Humbly Novels & Stories

"Just please Bebe girl, don't ask me about it." "Hindi siya komportable na pag-usapan kung gaano sila kayaman. He's very humble." Sagot naman ni Haze na ngayon ay ngumingiti naman na kay Prime. "By the way, what's your name? I can see that you're also a friend of our bestfriend."

Ngumiti siya, sincere, at ako naman ay napako sa kinauupuan. Habang tumatagal, mas nakikita ko kung gaano siya kaiba. Protecting me. Respecting me. Walang halong yabang. Artemis Liam Buenaventura was such a humble man. He lived in luxury, but he never wore it like armor. And I liked him for that. Pero hanggang doon lang. Kaibigan. Brother figure. Hindi ko kayang lumagpas pa at natatakot akong malaman ang katotohanan sa likod ng mga ginagawa niya.

She nodded, but before he could leave, she called out to him. “Uhm, may I ask what’s your name? It’s my first day today, and I barely knew everyone—if you don’t mind-” “I’m Argon Helius, Atty. Jimenez, Chairman’s secretary.” Her mouth formed an ‘o’, and nodded. “Oh, alright, nice meeting you Argon. Uhm, you can just call me Aiesha or Alize—any of the two. Let’s drop the formalities since we’ll be co-workers from now on.” Aiesha casually said as Argon only nodded politely and was about to step out when she called him again.

- aniya ko "Kamahalan may dala akong pagkain ,kumain muna tayo"- si Humeus na may dalang pagkain , buti nlmg at andito si Humeus para tulungan ako sa lahat kaya di masyadong mahirap "Salamat Humeus"- ngumit ako , at nilapag niya ang pagkain sa mesa at kumain na kami "Hindi akalaing magaling ka pala magpatakbo ng bansa kamahalan"-

Sobrang bossy niya! Huminga ako ng malalim at ngumiti pa ako ng pagkatamis. "Can you open the door for me?" pakiusap ko rito at binigyan ng nang-aakit na tingin. Lumapit naman ito at binuksan ang pinto. "How much?" tanong niya habang ang mga mata nakatutok sa daan. "What you mean?" mahina naman akong napatawa. "Your service."

Napayuko ako, bahagyang pinamulahan ako nang marinig ang sinabi nito. Ibang iba ito sa kapatid niyang masungit, parang dinadala nito ang lahat sa tawa. Hindi rin naman masama kung maging kaibigan ko ito, masayahin at mabait. Isa pa he is definitely a humble person, walang arte sa buhay, hindi pinahahalatang mayaman. "Hindi ah gusto ko lang malaman," tanggi ko na muling sumubo ng pagkain.

Is he that important? Huminga ako nang malalim at saglit na pumikit. Kahit mag-mukha na akong desperada, ayos lang. I can't believe this, this is the first time I got rejected. Hindi ko alam, naiinis ako pag inaapakan ang pride ko pero ngayon ay wala na akong pakialam doon. "I'll talk to the CEO." Napatayo ang secretary niya at tinignan lang ako.

Marahan niyang sinabi, “Kung ikukumpara sa kanya, malayo pa ako.” “Uy, sa mga ka-edad natin, ang layo-layo mo na sa amin. Lalo na sa akin.” “Grabe ka naman,” tawa ni Harmony. “Hoy, huwag kang magpaka-humble. Ang fans mo, tig-iisang baso lang ng tubig, lulunod na ako.”

"I'm sorry, baby." Hindi ko alam kung para saan ang sorry na iyon. Hindi ko na alam kung ano ang inihingi niya ng sorry, o ayaw ko lang talaga alamin dahil alam kong masasaktan ako. Pero ayaw ko na talagang tumakbo. Kailangan ko harapin kung ano man ang nasa isipan ko. Humugot ako ng malalim na hininga bago magsalita.

Hirit pa ni Uno. “Manahimik ka na lang, Unorazio, p’wede ba?” “Yeah, yeah, fine!” Nahihiyang humarap ang ina ni Sheeva sa mga magulang ni Hydrus. Sa pamamagitan ng masuyo at kaswal na tinig ay humingi ito ng paumanhin. “I’m terribly sorry for our unannounced arrival, Mr. and Mrs. Hugo, Hydrus. We did not intend to cause a disturbing scene here. I am sorry.”