Novel & Cerita Meet Me Halfway

saad ko. "'Yon ang gusto ko! Libreng pagkain!" sabay halakhak ulit nito sa linya. "Hmm, okay sige. Mukhang alam ko na kung ano ang kailangan mo. I'll meet you up around 8:30 pm, I'll send you the address later." "Talaga? Thank you. Meet up tayo mamaya," magiliw kong ani at ibinaba ang linya. I mouthed "Yes." Naghintay agad ako ng ite-text niya habang nakaharap pa rin sa bintanang salamin.

He ordered. "Yes. Just meet me at Randy's Donuts and I'll be there." Sagot ko naman bago tumayo mula sa kama. "Okay... I love you so much..." He retorted. "I love you too.." Sagot ko na agad niya ring ipinatay ang tawag. Sinimulan ko na ang pagiimpake, making sure na ang mga importante lang ang madadala ko at ang mga may silbi lamang. Inilagay ko na rin sa maleta ang wedding photo naming dalawa.

If you want to see him alive meet me. P.S. May tauhan ako’ng susundo sa bahay mo. 2 PM sharp. Dress up beautifully. Impress me. See you! Muah! P.P.S. Sundin mo ako kung ayaw mong mamatay ang kapatid mo! Hugs and kisses! Xoxo, Astrid

Kailangan na kasi naming maghiwalay dahil imi-meet ko na si Nikki sa second floor ng mall habang siya ay rito lang sa ground-floor. Sumakay ako sa escalator at pumunta sa store na sinasabi ni Nikki na meeting place namin. Maaga ako ng ten minutes sa pinag-usapan at sana ay wala pa siya para hindi naman nakakahiya sa kanyang pinaghintay ko pa siya.

"Wandering around. Humahanap ako ng paraan para maitakas si Jade." "What?! Baka mapahamak lamang kayong dalawa. Just wait for us. We are half way there," saad ni Howard at mas binilisan ang pagpapatakbo ng kaniyang kotse. Sinabihan niya na rin ang kaniyang mga kasamaha kaya mas binilisan pa nila ang pagda-drive. Sumama rin si Howard ng ilang maaaring gumamot sa kanila kapag mayroong nasugatan at nakasakay ang mga ito sa isang ambulansiya. ***

I said and winked. Buti at hanggang 4 PM lang ang klase ko, maaga akong makakauwi ngayon. Dali-dali akong nagligpit ng gamit. Nakita ko rin ang message ng driver namin na naghihintay na sa labas. "Blair..." I took a step back when I saw Matthew waiting for me outside. "What now?" "We broke up."

"Hmm... so, you'll just wait for the right person? What if that person will never come?" "He'll surely come. Kapag so late na talaga, I'll meet him halfway." Lumaki ang mata niya sa sagot ko at sabay kaming tumawa. Kaagad na napatingin samin ang ibang empleyado na nandoon pero we continue laughing. That may sound a joke but it's true. I can wait for the right person pero kapag masyado nang matagal at wala pa siya sa harap ko, I can meet him halfway. Bakit? Because waiting can be tiring and I'll end up single for the rest of my life!

Mamayang gabi na kami aalis at sakto ay na bo-bored na ako sa bahay. “Ang bilis, ah! Doon na lang ako bibili ng damit! But can I meet Heidi?” I plead. He look amused and he nodded his head. “Of course. I have meeting. I’ll pick you up, send me your location,” sabi niya at lumapit sa akin.

I like that idea better. I also gave him a half of her professional f*e at doon ko na ise-settle ang iba kapag natapos na. We said goodbye after almost 2 hours of meeting. Palabas na ako ng restaurant ng makatanggap ng tawag galing kay Axel. "Yes?" mataray kong bati habang naglalakad patungong parking lot.

Habang nilalagyan ko ng food at water ‘yung bowl ni Maxie. “Kawaw naman siya. Iiwan mo dito.” sabi niya. “Halfday lang ako, mga 12 andito na ulit ako. May meeting lang kami today.” sagot ko. “I think makakauwi naman ako this weeks to come dahil hindi tambak ang gawain. So let’s go on dates pagavailable tayo pareho ah.” Sabi niya naman sakin. “Aba, clingy.” biro ko habang hinahalikan si Maxie sa ulo.