Mi Ultimo Adios Spanish Novels & Stories

Nakangiti ang mga ito at welcoming naman ang mga itsura pero hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako. Sigurado na ba talaga ako sa desisyong ito? Makakaya ko bang harapin ang pagbabago? We bid our last goodbyes. We cried and cried until we decided to leave before the sun rises. Parang bumalik sa aking ala-ala ang lahat nang sa wakas ay makarating kami sa mansion ng mga del Madrid ilang taon na din ang nakalipas nang pumunta ako dito para hanapin si Aquilino.

Sigaw na naman na pag babanta nito. Agad akong hinila ni El Mayor papunta sa likod niya at nilabas nito ang trentay otso nito. “El Mayor! Hindi mo pwedeng gawin yan ikukulong ka nila!” Awat ko dito. “This is the last thing i can do for you, hindi ako papayag na ang isang ito ay mabuhay pa..” malamig na wika ni El Mayor na kina kaba ko.

Hinawakan niya ang impis na tiyan na hindi pa lumalaki. 'Hold on there, my little one. We are going to be fine, Anak. We will get through this together. " Sa huling pagkakataon ay nilingon ang mansyon na dating naging tirahan niya at ng puso niya. 'Goodbye Hellios... Find your happiness with Bianca... I set you free now. '

“Mijo, bakit hindi mo nagalaw ang pagkain mo? You don’t like the food? You should try this paella, Mijo, ako ang nagluto nito.” “Lo siento, Mamá (I’m sorry, Mamá). Wala akong gana,” he leans forward and reaches for the bottle of wine to fill his glass. “Hm, sa pagod ‘yan. Malalim na ng mata mo, na-i-stress ka ba ng Interpol? Your Abuelo is in Mallorca as we speak, enjoying his sobrasada (cured sausage) and La Rioja Alta (Spanish red wine) with his amiga, of whose name I have not yet known. The good thing is he won't be bothering you until next year—so you’ve got plenty of time for peace and quiet.”

iniwan din ako. "Goodbye, Love.” ---

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.

"Ilang buwan na lang sana Troy subalit_. Wala na sinayang mo lang ang lahat ng pangarap ko para sa'yo. Sinayang mo lang ang aking tapat na pag-ibig at pagmamahal sa iyo Troy. Pero bago ang lahat ay lilinawin ko muna ang ating ugnayan dalawa." "Hindi ko na lasi kaya ang bigat na nadarama ko sa aking dibdib so I decided to be alone. I'm sorry to tell you Troy that I'm going broke up with you. Sana ay mahanap mo 'yung tamang tao para sa iyo. Asahan mong ito na rin ang huling pag-uusap natin. Paalam Troy," huling habilin ko kay Troy bago ko ibinaba ang tawag. Hindi ko na pinahaba ang pag-uusap namin ni Troy at binaba ko na ang tawag.

“I hope to see you happy one day, Aldrick.” “I hope so too. I am happy seeing you happy. Pero alam natin na hindi buo ang kasiyahan na iyon. But eventually, we will move past all of this.” Muli siya na tumanaw sa aming harapan. Kinuha niya ang kamay ko at pinisil iyon. “I love you, Atasha. I really do. Ito na ang huling beses at huling pagkakataon na maririnig mo mula sa akin ang mga salita na iyan. And for the last time, I want you to know that I trully meant every word of it. I love you, Princess Atasha.”

he apologized nang lumabas din. "This is the last time na babanggitin mo pa ang nakaraan natin. We should forget about it because Mahiro is already in my life. Do you understand? " I informed him. Malungkot naman siyang tumango at lumapit sa akin. "Can I kiss you one last time? Just a last goodbye kiss before I move on from you," he asked solemnly. Magsasalita pa sana ako nang kabigin niya ako at hinalikan ang labi ko. He closed his eyes, as if recalling every movement and detail of our kisses. I kissed him one last time, as he had requested.

May plano ang lalaking ito na pasakitin ang ulo ko sa mga susunod na oras. “¿Qué?” “Isa!” “Voy a hablar en español.” Hahampasin ko sana siya sa braso pero kaagad niya iyon nasalo. “Te ves hermosa como siempre.” “Manuel! Kapag hindi maganda ang kahulugan ng mga pinagsasabi mo, lagot ka na talaga sa akin. Lintik lang ang walang latay!” “Wala naman akong sinasabing masama sa iyon. Nagugutom ka lang kaya kung ano-ano na lang ang iyong iniisip. Umalis na tayo para makakain na tayo.”