang makita ang pagtulis ng nguso niya. "Mr. Martin is our customer and we keep it that way. Hindi namin inaalam kung saan pupunta ang mga customer namin at mas lalong sinisiguro namin na they have their own privacy. It's on our policy to have the freedom and privacy of our building unit owner. So, No. Wala kaming alam at wala siyang sinabi."

Nakataas ang plakado nitong kilay at parang nanlilisik ang mga mata niya sa amin. Goodness! Kakatense palang maging boss 'to. "We serve our customers with perfection. Hindi namin tinotolerate ang kahit na konting pagkakamali lang. Kahit pa ang pinakamaliit at pinakasimpleng pagkakamaling magagawa n'yo, wag n'yong asahan na palalampasin ko," aniya na akala mo ay si Miss Minchin ng Princess Sarah.

Hahanap nalang kami ng maliit na apartment na titirahan panandalian. "Rain please just listen to me! We want to protect you! And your babies. Please think about your kids! They have to be in somewhere safe! " Mistulang natauhan naman ako sa narinig. Kung aalis ako ngayon at uupa nalang ng maliit na bahay ay may tiyansang matuntun kami at baka mapahamak pa kami.

Para kay Arlene, ang mga detalyeng ito ay perfect leverage. Isang babaeng may magulong romantic past, kwestyonableng karakter, at potensyal na iskandalo—anong karapatan niyang maging kasapi ng pamilya Miller? Higit sa lahat ay pinapahalagahan ng Matandang Miller ang reputasyon. Paano matatagalan ng isang tulad ni Hudson ang ganitong mantsa sa kanyang pangalan? “Very good, Miss Pineda. You’ve done well.”