Memory Pictures Quotes Novels & Stories

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

"Eh di ba ikaw yung utak ko, so ikaw yung short memory! Di ka nga nagpa-function sa lahat ng quizes and tests ko!" Shunga din tong utak ko, pati ako kinakalaban kung tanggalin ko nalang siguro to eh wala naman din 'tong laman. Bibilhin ko nalang utak ni Albert Einstein tapos ipatatapon ko tong walang laman kong utak!

Samantalang silang apat ay nanatili lang nakatayo at nakatanaw sa magandang tanawing iyon. Para kay Asula hindi na niya kailangan pang kunan iyon ng litrato. Dahil ang napakagandang tanawing itong nasaksihan niya sa buong tanang-buhay niya'y mananatili sa kaniyang isipan at puso. She will never forget this moment. This memories will be stay with her forever and no matter what she surely sure that it will be with her wherever she go. "Nakakahiya naman. Tayo yata ang hindi kumukuha ng litrato. Paano ba naman wala naman tayong mga mamahaling cell phone tulad nila."

“Matagal na. Naghihintay lang ako ng tamang timing para ibigay sa ‘yo.” Isa-isa niyang tinignan ang bawat litrato. Tumabi ako at tinignan din ang bawat litrato na nakikita niya. “These are the places we visit these past few weeks.” Tumango ako. “Alam mo kung bakit pictures ang binibigay ko sa ‘yo ngayon?” “Why?” “Para may babalikan ka. Alam mo kasi, hindi lahat ng bagay at mga ala-ala ay kayang i-handle ng utak mo. May mga makakalimutan ka pa rin.”

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking

Sa mga edad naming ito ay hindi pa rin nababalewala ang media influence lalo na ang pagpipicture sa mga public places as a memory or for my day purposes. "Ako muna ang kuhanan mo. Pagkatapos, ikaw naman ang picturan ko." Kondisyon niya at ibinigay sa akin ang cellphone niya. "Pang my day ba ito?" Tukoy ko sa larawan niya matapos ko siyang kuhanan. "Hindi naman. For memories siyempre. Ikaw na, masyado ka, Jarred." Tinawanan ko naman ang klase ng mukha niya habang sinasabi niya ang mga salitang iyon.

"Indeed, life's full of surprises. But hey, sometimes it's these unexpected moments that make the best memories." Martha's laughter tinkled like wind chimes in a breeze, a sound that seemed to resonate with the vibrancy of their shared experiences. "You know, I'll remember our chats when I'm knee-deep in my new adventures. It's like a pocketful of inspiration." Osiris grinned, a warmth in his gaze that echoed her sentiment. "Glad to be part of the inspiration squad. Remember, the world out there is waiting to be explored, and you've got all the tools you need."

Nothing else. Pero naalala ko ‘yung tingin niya pagkatapos ng halik—tahimik, parang gulo, parang may nakita siyang hindi niya inaasahan. At kahit anong pilit kong kalimutan, hindi ko maalis ‘yung imahe na ‘yon. “Hey,” sabi ni Tessa bigla, sabay angat ng phone. “Smile.” “Huh?” “Picture. Para may remembrance sa love life mo—kahit fake.”