Mi Ultimo Adios Spanish Novels & Stories

ADRIANNA Chief Alejandro Esguerra's face looks so calm and peaceful. Kahit masalimuot ang pagkamatay niya ay para pa rin siyang masayang namayapa. I couldn't believe that the last time I'm gonna see him is when he's already lying inside a coffin. Parang kailan lang nung huli pa kaming nagkausap.

Nagpasalamat na lang ako saka ako nagpaalam na umalis. “I understand , when i came here i dont habe any plan to make a scene to your family. I just want to meet you for the last time. Thank you that you make time to meet me. I will not stay long also since i have work to go. Thank you Baba (papa in pimoy) i have to go also i have a flight to catch” pagdadahilan ko. Sumang ayon lang siya at tila walang emosyon na pumayag “have a safe trip. I wish you all the best! Please regards me to Camila” sabi niya

sa huling sandali. Hindi ko alam Kung gaano nagtagal Yung labi nya doon... Basta nakita ko nalang Yung unti unting paglayo nya... "Mahal Kita" His last word before leaving me.. Para akong tinutusok habang pinapanood syang naglakad papalayo.... This is real Yanna ... He won't bother you anymore....you won't feel his presence anymore.... Napa hawak ako sa dibdib ko...

Nakangiti ang mga ito at welcoming naman ang mga itsura pero hindi ko alam kung bakit kinakabahan ako. Sigurado na ba talaga ako sa desisyong ito? Makakaya ko bang harapin ang pagbabago? We bid our last goodbyes. We cried and cried until we decided to leave before the sun rises. Parang bumalik sa aking ala-ala ang lahat nang sa wakas ay makarating kami sa mansion ng mga del Madrid ilang taon na din ang nakalipas nang pumunta ako dito para hanapin si Aquilino.

Sigaw na naman na pag babanta nito. Agad akong hinila ni El Mayor papunta sa likod niya at nilabas nito ang trentay otso nito. “El Mayor! Hindi mo pwedeng gawin yan ikukulong ka nila!” Awat ko dito. “This is the last thing i can do for you, hindi ako papayag na ang isang ito ay mabuhay pa..” malamig na wika ni El Mayor na kina kaba ko.

Hinawakan niya ang impis na tiyan na hindi pa lumalaki. 'Hold on there, my little one. We are going to be fine, Anak. We will get through this together. " Sa huling pagkakataon ay nilingon ang mansyon na dating naging tirahan niya at ng puso niya. 'Goodbye Hellios... Find your happiness with Bianca... I set you free now. '

“Mijo, bakit hindi mo nagalaw ang pagkain mo? You don’t like the food? You should try this paella, Mijo, ako ang nagluto nito.” “Lo siento, Mamá (I’m sorry, Mamá). Wala akong gana,” he leans forward and reaches for the bottle of wine to fill his glass. “Hm, sa pagod ‘yan. Malalim na ng mata mo, na-i-stress ka ba ng Interpol? Your Abuelo is in Mallorca as we speak, enjoying his sobrasada (cured sausage) and La Rioja Alta (Spanish red wine) with his amiga, of whose name I have not yet known. The good thing is he won't be bothering you until next year—so you’ve got plenty of time for peace and quiet.”

"Ilang buwan na lang sana Troy subalit_. Wala na sinayang mo lang ang lahat ng pangarap ko para sa'yo. Sinayang mo lang ang aking tapat na pag-ibig at pagmamahal sa iyo Troy. Pero bago ang lahat ay lilinawin ko muna ang ating ugnayan dalawa." "Hindi ko na lasi kaya ang bigat na nadarama ko sa aking dibdib so I decided to be alone. I'm sorry to tell you Troy that I'm going broke up with you. Sana ay mahanap mo 'yung tamang tao para sa iyo. Asahan mong ito na rin ang huling pag-uusap natin. Paalam Troy," huling habilin ko kay Troy bago ko ibinaba ang tawag. Hindi ko na pinahaba ang pag-uusap namin ni Troy at binaba ko na ang tawag.

May plano ang lalaking ito na pasakitin ang ulo ko sa mga susunod na oras. “¿Qué?” “Isa!” “Voy a hablar en español.” Hahampasin ko sana siya sa braso pero kaagad niya iyon nasalo. “Te ves hermosa como siempre.” “Manuel! Kapag hindi maganda ang kahulugan ng mga pinagsasabi mo, lagot ka na talaga sa akin. Lintik lang ang walang latay!” “Wala naman akong sinasabing masama sa iyon. Nagugutom ka lang kaya kung ano-ano na lang ang iyong iniisip. Umalis na tayo para makakain na tayo.”

Pinagpag ni Odisza ang kamay. “Ang kailangan ko ang buhay mo, kapalit ng pagiging baldado ng apo ko!” nanginginig ang kamay nito sa galit. “You. . .” Itinuro ito ni Odisza. “You're Amary’s mother!” Pinakatitigan ni Odisza ang baril at naghihintay ng magandang tyempo na maagaw. “This is Amariza Fuentabella, the last person you’ll see before you die, bitch!”