Message For A Heartbroken Friend Novels & Stories

But the doctor warned me that this condition isn't safe, and I have to avoid depressing situations because I might just fall asleep and not be able to wake up again. Napakalas ito sa akin. Nagtama ang aming paningin. Ito ang childhood friend ko kaya kilala ako nito mula ulo hanggang paa. "Pwede mo bang ibigay sa'kin ang ibang hinanakit mo sa mundo ngayon? Pwede ka bang umiyak sa harap ko, Yong? It's okay to cry when you're hurting. It's okay to let the world know how frustrated you are, that you're in pain and can't endure it any longer. Huwag mong sarilihin lang dahil hindi healthy sa heart mo 'yan. Tsaka always remember na nandito lang ako para sa'yo."

Dapat naging strong ako at vocal sa nararamdaman ko, and that's what I learned. I won't make the same mistake again. Kapag dumating ang taong bibihag uli ng puso ko, I'll be courageous to shout how much I like her no matter what the result will be. Goodbye Ice, my beshy, my best friend, my first heartache, my first love. Sana mapatawad mo pa ako. I hope maayos pa yung gusot sa inyo ni Avry na kagagawan ko.

Isiniksik niya ang kaniyang ulo sa matitipunong dibdib nito na para bang doon siya humuhugot ng lakas upang magpatuloy. Naramdaman niya ang paghalik nito sa kaniyang ulo. "I should express my gratitude to your friend for helping you. It's encouraging to know that despite what happened to her stepbrother, you two didn't break up your bond," komento nito na tipid niyang nginitian. Totoong maraming nagawang kabutihan sa kaniya ito, at siguro kung wala si May sa kaniyang tabi noon ay baka matagal na siyang burado sa mundong inaapakan nila ngayon.

hSe shook her head no at me, “Um-absent ako. Masakit kayang ma-heart broken. Try mo rin kaya.” “Nah, ayaw kong maging kagaya mo. Nakita mo na ba ang sarili mo sa salamin? Mukha kang namatayan ng pusa. At mukha ka ring tanga. Sobra.” Natawa siya sa sinabi ko, “Gosh, if I could just turn back the time ay hindi ko na gagawin sa iyo iyon. I’m really sorry, cousin. Bati na tayo?” Paglalambing niya. Ganito ba ang nagagawa ng brokenhearted? Kung oo ay please lang I have no time for that. Mas marami akong dapat na isipin at problemahin kesa ang mga walang kawenta-kumwenta at peke nilang pagmamahal.

Hindi ako dapat maging emotional eh dahil trabaho lang naman yun. "It's okay to have moments of weakness, it's okay to cry, it's okay to breakdown. But don't forget to remind yourself that you have to get up and move forward. Remind yourself that you are strong. You are still young, you have so much to offer. Someone out there will appreciate and cherish you for who you are. Don't mourn for someone who's okay with losing you." Matagal akong hindi nakapagsalita. Nakuyuko lang ako pero patuloy na nag-uunahan ang mga luha sa aking pisngi.

“Feeling hyper with Scarlet Hart and 99 others. Ako nga pala ang sinayang mo. Siguro pinapatamaan nito si Tom, napailing na lamang ako sa kaniyang kakulitan. Sus, magkakabalikan naman sila,maarte rin kasi minsan itong BFF ko. Speaking of… Tumatawag ang bruha, agad kong sinagot ang tawag niya at ngumiti ng malapad. “Hello? Mukhang brokenhearted ang bruha ah, anong prob­–” Agad niyang pinutol ang aking sasabihin. Napakunot ako. “Tingnan mo ang newsfeed mo,” saad niya sa kabilang linya. “Oo, nakita ko na brokenhearted ka sa status mo, anong mayroon?” tanong ko sa kaniya.

Kaya hindi ko alam paano siya patahanin mula sa kanyang pag iyak. “ Kung nasaan man siya ngayon ay ipagdadasal na lang natin na sana ay maging masaya siya. At alam ko na masakit para sayo ito, dahil hindi madali ang mawalan ng kaibigan. Lalo na pag importante satin ang taong iyon. Kaya tahan na…Stop crying. If your friend Cham-cham saw you, he will probably be sad seeing you now. So wipe it off.”

Sinubukan niya akong ipaharap sa kanya ngunit mas hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya. “Broken hearted ka ba?” Naramdaman ko na niyakap niya rin ako. Nasa gitna kami nang daan at alam ko naman na walang pake sa amin ang mga taong dumadaan. “Huwag ka ng sad.” Matagal kami sa ganoong posisyon. Hinayaan niya lang akong umiyak sa dibdib niya hanggang tumahan ako. “Huwag ka ng sad kasi kapag sad ka hindi ka happy.”

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)

Biglang bumigat ang mundo. Leah... anong pinasok mo? Hindi lang pala puso mo ang nakasalalay dito. Buhay mo na. KAHIT anong pilit kong pumikit, hindi ako dinadalaw ng antok. Nakatingin lang ako sa screen ng phone ko habang paulit-ulit na binabasa ang mensahe na kanina pa nagpapabugbog ng dibdib ko. "He's using you. Run while you can. —A Friend."