Mga Patak Ng Luha Novels & Stories

HUmiyaw ito dahil sa sakit atagad na nag-uunahan sa pagpatak ang luha sa mga mata. "Ninong, hindi ko kaya, ang sakit!!!" wika nito sa akin. Tuloy-tuloy ang pagtulo ng luha sa mga mata nito at nakaramdam naman ako ng awa habang nakatitig dito. Pero wala na. Hindi ko na din kayang hugutin pa ang aking k*****a na nakabaon dito. Huminto muna ako sa paggalaw at hiyaan siyang umiyak. Ang tanging nagawa ko na lang ay punasan ang luha nito.

ay nasira na naman ang pag-asa n'ya. Hindi namalayan ni marigold ang pagpatak ng kanyang luha sa gilid ng kanyang mga mata, nakahiga siya noon sa malambot na kama. Nang maramdaman ang tumulong luha ay naupo siya at pinahid ang mga iyon. "Ano ba 'tong mga luha'ng 'to, bigla-bigla na lang tumutulo." Usal n'ya sa sarili.

tagos sa pusong sabi ni Lolo H na nginatihan ko lang ng ngiti at nag patuloy na kami sa paglakad. Halos hindi ko mapigilan ang pagkawala ng mga luha ko siguro kung hindi waterproof ito nag latite na ang mukha ko. Konti na lang malapit na ako kay Hayes kita ko ang pag punas nito ng luha sa mga mata. Halata na tin ang pamumula noon napangiti naman ako dahil alam ko ang pakiramdam n’ya. Nung nakita kita sa tagpuan ni bathala

Mukhang nanaginip yata sya eh? Napatigil ako sa pag iisip ng makitang tumulo ang luha nito.

Napapalibutan siya ng mga tao. Wala kang makikita sa mga mata niya kundi galit at pagkamuhi, may luha man na lumalabas sa mata niya pero hindi luha ng pagmamakaawa, kundi luha ng isang taong nasaktan at pagsisisi.

buong lakas kong sagot dito at sinabayan ng konting luha. Tiningnan ko naman ito at mukha naman siyang naniwala dahil biglang naging malungkot ang ekspresyon nito at dali-daling kumuha ng tissue. Marahan ko naman itong tinanggap at pinunasan ang luha ko.

F-ck! Napansin niya ang mga luha sa gilid ng mga mata nito. Nakatitig lang ito sa kanya. Hinapit niya ito sa bewang palapit sa kanyang katawan. Bumaba ang tingin niya sa tila naiinis nitong mga labi. H******n niya ang mga luha nito. He licked her tears. At saka bumulong ng paulit-ulit na nagsasabing sorry.

Kumikislap ang mga luha nito na dumadaloy sa pisngi pababa sa punong tenga. Isang marahan ngunit malalim na paghinga ang kanyang ginawa. Mariin na ipinikit niya ang mga mata kasabay ng muling pagpatak ng luha. She bit her lower lip hard to suppress her sobs. “Sa Milan. Sa Milan hindi ba?” Marahan na muling binuksan niya ang mga mata. Sumalubong sa kanyang paningin ang matalim nitong titig.

Tumutulo na ang luha ko, habang naglalakad ay nararamdaman ko na rin ang ambon na tila ba nagbabadyang bumagsak anumang anong oras. Pero hindi pa rin ako nagpatinag, bagkus nag-upo pa ako sa gatter. Doon ko ibinuhos lahat ng luha ko. Umiyak ako nang umiyak na animo'y batang nawawala. Hanggang sa maramdaman ko na ang malakas na patak ng ulan. Hindi ako umalis sa puwesto ko, itinapat ko pa ang mukha ko sa langit at sinasalubong ko ang malakas na patak ng ulan.

she tried to complain but then seeing the crystal drops of water from the sky after they went out at the vertical clearance, she kept quiet and attentive. May araw pero umuulan kaya nagmumukhang mga diyamanteng nahuhulog mula sa langit ang mga patak ng tubig na naglilikha ng iba't ibang hugis pagdating sa lupa. Stirring, creating little lakes and stream, traces of fleeting circles around the tiny waves.