Mga Larong Pinoy の小説・ストーリー

Sumama ako dahil bumaba rin si Juago para uminom kasama ng kaniyang mga babae. “May pambato kami riyan. Here’s Maeve! She can easily win that! Magaling ‘to.” Napatawa ako sa mga ito. I was just really got lucky with the games kaya madalas na nanalo. Hindi ko mapigilan ang mapangisi roon. Beer pong ang game. Mas wild ang mga tao sa baba kaya mas maingay. Hindi ko maiwasan ang matawa sa tuwing nakaka-shoot. Nang hindi nga lang maka-shoot ay napatawa ako nang maghiyawan sila.

They heard an announcement from the speakers that they are requested to gather in the middle of the arena for some fun, friendly games which is meant to provide entertainment and relaxation for the players after completing such an exhausting and gruesome game last night. Tinignan muna nila si Jade bago tumungo sa main area kung saan gaganapin ang mga palaro. Nagkukumpulan na ang lahat, nakatingin sa mga naka-set up na relay games. Para sa unang yugto ng laro, ang manlalaro ay kailangang gumawa ng kabuuang tatlumpung push up, na susundan ng isang hamon sa paglangoy gamit lamang ang butterfly stroke, na kakaiba kung bakit kailangan nilang maging partikular doon ngunit parang wala namang nagtat

Hindi na ako sumagot at pinanood na lang sila. So, this is his dream. Ang makasali sa team ng bansa para makalaban ng online games sa ibang bansa. I’ve never heard of that before. Hindi ko alam na may ganitong competition na palang nangyayari sa labas. I thought it’s all about sports like basketball and soccer out there. Pero sabagay, kung ganoon naman ang laro ay posible nga. Kailangan talaga ng mabilis na mga daliri sa larong ‘yon. Not to mention, kailangan din ng teamwork at game play gaya ng ibang physical sports.

Naiiritang ani ni Jane. I massage my temple while reading the three sports' mechanics. “We need a duo for billiards, five members for bowling as well as in archery. Gaganapin sa Athens yung billiard tapos yung bowling sa FRU, at yung archery naman ay sa Jones.” Explain ko sa kanila.

Sa dami ng estudyante tuwing naglalaro sila, imposible namang malaman niyang wala ako roon. Maraming nanonood sa kahit anong laro sa paaralan namin, lalo na kapag may major events. Kahit nga sa practice match ay mayroon pa rin. Basketball, football, at volleyball ang malakas sa mga estudyante. Lahat ay talagang nag-aabang sa mga laban ng mga sports na ‘yon. Not to mention that they do have a lot of fan girls rooting for them too, kaya imposible na alam niya na wala nga ako ro’n kapag may laro sila.

Ang mga Maharlika ng bagong daigdig ay hinati ang paligsahan sa isang kumpetisyon sa panitikan at martial arts. Ang kumpetisyon ng martial arts ay medyo nagpapaliwanag. Ito ay isang kumpetisyon upang subukan ang kapangyarihan ng isang magsasaka. Sa kabilang banda, ang kumpetisyon sa panitikan ay upang subukan ang mga talento ng mga paligsahan — musika, chess, kaligrapya, at pagpipinta, astronomiya at heograpiya, at marami pang iba.

Niloloko nga siya ng isang kasambahay na kasama namin na huminga raw muna dahil parang mauubusan na siya ng hangin. Habang nakikinig ako sa kwento niya ay hindi ko maiwasang hindi maalala ang mga Christmas Parties na dinaluhan ko. Ang mga palaro at mga pagkain. Hindi ko rin maiwasang ikumpara. Wala pa rin talagang tatalo sa kaligaligan ng mga Pilipino. Kahit sa mga games, magaling silang gumawa ng mga kakaibang laro at mag-improvise kapag wala silang magamit para sa pa-games nila.

“Fine, fine. Bahala ka.” At boom—laro mode. Tekken. Mortal Kombat. Car racing. Motorcycle racing. Yung shooting game na kailangan mong mag-reload sa sahig. Yung whack-a-something kahit hindi ko sure kung ano talaga ang tinatamaan ko. Hindi ko namalayan ang oras at talagang nag-eenjoy lang ako. Pawisan, hingal, pero tawang-tawa. “Grabe, ang galing mo naman,” reklamo niya nang pang-limang beses ko nang nakuha ang stuffed toy sa claw machine.

Naglagay din siya ng light make up. Sa dami ng tao ay halos kumpulan sa mga gaming machines, slot machine and pachinko. Ilan sa mga nilalaro ng mga ito sa table games ay Blackjack, craps, Baccarat, Roullete at video poker. Makikita sa awra, pananamit at kilos na kilalang mga tao at nanggaling sa mayayaman na pamilya ang naroon. "Ate Bea! Relax narito tayo para mag-enjoy." Itinapik-tapik pa ni Rodjun ang palad sa kamay ng babae na nakaangkla sa kanya.

Malayo palang ay kitang-kita na pinaghandaan talaga ang kapistahan sa lugar. “Oh My God! What’s that called?” curios kong tanong nang makita ang napakalaking pig pen at may bamboo pa na nakalagay sa loob. Sa pinakataas naman ng bamboo ay isang flag. “Karera ng mga biik na baboy, Celestia. Isa ‘to sa mga pinakasikat na laro rito sa Punto Sierra. Kailangan mahuhuli nila ang mga biik at kung sino man ang mananalo ay yung mismong biik ang premyong makukuha nila.” Pagpapaliwanag pa ni Laren.