Novel & Cerita Memes Picture Tagalog

Gulat kong sabi "Iha ano ka ba ngayon ang byahe natin papunta sa lola mo." For clarification di ko nakalimutan sinadya ko pong kalimutan pano ba naman ayoko talaga pumunta don, maputik walang mall at ang mga tao. Aishh! No comments na lang. "Iha pagbigyan mo na lola mo matanda na sya di na sya pwede bumyahe para lang bisitahin tayo at isa pa di na katulad noon ang province na masyadong boring, marami ka nang mapag lilibangan."

Bakit ganiyan ka na agad magreaksyon? "I know na ayos na siya dahil nasa tabi ka niya." "Oh, exactly." Yumukod ako para magkapantay ang mukha namin. "Kapag wala ako rito, kawawa iyon. Saka wala akong pakialam kung may amnesia ka, ang dapat mo lang gawin, umusad sa pagiging isip bata. Nakita ko ang pangyayari no’n sa hardin, pasalamat ka, hindi kita nilalaglag."

ngumiti ito. Ngumiti siya bilang pagalang. Pagpasok nila masayang bumati ang mga tauhan doon pati sila Lena at Meme. Isang masaganang umagahan ang pinagsaluhan nila at masigla ang lahat na pinagtataka niya, mukhang nag-celebrate ang mga ito.

Litrato iyon ni Romana. Napalunok siya ng laway habang titig na titig sa screen ng cell phone. Nasa opisina si Romana, nakabuka ang dalawang hita at walang suot na pang-ilalim na saplot. Ang dalawang daliri ay nakapasok sa loob ng kaniyang lagusan habang ang mga mata ay namumungay na nakatingin sa camera. May kalakip na mensahe ang larawan na, "I want you to fuck me hard again."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Gusto kong matawa ngunit pinipigilan ko dahil sisirain no’n ang mood na mayroon kami ngayon. “What do you mean?” Kunot noo niyang tanong. I smiled. “Noong huli mo siyang nakita, don’t see it as a nightmare. See it as a good memory dahil sa huling pagkakataon, hanggang sa huling hininga niya, naging payapa ang lolo mo na ikaw ang huli niyang nakita.” Tinitigan lang niya ako. “I mean, don’t see it as your memory. See it as your lolo’s memory. Naiintindihan mo’ko?”

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Sabay na kaming umuwi. Nagtitipon kami ngayon dahil may sasabihin si master. Magkakatabi kami nila Dealla, Yeena at si Dust na nakadikit sakin. Hinayaan ko na lang ang ginagawa niya dahil hindi naman siya ganon ka-agresibo. Naka-indian sit kaming lahat sa sahig at tumahik agad nang magsalita si master. "Pinatawag ko kayong lahat at tinipon dito dahil malapit na ang april fool's day."

"What did you fucking say?" Nilawakan niya ang ngisi. Kung akala nito ay matatakot siya, puwes, nagkakamali ito. "Gusto mong ulitin ko? Fine! And this time, I'll make it clear. Ang sabi ko, sa pangit mong pagmumukha na'yan, hindi na rin kataka-taka kung bakit walang pumapatol sa'yo." He then faked a laugh. "Ano? Klaro na ba iyon sa pandinig mo? O baka naman gusto mong ulitin ko pa. That's fine with me."

tan0ng ko parang baliw makangiti, parang ewan "Basta mamaya. Kakain muna tayo." Nakangiting sagot ne'to kaya hindi na ako nag pumilit pa mag tanong. Maya-maya pa ay may nagtext saakin pagtingin ko kung sino ay si dad pala. [From Dad: Nagpaalam saakin si Mike na inaya ka kumain ngayon sa labas. Akala ko andito kapa sa bahay umalis na pala kayo. Mukhang nagkakamabutihan na kayo. Basta mag iingat kayo.] Tss si dad talaga baka ano naman isipin ne'to. Kakain lang naman kame. Uuwi pa naman ako.