Memory Pictures Quotes Novels & Stories

Kinakabahan siya, hindi dahil sa katotohanang nagkaroon siya nang brain fractured kundi dahil sa maaaring sagot ng doktor na siyang magmumulat sa kanya sa buong katotohanan. "Yes!" Bahagyang napaawang ang kanyang mga labi sa naging sagot ni Dr. Corpus. So, ibig bang sabihin nu'n? Totoo ang kanyang mga nalalaman? "But why I can still recognize my family? My friends? My work? My company? But... but why I can't remember her?"

Pikit na lang ako, tinitiis ang bawat galaw niya. Muling bumukas ang pinto. Pagkatapos ng lahat ng sakit at kahihiyan, aasa pa ba akong may tutulong? Pero hindi. Isang camera ang ipinasok ng isa sa mga tauhan niya, saka iniwan sa isang tripod. Nakaposisyon iyon sa diretsong harap ko. “What the hell is that?!” sigaw ko. He smiled. “Memories,” sagot niya, malamig at puno ng pananakot. “I want to remember every second of your suffering.”

Kunot-noo kong tanong. "Photographic Memory." maikli niyang tugon. That's so cool! Pinagpalang bata nga naman! Napahilamos ako ng mukha dahil sa isang realisasyon. Photographic Memory? Ibig sabihin... klarong-klaro sa kanya 'yung mga traumatic experiences niya? Fuck... Umiling na lang ako at nagsalita. Nag-demonstrate ako kung paano humawak ng baril.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Sabi ko at ibinigay ang isang cellphone ko, samantala ang isa ay pinang-vivideo ko saamin. Memories lang. Ngumiti naman ako sa ilang picture, ang iba ay hindi ako naka ngiti. Napansin kong inilabas niya yung cellphone niya at ipinalit sa cellphone ko. "Oh bakit 'yan yung gamit mo?" Tanong ko sakanya. "Memories nga diba? Ise-send ko naman saiyo." Sabi niya kaya ngumiti nalang ako. "Picture tayo para masaya." Hindi ko kasi alam kung kailan ulit kaming lahat magkikita kita.

"Sarap!" Sambit ko Saka nginuya Ang mangga. Kumuha Muna Ako Ng letrato ko habang kumakain Ng mangga Saka ko inayos Ang mga pictures ko kanina sa box na dala² ko. Dito ko nilalagay Ang mga pictures na iniluluwa Ng camera. "A box of memories" Nakangiti Kong Saad habang inisa-isang Tinitingnan Ang mga letratong kuha Ng camera.

Lumapit ito sa wall kung saan ako naglagay ng nakahang na mga pictures namin. "Siguro ang pwede kong mairegalo sa 'yo ay ang magandang memories natin ngayong gabi? It will never fade at mananatili 'yon sa puso at isip natin." Saad ko. He turned his back to face me. "Of course, Muffin," sagot nito sa akin, "come here," lumapit ako sa kanya, "this is beautiful." Aniya habang hawak ang kamay ko. Pareho kaming nakatingin sa mga litrato namin.

"Eh di ba ikaw yung utak ko, so ikaw yung short memory! Di ka nga nagpa-function sa lahat ng quizes and tests ko!" Shunga din tong utak ko, pati ako kinakalaban kung tanggalin ko nalang siguro to eh wala naman din 'tong laman. Bibilhin ko nalang utak ni Albert Einstein tapos ipatatapon ko tong walang laman kong utak!

“Matagal na. Naghihintay lang ako ng tamang timing para ibigay sa ‘yo.” Isa-isa niyang tinignan ang bawat litrato. Tumabi ako at tinignan din ang bawat litrato na nakikita niya. “These are the places we visit these past few weeks.” Tumango ako. “Alam mo kung bakit pictures ang binibigay ko sa ‘yo ngayon?” “Why?” “Para may babalikan ka. Alam mo kasi, hindi lahat ng bagay at mga ala-ala ay kayang i-handle ng utak mo. May mga makakalimutan ka pa rin.”

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking