Meekly Mga Nobela at Kwento

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

Umupo siya sa tabi nito at muli niyang pinagmasdan ang mukha nito. 'Bakit ba ang gulo ng isip ko. Nuon naman buo na ang loob ko na hinding hindi na ako papayag na magkrus ang landas natin. Pinaglalaruan ata tayo ng tadhana. Nakakalungkot lang dahil hinding hindi na tayo mabubuo bilang magasawa. I want to end it and cur*e the day we met. Minahal kita at yun narin ang dahilan ko para mas lalong imposible ng balikan pa ang nakaraan.'

There was no point in arguing with him. Kinuha niya ang purse ko sa likod ng counter at ibinigay sa akin. He walks over to open the door, stepping aside to allow me to exit first. I quickly sling my purse over my shoulder and head out the door, thanking him in the process. Arguing with a Fierdo is like arguing whether your life is worth being spared. And the answer is usually no. Sumasakit lang ang ulo ko sa kanya.

Ngunit kambal sila ni Gideon ay si Felix ang pinaka kamukha niya, at parang pinagbiyak na bunga naman sin Cameron at Gideon. “I’m grounded.” Kumunot ang noo nito. “And?” “And?” Humaba na naman ang nguso niya. “Please, kausapin mo si mommy! She’s literally just giving me three hundred pesos a day, and I’m not allowed to get help from anyone. Nakakainis kaya hindi ko na lang tinatanggap ‘yung three hundred pesos na ‘yon! Don’t you know that I’m working as a cashier right now and she doesn’t even care?”

Hinayaan ang sarili na liparin ng antok ang diwa. "Baby..." Nagmulat ng mata si Meadow, ngunit wala na siya sa sariling silid, kundi nasa gilid ng bangin. Nahugot niya ang sariling hininga dahil muntikan na siyang dumausdos sa ibaba nang ihakbang niya ang mga paa. Hindi agad siya nakakilos, hinahanap ang tamang tiyempo para humakbang paalis sa kinaroroonan. Dahan-dahan niyang iginalaw ang itim ng mata, kahit binabaha ng kaba ang dibdib ay pinilit niyang tingnan ang nasa ibaba. Agad na nagsalubong ang kilay niya. May kataasan man ang kinaroroonan ay malinaw pa rin sa kaniyang paningin ang pamilyar na sasakyang nasa ibaba.

Ayaw niyang sumugal, ayaw niya nang masaktan. "The more you deny, the more your feelings get visible. Girl! I respect your descision that you don't want to have a serious relationship, na gusto mo friends with benefits lang kayo. Paano naman si Thunder? kung tama ngang gusto ka niya? Makakasakit ka lang kung patuloy pa rin kayo sa deal niyo! mag decide ka na, better off the deal or accept and hear what he want to say." Napabuga siya ng hangin, para na siyang na bo-bobo dahil kakaisip.

Sandali akong umubo upang maputol ang bulungan sa paligid na halos hindi ko na rin maintindihan. "H-Hi? Ako nga pala si Petti Charmaine. You can call me Petchay," panimula kong wika. "Petchay?" sabay-sabay nilang wika. Isang malakas na tawanan ang bumalot sa paligid. Tila ngayon lang sila nakarinig ng kakaibang pangalan. "I know I'm unique. Well, hindi ko kayo masisisi dahil isa akong diyosa," saad ko saka nag-flip ng hair.

Panay ang panunumbat ko habang linilibot ang unit ni Jaewon. His unit was minimalistic. Maliban sa dalawang gitara ay iilan lamang ang mga gamit. It was painted in neutral colors too. Some posters of indie bands were plastered on the wall. Nirvana, Coldplay, Arctic Monkeys. "I'm so broken because you won't run away with me." Walang emosyon niyang sagot habang nakahilig sa sofa. I glanced at him and his dead eyes stared back blankly. "Kumain ka na? Dito ka na magdinner. Puwede magluto rito. Ayos lang kay Jaewon." Pag-iiba niya sa usapan.

HUMUGOT SIYA NANG MALALIM NA PAGHINGA. "All I need from you is to show a little bit of care to me because I am doing my best for you." Sa muli ay hindi kaagad nakasagot si Luca sa kabilang linya. Sandali itong natahimik. Kung hindi niya naririnig ang tilaok ng mga manok sa background nito ay iisipin niyang binabaan na siya nito ng telepono.

Simple pero literal na mukhang malinis lahat ng bagay saka napakacozy tignan kaya nakakaganang kumain. Nag order ako ng mami and honeycured siopao combo. Deserve kong kumain ng masarap para may energy ako mamaya pagbalik. Sayang naman yung effort namin maglakad kung hindi masusulit yung kakainin ko ano. Idagdag mo pang after nito lalakad ulit kami pabalik sa office kaya kahit paano bababa naman agad yung kinain ko.. Sana?