Novel & Cerita Mga Bahagi Ng Mata

Tiningnan niya ang kanyang mga kamay. At ganoon na lamang ang panlalaki ng kanyang mga mata nang makitang nakaposas ang kanyang mga kamay sa headboard ng kama na kanyang kinahihigaan. Sunod niyang tiningnan ang kanyang mga paa. Kung may ilalaki pa ang kanyang mga mata ay ganoon na siguro ang nangyayari sa mga mata niya nang makitang nakatali ang magkabila niyang mga paa sa magkabilang poste ng kama.

Maaari kayang ganoon nga? Hanggang sa maya-maya ay ito na rin mismo ang nagputol ng pagkakahinang ng kanilang mga mata. Bumaba ang paningin nito sa paa niyang hindi niya na namalayang hanggang sa mga sandaling iyon ay nakapatong pa pala sa kandungan nito. Doon na ngayon nakatuon ang mga mata ng binata bago dahan-dahang lumipat patungo sa kanyang mga binti... paakyat pa sa kanyang mga hita.

Maputi naman ito at mamula-mula ang balat ngunit dahil sa suot nitong malaking eye glasses at idagdag mo pa ang braces nito sa ngipin ay nagmukha itong ewan. "What will happen if you take off those eyeglasses?" maya-maya ay tanong n'ya rito. Nag-aalala kasi s'ya na baka aksidente na mahulog nito ang suot na salamin at mangangapa ito sa dilim. "I can't see properly," tipid na sagot ng dalaga. Tama s'ya sa kan'yang hinala na mangangapa ito sa dilim kapag nawala ang suot na eyeglasses.

Ang Mundo ng Acranum ay nahahati sa apat na parte. Ang unang parte ay para sa mga diwata, ang ikalawa ay para sa mga bampira, ang ikatlo ay para sa mga taong-lobo at ang ikaapat ay para sa mga bruha. Bawat parte ay may namamahala. Bawat parte ay may pakinabang. At ang bawat parte ay nagkakasundo. Ngunit hindi ngayon.

Halos mag-iba na ang hitsura ko dahil sa sobrang pamumugto ng mga mata ko. Naiyuko ko ang ulo ko sa suot at nagbuntong-hininga. Ayaw ko na lang munang isipin ang masakit na kinahinatnan ng buhay ko. Inayos ko na ang sarili ko at nang matapos ay sinuot ko na ang maskara. Kulay puti rin 'yon at mayroong makintab na disenyo sa gilid ng mga mata. Natatabunan lang nito ang kalahati kong mukha. Mabuti na lang at mayroong ganito dahil maitatago ko ang mga mata kong pugtong-pugto.

Nang dumako ang tingin ko sa mukha niya ay doon ko lang nakita nang maayos ang mukha na mayroon siya. I don't know how to say this but they just looked the same pero may iba sa lalaking ito. Iba ang dating at tangos ng ilong niya. Almond-shaped ang mga mata nito at mahahaba ang pilik. Makakapal at itim na itim ang kilay. Sakto ang kapal ng labi at napakaperpekto ng pagkakahulma ng kaniyang panga. May maliit din siyang nunal sa kaliwang mata niya sa ilalim.

ANGELO NAGMULAT na lang ako ng aking mga mata at nakaramdam ako ng hilo. Hindi ko pa masyadong makita ang paligid ko dahil hindi pa rin talaga klaro ang paningin ko. Kumikirot ng bahagya ang ulo ko dahil sa pagkahilo. Hindi nagtagal at nalaman ko kung nasaan ako.

singhal niya rito. Nangangatog ang kanyang tuhod dahil sa reaction ng kanyang katawan sa bawat dantay ng balat nito sa kanyang balat. Parang may kung anong init ang nananalasa sa kanyang katawan na hindi niya maintindihan, o dahil lang sa lasing siya. Bumaba ang kanyang tingin sa mukha nito. Makapal na kilay at mahabang pilik-mata, matangos na ilong at mapupulang mga labi. Makinis at halatang mabalahibo ang mukha nito. Napalunok si Luna nang dumapo sa mga labi nito ang kanyang mga mata. Napansin niya ang pagguhit nang ngiti sa mga labi nito.

hinding-hindi makakalimutan ni Sirius ang mga matang iyon. ​Singkit na pahaba ang mga ito. Ang dulo ay nakaturo paitaas, matalim at puno ng bagsik, habang ang panloob na kanto ay nakaturo pababa. Ang mga mata niya ay parang sa isang maninila—malamig, matalas, at tila nakikita ang buong kaluluwa mo sa isang tingin lang. Isang Phoenix Eye na puno ng misteryo.

Taranta kong hinalungkat ang sulok sulokang bahagi ng may paananan ko habang pilit kong inaninag at binuka ang aking malabong paningin. "Damn it!" napakislot ako nang hindi ko mahagilap ang salamin, sobrang taas na kasi ang grado ng mga mata ko kaya kapag wala iyong glasses ko sobrang labo ng paningin ko, na halos hindi ko na makilala ang mga bagay sa paligid ko. Peste! Kasing itong genes ko pag pumatong kasi kami ng twenty five pataas ayon magsimula ng lumabo ang mga mata namin.