Mga Larong Pinoy の小説・ストーリー

Tapos ang anim pang ibang natitira ro'n ay sa swimming, soccer, badminton, volleyball, running, jumping, at iba pang laro. Ako? A ghost smile plastered on my lips.

Hinayaan ko muna si Mama na mag-isa dahil iyon ang higit na kailangan niya sa ngayon. Binuksan ko naman ang aking cellphone. Binuksan ko yung larong matagal ko ng nilalaro na Arena of Glory, ngunit hindi ko masyadong nagagamit dahil wala akong pera. This online game requires real money. This is a role playing PVP game for super rich kids. Every game has bets and the winner takes all the money in the pot.

sabi ni Mae, habang kinakain ang pizza. “Syempre, lahat para sa ating mga tagumpay!” sagot ni Ezekiel na nakangiti. “Bilang celebration, dapat tayong mag-enjoy!” Ilang sandali pa, nagdesisyon ang grupo na maglaro ng mga party games. Mula sa mga traditional games tulad ng “Pinoy Henyo” hanggang sa mga board games, ang buong grupo ay nag-enjoy at tumawa ng sabay-sabay. Si Ezekiel at Cearina ay laging magkasama, ang kanilang mga ngiti ay nagbigay liwanag sa bawat laro.

I can also see Miley’s eagerness to win kaya kahit na we’re a bit harsh sa paghila ng lubid ay hinayaan lang namin na mapunta ang flag sa kanila in the end. Ilang laro din ang ginawa namin; pinoy henyo, arm wrestling, and charades – puro sina Bianca at Miley ang nananalo. “This is so boring!” sigaw bigla ni Miley at saka pa umupo sa lupa. “You are just letting us win! You’re not making an effort!” and now she’s throwing tantrums.

“Kung totoo ‘yon, edi mag-drop out na tayo tapos mag-aral tayo ng taekwondo, karate, wrestling, judo, ju jutsu, boksing, muay thai, hapkido, arnis, sumo, shaolin kung fu at krav maga.” “Para saan?” “Para patumbahin lahat ng magtatangkana unahan tayo sa ginto. HAHAHA!” “Gagi!” Pinigilan ko ang pagtawa para hindi ako mahalata ni ma'am. Hindi na rin ako nagtype ng reply sa kanya. Pag-uwi namin sa dorm ni Ivy, nadaanan namin sa sala ‘yong iba naming dormmates na naglalaro ng mafia game. Mukhang nagkakatuwaan sila.

"Puyat kamo talaga ako, nakakastress naman kasi ang mag aral pero wala naman tayong magagawa kasi kailangan naman natin ito para sa future." "Magiging worth it din naman ang lahat ng puyat at pagod natin kapag nakapagtapos na tayo. Papakasalan pa nga kita." seryosong turan ko. "Puro ka talaga kalokohan." "Seryoso ako sa sinasabi ko Jam." anas ko. "Babe, alam ko naman ang bagay na 'yon. Huwag kang mag alala hindi naman kita tatakasan."

Sa kaniya na lang iyon kung maka-uwi na siya. Pagsapit ng gabi ay pumunta ako sa covered court. May liga ngayon, every night naman mayroon dahil sa nalalapit na fiesta. Ganito ang ganap pag malapit na ang fiesta, may liga sa kabataan at matatanda. May volleyball rin, sasali ako kung pwede pa. Pag bisperas diyan na magaganap ang motocross, comedy show, miss barangay at iba pang show.

Kengenang ngiti na yan, nakakabihag ng puso. "Anong sports ang sasalihan mo sa Intramurals Ri?" Na baling ang atensyon ko kay Mae pero ramdam ko parin ang kabog ng puso ko dahil sa pesteng ngiti na yon. "Badminton at volleyball.Ikaw ba?"

May basketball game pa kasi akong papanoorin sa gym. Ang basketball championship ni Peejay Jimenez—ang pinakag'wapong nilalang sa balat ng lupa. Lahat na yata ng blessings ng Maykapal ay sinalo n'ya. Magaling s'ya sa sports, academics, at multitalented pa. Marunong s'ya sumayaw, magpinta, at kumanta. Sino ba namang hindi mahuhulog sa isang perpektong nilalang na kagaya n'ya? "WOOOOHHHH! GALINGAN MO, PEEJAY!" malakas na sigaw ko kasabay ng iba pa n'yang fans sa bleachers sa loob ng gymnasium.

Lahat naman na ay tapos ng gawin at chini-check na lamang ang bar bago magbukas. Ito ang isa sa mga kilala at engrandeng bar dito sa Maynila kaya dapat ay lahat presentable, pati mga gamit at mga trabahante. Sobrang saya ko at natanggap ako dito dahil medyo malaki rin ang pasahod nila. Nakaka-ipon ako para sa pag-aaral ko para sa kolehiyo. Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila.