Mga Pangarap Novels & Stories

Sige nga, latagan niyo nga ako kung sinu-sino? Sa totoo lang, wala naman talaga akong eksaktong pangarap sa buhay. ‘Yong mga pangarap na kurso ba. Ang gusto ko lang kasi ay ang makatapos ng pag-aaral, makahanap ng trabaho, mabigyan ng pera ang mga magulang ko, at ma-i-ahon sila sa kahirapan. Idagdag mo na rin ‘yong pangarap kong mabilhan sila ng sariling lupa, bahay, at maayos na pamumuhay. ‘Yong pangarap ko… hindi na para sa akin, para na sa pamilya ko. Kabayaran man lang sa lahat ng kasalanan ko noon.

“Like what? Paborito niyang pagkain, mga libangan niya?” Umiling siya. “Hindi, mas personal pa dun. Like, ano ang pinakamalaking pangarap niya na hindi niya pa naabot? Anong mga bagay ang kinakatakutan niya, pero gusto niyang gawin balang araw? You know, stuff that really matters.”

sermon ni Fiandro at pinanliitan ako ng tingin. Nairap ako sa kawalan. Tss. Wala ka na kasing ibang pangarap kundi ang kompanya mo lang. May ibang pangarap iyong tao eh kaya hindi rin madali sakanyang magpakasal ng isang iglap lang.

"Noong bata ako, sa gitna ng basurahan, ang tanging pangarap ko ay ang magkaroon ng sapat na pera para makakain kami araw-araw. Pagkatapos, nang makuha ko ang tiket, ang pangarap ko ay ang magkaroon ng kapangyarihan para protektahan ang aking pamilya. Pagkatapos, ang iligtas ang isang siyudad, isang mundo, isang sansinukob." Tumingin siya sa mga mata ni Sarah Jane, ang kanyang uniberso. "Ngayon, isa na lang ang pangarap ko." "At ano iyon?" "Ang makita ang paglaki ng ating mga anak. Ang tumanda sa tabi mo. Ang magtanim ng mga halaman sa umaga at pagmasdan ang mga bituin sa gabi. Ang pangarap ko... ay itong sandaling ito."

"...wala ka bang pangarap para sa sarili mo? Passion? Personal na pangarap na gusto mong maabot?" Natigilan ako sa tanong ni Clark. Hindi ako makasalita kasi hindi ko alam kung anong isasagot. Mahigpit ang hawak ko sa lata ng beer habang napagtatantong wala nga talaga akong personal na pangarap sa buhay. Ang pangarap ko ay para sa mga kapatid ko lang, na hindi nila maranasan ang mga bagay na naranasan ko dati. Maliban doon ay wala na akong ibang gustong gawin o maabot sa buhay. Nakakatakot. Somehow, nakakatakot palang isipin na baka hanggang dito na lang ako, na hanggang dito na lang ang mararating ko.

Tumingin ako sa harap namin at halos mahimatay ang iyong mandirigma makita ang isang simbahan. Aahhhhhhhhh! Di pwede. Oh my God! Oh my god! Mali itong nasa isip ko! Maaaliiiii! Pangarap kong maikasal pero hindi ngayon. Piste! Ano?! Di ko manlang mararanasan ang propose-propose? Engagement party? Bridal shower? Di pwede! Paano na ang dream wedding ko? Langyang mga kidnapper toh panira ng pangarap! Mga hadlang sa buhay. Ayaw ko!

Pero nang aksidente kong marinig ang plano nilang 'yon, kesehodang magdeklara ako ng ika-apat na pandaigdigang gera 'wag lang talagang matuloy! Ayaw ko kayang maikasal sa kung sino mang uhuging katchupoy na napili nila! Isa pa, maaga pa para ikasal ako at maging dakilang maybahay lang. Marami pa akong pangarap. Isa na lang doon ay ang makapunta sa mall, ultimate dream ko talaga 'yon. Pangalawa ay ang makapanood ng concert, at pangatlo naman ay ang makapagbake ng cookies. Sa t.v ko lang kasi na e-experience ang mga ganoong bagay.

07-03-18 20:01 PM Bakit lagi na lang ganito? Nakakasawa na. They give me big expectation but no motivation. Bakit parati na lang sila ang uunahin ko? Bakit lagi nilang pinapasa sa akin iyong mga pangarap nila hanggang sa iyong pangarap na nila ang maging pangarap ko? Nakakasawa na. Kung ganito pala ang maging isang anak, sana pala hindi na lang ako binuhay. -Sining.

At hindi gustong ibigay ni Aria sa kanya ang pangangailangan niyang iyon kaya siya naghanap ng iba. Sa lahat ng babaeng nakarelasyon niya, si Aria ang totoong minahal niya. Siya ang pinangarap niyang makasama habang buhay. At higit sa lahat, tuwing nakikipagtalik siya sa iba, si Aria lang ang nakikita niya.

Hindi rin naman sila nagkukulang sa komunikasyon sa isa ‘t isa dahil madalas silang magtawagan kahit na nasa magkaibang bansa sila. Nangako sila sa isa ‘t isa na sabay na magtatapos ng pag-aaral at sabay ding aabutin ang kani-kanilang mga pangarap. At kapag successful na sila, ay doon na sila magpapakasal at bubuo ng sariling pamilya.