Novel & Cerita Mi Ultimo Adios Spanish

Inilibot ko pa ang paningin ko sa buong lugar, hanggang sa makita ko na rin ang karatula. "Bienvenida a hacienda Mejia" Finally! We're almost there! Cant wait to hug my lovely nanny.

"Someone's looking for me?" "It's him, doc. Excuse me, sir?" Lumingon si Miko na agad namang nakasalubong ang mga mata ni Jade. He smiled. "Hi. Naalala mo pa ba ako?" "Of course. What brings you here, Mr. Lastimosa?" "Masyado ka namang pormal. Please, call me Miko." "S-Sure," nautal siya nang hindi alam ang dahilan. "May bibisitahin ka ba rito?"

and when I can't be right there with you I know there’s an angel by your side.. Iyon ang huling lyrics ng kanta na alam kong narinig niya. Tuluyang nawala ang lakas ang mga daliri niyang nakahawak sa aking palad. Habang magkalapat ang aming mga labi ay naramdam ko ang pagbuka ng kanyang labi ng “I love you. Goodbye.”

I said that and gave him my best smile. Tumitig ako sa kaniya, “Maybe we weren't destined in this timeline,” I smile as I slowly occupying the gap between our lips. I gave him my final kiss, our last kiss, “Goodbye.” wika ko saka tumalikod at sinimulang maglakad papalayo sa kaniya. I never imagined we’d end like this. Huminto ako sa paglalakad at lumingon mula sa pinanggalingan ko.

Nagdidilim na rin ang buong paningin niya. Ngumiti siya sa huling pagkakataon habang lumuluha. Goodbye, Rica. I love you so much. Please be happy with those six guys...

tanong niya, ang boses ay walang emosyon, parang hangin sa gitna ng ulan. Hindi nagmamadali ang lalaki. Marahang lumapit gamit ang tungkod, inilapag ang hawak na mga krisantemo at mga pastry sa harap ng lapida. Nang magsalita siya muli, mas mababa na ang kanyang tinig, mas mabigat ang bawat salita. “Hindi na ito ang unang beses, pero gusto pa rin kitang imbitahan,” wika niya. “Mahal na mahal ko ang iyong ina. Ikaw ang huling iniwan niya sa mundong ito. Kaya… sasama ka ba sa akin papuntang Spain? Aalagaan kita para sa kanya.”

Bago umuwi ng Pilipinas, binisita ulit ni Terrence ang kaniyang ama at kinausap kahit hindi na ito makapagsalita. “Adios, Padre! You will always in my heart,” huling wika niya. H******n niya sa noo ang ginoo bago tuluyang lumisan. Naroon na ang tiyahin niya at pinaubaya na rito lahat ng kailangan. He can’t cancel his flight. Nang lulan na siya ng eroplano at paalis na, saka naman nag-chat sa kaniya si Tristan.

"Muy bien. Muy bien, mi esposo. Estoy tan contento de que estés en mi vida. Te amo, Señorito." Very good. Very good, my husband. I am glad you are in my life. I love you. "Perfecto." END.

“Dahil sinabi kong lumayo ka. Pero hindi ka kailanman sumusunod. Lalo kang lumapit.” Nagpatuloy siya, “Hindi ko ginustong mapasok kayo sa mundong ito. Lalo ka na. Pero huli na. Ito ang mundo natin. At kailangan mong mabuhay dito…” Dumilim ang kanyang mga mata. “O mamatay dito.” Matigas ang kanyang tinig. “At hindi ko hahayaang mamatay ka. Masyado nang marami ang kinuha ng Costaloña sa atin. Hindi ko hahayaang kunin ka rin nila.”

Masasabi ko na isang probinsya na ang dinadaanan namin pero hindi ko alam kung ano ang tawag dito kaya napalingon ako kay nanay na nakatingin din pala sa labas ng bintana. "Nay, anong lugar po ito?" Tanong ko sa kanya. "Ito ang bayan ng San Isidro. Ito ang huling bayan na madadaanan natin bago tayo makakarating sa Tierra del Fuego." Sagot naman ni nanay sa akin.