Novel & Cerita Matangos Na Ilong

Parang walang nakikita si Elara sa mukha ng kanyang ama at patuloy lang sa swabeng pag-inom. Ang tsaa mula sa Mother Tree ay may matingkad na kulay-orange at dilaw na likido, napakabango, at may kumikinang na anyo. Humigop ng kaunti si Elara. Napakayaman ng lasa nito, may kakaibang tapang ng lasa ng bato at lupa, may matamis na humahabol sa lalamunan, at nananatili ang bango sa kanyang mga pisngi. Karapat-dapat nga itong tawaging hari ng mga tsaa. Talaga nga namang mas masarap ang mga pagkaing nagkakahalaga ng ginto.

sabi niya, sa pagkakataong ito ay diretsong nakatingin sa mga mata ko. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Ang mga salita niya ay laging may bigat, laging may dalang pangako. Lumabas si Mateo mula sa loob, may dalang mga tsinelas na gagamitin namin sa farm. "O, tara na? Baka abutan tayo ng ulan, makulimlim na sa bandang bundok," yaya ni Mateo.

Matapang iyon. Diretso magsalita. Hindi basta-basta natataranta. Kaya bakit parang may itinatago siya? Bakit parang ayaw niyang may malaman ako? Napahawak ako sa sintido. Mas lalo lamang akong naguguluhan. Hanggang sa may biglang sumagi sa isip ko. Ang itsura ng bata. Ang mga mata nito. Ang paraan ng pagsasalita.

Isa pala itong calling card. "Mauna na 'ko." Bago ito tuluyang lumabas ng pinto ay sinulyapan pa niya si Marga at saka ngumiti. Kaagad na sinarado ni Trixie ang pintuan nang makasigurong wala na ang matanda. ————— "Mommy, paano niyo po nakilala 'yong mabait na matanda? Bakit po siya nandito kanina?"

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Tumama ito sa mukha ng kapatid niya na naging dahilan nang paghandusay niya sa damuhan. Napangiti ako kasi nakita kong solid ang naging suntok ni mama sa kaniya. Pagtingin ko kay Tita Camilla, dumudugo na ang ilong nito. Halos nawala ang tapang sa mukha niya. “Ano, nasaan ang angas mo? Tignan mo o, parang waterfalls sa dami ang dugong tumutulo sa ilong mo ngayon,” panunukso naman ni mama sa kaniya.

Mahinang saad ko. "Unsa?!" "Baga kay kag nahong," (Ang kapal ng mukha mo) "Normal naa diay nahong nga nipis! Ka bugo ba kaayo nimo oyy!!" (Normal meron bang mukha na manipis! Ang bobo naman) Ba'tsobrang mainitin 'yong ulo nya. "Oh, ano ba yan Ela! Ba't ka ba nang aaway ha!" "Siya man jud ma oh!" (Sya kase ma oh)

Ramdam na ramdam kong bumangga ang ulo niyon sa bukana ng matris ko. Wala akong magawa kundi umungol at mapakagat labi. Nagsimula siyang bumayo. Bawat bayo niya ay puno ng lakas, napuno ng malalakas na salpukan ang veranda. Mabuti nalang at malakas din ang hampas ng alon na bahagyang sumasabay ang ingay sa ingay naming. “Niro! A-ah ohhh... more... please!”

Napakalungkot. May mabangong hangin sa harap ng ilong, na sinundan ng matamis na aray. Isang magandang pigura ang direktang natumba ni Anthony sa sahig "Paano ka maglakad, wala ka bang mga mata!"

Ang dami kasi nitong sinasabi. "Ay ser wala po akong pak pak. Di’ko po alam yang paking paking na yan. Pakingteyp lang po ang alam ko kaya tagalog lang ser. I can’t understanding your foreign-ging, I’m not graduation, " kamot ulong sabi nito ay may nakuha pa sa ulo nya. "Uy kuto!ang laki!" masayang sabi nito saka pinakita pa kay Matteo ang nakuha saka pinisa ito.