Ang Tinig Ng Ligaw Na Gansa นิยาย & เรื่องราว

Isang malalim na tinig ng lalaki ang narinig mula sa likuran. “Mariposa.” tawag nito. Sa sandaling magsalita siya, biglang umilaw ang mga ilaw sa pasilyo na gumagana sa paggalaw. Tumingin si Mariposa pababa ng hagdan at nakasalubong ang malalalim na mata ni Gilbert na walang anumang ipinapakitang emosyon.

Sobrang dilim ng kagubatan at tanging liwanag ng buwan ang nagsisilbing ilaw nila habang binaybay ang mayayabong na mga damo. Kaluskos, tunog ng mga dahong tuyo, hampas ng mga ng sanga ng punong kahoy, kuliglig at mga hingal nila ang gumawa ng ingay sa loob ng kagubatan. "C-Clay—" Hana called him as she kept following him behind. Her voice had a hint of fear in it, if he wasn't mistaken. He tightened again his grip as he holding her wrist as a response. Kasunod ay isang malakas na putok ang pumailang muli sa gubat.

Suot ko naman ay kulay puti na parang isang ligaw na kaluluwang pagala gala sa buong pasilyo. "Hmm! Hmmm! Hmm," himig ko habang sumasayaw na parang isang ballerina. Lahat ng mga nakakasalubong ko ay nagtitili-an sabay takbo."Mga Lalakeng tao hindi atapang kasi atakbo sila! Tsk! Paano kaya sila mababawasan ngayong Gabi? Mga Bakla!" Sigaw ko na lamang sa kawalan.

Napangiti naman si Gavin, naamoy niya ang bango ng buhok ng dalaga. Sa labas, naririnig pa rin ang mga kuliglig at ang hampas ng hangin sa bubong. Ang ilaw sa sala ay unti-unting lumambot habang lumalalim ang gabi. Hindi na sila nagsalita pa. Sa pagitan ng katahimikan, ramdam nila ang bigat ng mga araw na nakaraan, at ang kagaanan ng gabing iyon na tila ayaw nilang matapos.

'Di ko naman 'to ginusto Pero sige lang Ikaw pa rin Sinta 'Di mo ba alam? Halos 'di na makatulog kakaisip, halos 'di na makatulog Ikaw ang dahilan Ikaw ang pahinga Ang tanging ninanais Kahit 'di ka naman sa 'kin papunta... Rinig kong kinakanta ng isang lalake habang naggigitara. Nang imulat ko ang aking mata ay nababalot ng dilim ang aking paligid at wala akong makita. Tanging tunog ng gitara at boses lamang ng isang taong pamilyar na pamilyar sa akin ang aking naririnig.

Palabas na sana ako ng naka isip ng kapilyahan. "Bye way habang dito kayo sa bahay kung may kakaiba kayong nararamdaman dito sa loob at labas nitong bahay, hayaan niyo na yun kasi mga ligaw na kaluluwa mga yun lalo na kung hating gabi nag paparamdam sila. Patay sindi ang mga ilaw, biglang mag bukas sara mga pintuan at malakas ang hangin papasok sa bintana may kasamang usok. At yung mga banyo kahit walang tao sa loob makakarinig ka ng parang may liligo pero pag buksan mo ang pinto walang tao sa loob pero naka bukas ang mga gripo! Saka makakarinig din kayo ng iyak ng bata parang tiyanak at isang babae na humihingi ng tulong habang umiiyak dito sa sala siya madalas mag paramdam. Saka yung kusin

ngumiti ako sakanya bago muling tumingin sa paligid. "Ngayon ka lang ba nakaakyat ng parola?" Nakikita ko mula sa gilid ng mata ko na nakaharap saakin ang katawan niya, "O-oo" tugon ko bago pumikit.. muli kong dinama ang sariwang hangin at tunog ng nakakakalmang hampas ng mga alon "Ginawa to para magsilbing ilaw sa mga mangingisda kapag ginagabi sila sa laot" tumango ako habang nakapikit parin..

Kahit lasing, maganda pa rin ang tunog ng kanyang tugtog. Hanggang sa mapalingon nang bahagya ang lalaki sa harapan niya, nakatingin nang direkta sa kanyang mukha, tila malamig ngunit may halong matinding pagnanasa. Napahagikhik siya nang mahina at mababa. Biglang nagulo ang tugtog ni Nina Santos, pati ang kanyang galaw, at agad siyang tumayo. Squeak—

Isasayaw ka sa ulap, damhin ang hangin Ang ihip na nagsisilbing himig natin Kasabay ng tibok ng mga puso nating Nagniningning ang mga bituin Nagniningning ang mga bituin... "Dahil nahanap na kita, pwede na ba kitang ligawan?"