Memory Pictures Quotes Novels & Stories

“I don’t… I don’t remember that.” A cold dread snaked through me. That hiking trip was etched in my memory. Thea’s infectious laughter as she emerged, mud-splattered and triumphant, her hair a tangled mess. It was a memory we all shared, a cherished moment of friendship. And she… she didn’t remember it. “How about that time we snuck into the abandoned cinema?” I tried, my voice trembling slightly. “You were the one who found that old projector, remember?” Again, the same blank stare. “No… W-Wala rin akong maalala tungkol do'n. Sorry.”

Binalingan ko rin 'yong isang litrato, nong kasal namin ay nakangiti na sya. Huminga ako ng malalim at tumingala para pigilan 'yong luha ko na gusto sanang tumulo. Only memories... Kahit nakalimutan namin ay may natira paring alaala, itong picture na ito ang nag papatunay na lahat ng nangyayari ay may dahilan talaga, yong pinagtagpo kaming muli... kahit di man maganda yong pag tatagpo namin ulit but at least the best naman 'yong unang pagkikita naming anim.

Nang wala itong marinig na tugon buhat sakanya, idinantay na lamang nito ang ulo niya sa balikat nito. "You don't have to say any word, Denise. Really, you...you don't have to." Bakit tila malungkot ang pagkakasabi nito? But they should not rush things. "Let's take a picture." Biglang sabi nito Nagtatakang tumingin lang siya rito. Ngumiti ito. "For remembrance." Napatango siya sa sinabi nito. Yeah, they should take a picture. Visiting Melbourne is

"Maybe it's because, that person was the only one in your mind during the accident. You've been thinking about her before and during the accident happened." Napaangat siya nang mukha sa tinuran ng doktor sa kanya. "W-what do you mean?" Nagkasalubong na ang kanyang mga kilay habang gulong-gulo naman ang kanyang isipan. "Kung sino 'yong taong nasa isip mo during the accident they are often the ones you forget." "Bakit hindi mo na ako naaalala? Bakit ako pa ang nakalimutan mo?"

Pikit na lang ako, tinitiis ang bawat galaw niya. Muling bumukas ang pinto. Pagkatapos ng lahat ng sakit at kahihiyan, aasa pa ba akong may tutulong? Pero hindi. Isang camera ang ipinasok ng isa sa mga tauhan niya, saka iniwan sa isang tripod. Nakaposisyon iyon sa diretsong harap ko. “What the hell is that?!” sigaw ko. He smiled. “Memories,” sagot niya, malamig at puno ng pananakot. “I want to remember every second of your suffering.”

Kunot-noo kong tanong. "Photographic Memory." maikli niyang tugon. That's so cool! Pinagpalang bata nga naman! Napahilamos ako ng mukha dahil sa isang realisasyon. Photographic Memory? Ibig sabihin... klarong-klaro sa kanya 'yung mga traumatic experiences niya? Fuck... Umiling na lang ako at nagsalita. Nag-demonstrate ako kung paano humawak ng baril.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Sabi ko at ibinigay ang isang cellphone ko, samantala ang isa ay pinang-vivideo ko saamin. Memories lang. Ngumiti naman ako sa ilang picture, ang iba ay hindi ako naka ngiti. Napansin kong inilabas niya yung cellphone niya at ipinalit sa cellphone ko. "Oh bakit 'yan yung gamit mo?" Tanong ko sakanya. "Memories nga diba? Ise-send ko naman saiyo." Sabi niya kaya ngumiti nalang ako. "Picture tayo para masaya." Hindi ko kasi alam kung kailan ulit kaming lahat magkikita kita.

"Sarap!" Sambit ko Saka nginuya Ang mangga. Kumuha Muna Ako Ng letrato ko habang kumakain Ng mangga Saka ko inayos Ang mga pictures ko kanina sa box na dala² ko. Dito ko nilalagay Ang mga pictures na iniluluwa Ng camera. "A box of memories" Nakangiti Kong Saad habang inisa-isang Tinitingnan Ang mga letratong kuha Ng camera.

Lumapit ito sa wall kung saan ako naglagay ng nakahang na mga pictures namin. "Siguro ang pwede kong mairegalo sa 'yo ay ang magandang memories natin ngayong gabi? It will never fade at mananatili 'yon sa puso at isip natin." Saad ko. He turned his back to face me. "Of course, Muffin," sagot nito sa akin, "come here," lumapit ako sa kanya, "this is beautiful." Aniya habang hawak ang kamay ko. Pareho kaming nakatingin sa mga litrato namin.