Mentorship Quotes Novels & Stories

Madami akong gustong sabihin ngunit sisimplehan ko nalang. “I have known him since I was in my early 20’s. Ang sabi nila, lahat daw successful na tao ay may mentor. And yes, Mr.Joaquin Dela Vega is my mentor. Lahat ng meron ako ngayon utang ko sa kanya dahil kung hindi niya ako tinuruan, kung hindi niya ako binigyan ng chance siguro ay wala ako dito sa kinatatayuan niyo ngayon. I was just a simple intern before, pero… pinagkatiwalaan niya ako. He brings out the best in me and I will be forever thankful and grateful for that. Ang maaalala ko sa kanya ay yung mga pagkakataon na gustong-gusto niyang nagkukwento ako tungkol sa akin, sa buhay ko at kung paano siya magpayo. I will those times na s

Habang nagsisimula ang mentoring session, nakaupo si Samuel sa harap ng maliit na grupo ng kabataan. Hindi siya nagsuot ng suit. Simpleng polo lamang at slacks. “Hindi ako narito para sabihing perpekto ang mundo,” sabi niya sa kanila. “At hindi rin ako narito para sabihing perpekto ako.” Tahimik ang mga estudyante. “Marami akong nagawang mali,” dagdag niya. “At kung may isang bagay akong natutunan, iyon ay ang kahalagahan ng pagtatanong bago ka pumirma sa anumang desisyon.”

Sinabi ni Nanako, “Gusto mong gawin ko siyang mentor ko? Hindi… hindi ko ito gagawin! Isa lang ang mentor ko sa buhay na ito, at ikaw iyon! Bukod sa iyo, hinding-hindi ako kukuha ng ibang mentor!” “Ungas!” Galit na sumigaw si Kazuki, “Tingnan mo ang kalagayan ko ngayon. Ano pang matuturi ko sa iyo?! Huwag mo nang banggitin na walang kwentang tao na ako ngayon. Kahit na hindi ako walang kwentang tao, tinuro ko na ang lahat na kaya kong maturo sayo! Ang kailangan mo na lang ay karanasan sa pakikipaglaban.”

Ngumiti siya saka tumayo. "Don’t worry pwede kitang i-mentor para mas matuto ka. Wag mo madaliin sarili mo, I’m right behind you. I’ll be the wings to your dreams..."

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Pwede ko itong gawin, pero kapag nangako ka lang na magbabago ka na at magiging mabuti.” “Pagsisilbihan ko po kayo ng buong buhay ko kapag kaya niyo pong kumbinsihin ang mentor ko na sirain ang sumpa!” “Magiging katatawanan ako kapag tinanggap ko ang isang taong tulad mo.” Yumuko si Moose sa kahihiyan. Totoo na hindi maganda ang ginawa niya noon.

Embrace every twist and turn, and know that the story you're writing is one that will inspire generations to come. Wishing you clarity in decision-making, resilience in the face of adversity, and the unwavering belief that you are capable of shaping a future that aligns with your aspirations. With utmost respect and faith, Mr. Cesar" As Osiris finished reading, a mixture of emotions welled within him – a sense of humility, an appreciation for the wisdom imparted, and a realization that he was now the steward of a legacy that spanned decades. The words on the page seemed to bridge the gap between past and present, mentor and mentee, guiding him forward with a torch of inspiration.

You don't own it. You don't finish it. You just keep finding your way through it—together—until even the darkest nights start making sense because someone is there beside you, pointing at the same stars, saying: "Look. We're still here." Imagine yourself beneath a vast, silent sky, holding the timeless wisdom of Socrates—urging you to truly examine your soul. Feel the gentle encouragement of Confucius' words: "It does not matter how slowly you go, as long as you do not stop." These truths invite you to start your own journey of discovery, patience, and resilience. No matter how slow your steps seem, each one brings you closer to understanding what truly matters. So, are you ready to take tha

Sa sandaling iyon, sinabi ng lalaking nakaputi, "Hindi ka lang malupit, kundi napakasama mo rin! Lahat ng tagumpay mo ngayon ay dahil sa iyong mentor." Ngumiti ang lalaking nakaitim at sinabi, "Ang pinakaayaw ko sa lahat ay ang mga peke at mapagpanggap na taong tulad mo. Kung ikaw ang nasa posisyon ko, baka mas malala pa ang ginawa mo! Tigilan mo ang kasasalita na para bang ikaw na ang pinakamalinis na tao sa buong mundo." Suminghal ang lalaking nakaputi, "Totoo ngang sayang lang ang oras ko sa pakikipag-usap sa'yo!'