Mi Ultimo Adiós Poem Novels & Stories

walang humpay sa pagtulo ang aking mga luha nang bigla na lang sumibol ang malamig na simoy ng hangin. Agad akong napapikit at ninamnam ang lamig nito na bumabalot sa aking katawan. Napangiti ako. "Thank you, Pietho. Thank you for being so good to me. This will be the first Christmas na wala ka, malungkot pero kakayanin. Basta lagi mo lang tatandaan na mahal na mahal kita. Mahal na mahal ka namin." Tumayo na agad ako mula sa pagkakaupo ko and for the last time, I give her tombstone a genuine smile. "I am leaving na, couz. Until we see each other again, my lovely cousin. Goodbye."

hirap na sabi ko habang unti unti na akong nilalamon ng kadiliman ang huling nararamdaman ko nalang ay ang pagalog sakin ni ace habang may sinasabi na hindi ko maintindihan pero ang huling narinig ko ay. "Stay awake please I will bring you to the hospital, don't leave me youre just a person who gave me a light on my stormy and dark world"

sa huling sandali. Hindi ko alam Kung gaano nagtagal Yung labi nya doon... Basta nakita ko nalang Yung unti unting paglayo nya... "Mahal Kita" His last word before leaving me.. Para akong tinutusok habang pinapanood syang naglakad papalayo.... This is real Yanna ... He won't bother you anymore....you won't feel his presence anymore.... Napa hawak ako sa dibdib ko...

Tuluyan na akong napapikit sa panghihinang nararamdaman hanggang sa narinig ko nalang ang huling bulong sa akin ni Nikolai bago ako mawalan ng malay. "Akin ka lang, Adi..."

Tumayo ako at naglakad. Lumapit ako sa isang paanan na tanaw ang paligid, mula sa nagnining na mga bituin at maliwanag na buwan, bumaba ang tingin ko sa lupa. Sabay patak ng mga luha mula sa aking mga mata. "Eto na ang katapusan ng buhay ko. Nararapat ko lang itong tapusin na, silbing kabayaran sa mga buhay na kinitil ko." Ang huling sabi ko.

Goodbye my luckless love story, thank you for painting memories with me. END :)

At kung ganoon, ang huling salitang narinig ni Adrian mula sa kanya ay— "Goodbye." Napapikit siya at tuluyang bumagsak ang isa pang luha sa kanyang pisngi.

Ang tunog ng pagsara ng pinto ay umalingawngaw sa buong silid ko na parang putok ng baril. Nakatayo parin ako roon. Hindi gumagalaw. Blangko ang isip habang malakas ang tibok ng puso. Lumipas ang minuto o baka segundo lang. Nawala ang kahulugan ng oras. Pero paulit-ulit bumabalik ang mga salita niya. I’m so sorry, Travis. This is my one last try. I’ll say goodbye. I love you. My One. Mi único.

iniwan din ako. "Goodbye, Love.” ---

he licked on his lips. "But while my mind was busy making you stay, my heart was already drowned and unsaved." Tuluyan na akong natameme, bukod sa marahas na pagsinghap ay wala nang ibang magawa. His last words got me big time. Parang gusto kong paulit-ulit itong marinig mula sa kanya. It eventually became my favorite lyric to a drafted poetry. I stepped back, tahimik na tumalikod dito at tinungo ang kusina.