Matangos Na Ilong の小説・ストーリー

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Light brown. Tapos ang haba ng pilik mata. Para siyang nagpa-eyelashes extension sa haba. Matangos rin ang ilong at ang pula ng labi. Wait Vida! Agad akong napabaling sa harapan at parang gusto kong sapukin ang ulo ko sa martilyo. Anong sinabi ko kanina? Hindi ba dapat laitin siya kasi iyon ang mga katangian na ayaw ko?

Bulong nito sa'king tainga na mas lalong nag paalab sa init nang aking nararamdaman. Hindi na maaninag ng aking mga tainga ang huni ng mga kuliglig, sapagkat ang naririnig ko na lamang ay ang mga daing at tunog nang aming nag eespadahang mga dila,at mga nag didikitang mga labi. "Napakanda ng iyong mga suso Eliza, at napakasarap". Hindi ko na namalayang naangat niya na pala ang bulaklakin kong bestida.

Si Mama. Sinamaan naman ni Papa ng tingin si Mama, "anong malayo?! Hindi mo ba nakikita mang na matangos ilong ng apo ko." "Matangos ang ilong ng apo ko pero ang saya hindi! Nako, pang... 'Wag mo nang bulahin ang sarili mo." "Subra ka, Mang. Baka nakalimutan mong dahil sa matangos kong ilong kaya mo ako nagustuhan."

bulong ni Saling habang tinitignan ang paligid. "Aso?" Napahinto ako. "Bakit kailangang may aso pa?" "Para maamoy ka raw. Pero huwag kang mag-alala, sabi ni Lola Inggay, 'yung amoy ng mga nilalaga nating herbal, sapat na 'yun para malito ang mga ilong ng aso nila."

Napadaing naman ang babae sa higpit ng pagkakahawak ni Mateo sa kan'yang braso. “Tungkol ba ito sa nakita mo kanina?” Mariing napapikit ang Babae at sinalubong ang mga matang ngayo’y nagliliyab sa galit. Ang dating mga matang tulad ng kalmadong agos ng ilog ay tila nagiging mabagsik na alon ng karagatan. Nagtatangis ang kan'yang bagang na animo’y hindi na siya ang dating Mateo Villamarquez na nakilala niya.

Hindi dapat padalos-dalos. Sa mapungay na mga mata'y sinikap ni Emilito ang tumango at titigan silang dalawa. Hanggang sa unti-unti siyang bumaba sa maliit na kahoy na kanilang hagdan. Nang makalapit ay hinawakan na nito ang kaniyang nilalamig na braso at tinanguan si Matilda.

Matangos na ilong, makapal na kilay, makapal na labi, malaking pangangatawan na may malaking tiyan ngunit kahit ganoon magaan itong gumalaw at hindi iyong klase ng matabang hirap na hirap gumalaw. “Fuck, Dude, relax, huwag mo nga ko tingnan ng ganyan parang pati kaluluwa ko sinusuri mo,” wika nitong natatawa. “Sige, una na ako. Sunod ka na lang, baka naghihintay na mga chicks doon.” Kumindat pa itong nagtatakbo palayo. Napapailing na lang tuloy siya, siraulo talaga.

sabi ni mang mario "Oo. Saan kaya iyon banda." "Hindi ho kaya namamatanda na tayo. Katanghalian na ho kasi." "Hindi, Mario. Totoo yon, halika at hanapin natin sa may banda pa roon." at itinuro ang kabilang gilid ng ilog. Mataas na ang araw at masakit na rin sa balat. Luminga sila sa paligid habang pinipilit na sundan ang pinagmumulan ng iyak.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.