Mi Ultimo Adiós Poem นิยาย & เรื่องราว

and when I can't be right there with you I know there’s an angel by your side.. Iyon ang huling lyrics ng kanta na alam kong narinig niya. Tuluyang nawala ang lakas ang mga daliri niyang nakahawak sa aking palad. Habang magkalapat ang aming mga labi ay naramdam ko ang pagbuka ng kanyang labi ng “I love you. Goodbye.”

I love you, Goodbye. -END-

Bagama't may panuntunan na huwag pumatay ng mga tao sa gitna ng mundo, kung sasaktan mo ang taong nasa harapan mo, magkakaroon ka lang ng dead end. “Imposible, paanong hindi ako ang kalaban niya, buti na lang natalo ako sa kanya, basta bigyan mo lang ako ng isa pang pagkakataon, tiyak na papatunayan ko ito sa iyo,” sabik na sabi ni Adrian Niño, alam niya, once na mawala siya sa kanya, dito magtatapos ang buhay niya. "Basura ka, hindi ko na kailangan, at papalitan ka ng master sa lalong madaling panahon, kaya..." Huminto ang pigura, at nagpatuloy, "Ang katapusan mo ay kamatayan."

Napaupo ako sa lupa at nakaramdam na ng pagod. Salamat at nailigtas ko siya. Hindi ko na alam ang susunod na nangyari. "A-Ate A-Adi" Huling salita ko and everything went black. ---------- Author's Note: The next chapter will be back to Addison's POV. Read.Vote.Comment. © michiekelss

Muli ay nakita ko ang kaniyang mga matang tulad ng kanela at nasambit ang pangalang hindi ko nagawang banggitin sa loob ng maraming taon. “Mateo… Bakit ngayon ka lang! Ganiyan ba talaga kayong mga kapre?” Inis kong kinurot ang kaniyang pisngi hanggang sa mapasigaw siya sa sakit para makasigurong hindi nga ako nananaginip. At oo, totoo nga ang Mateo na kaharap ko ngayon. --Wakas-- Tula Source: Me gustas cuando callas / “Poem 15: I Like for You to Be Still” by Pablo Neruda

Haiku 27 My world fell apart In the most painful farewell From the man I love Haiku 28 Ain't a kid no more Goodbye to past memories Face reality Haiku 29 Craving to break free From the power of control From the tragic lies "Let me give the Haiku 30. I love that number." Halos mapasinghap ako nang maramdaman ang biglaang pagdampi ng malambot na labi sa sensitibong parte ng aking leeg na sinamahan pa ng pagdaan ng mainit na hininga. Hindi ko man lingunin ay alam ko na kung sino ang nasa likuran ko ngayon.

~~Kahit sandali Palayain ang pusong 'di mapigil Sana'y tayong dalawa sa huling pagkakataon Na hindi na para sa 'tin ~~Kahit sandali Patawarin ang pusong 'di tumigil Para sa 'ting dalawa ang maling pagkakataon Na ika'y magiging akin. Nang matapos Ang kanta ay sabay Naman kaming bumuntong hininga, tumingin Naman ako sa gawi niya. “ Maybe this is our goodbye” sambit ko habang natatawa ng mapait at tumutulo Ang luha “ my feelings for you will be forever in my heart. You'll always have a special place in my heart. kung sasaktan ka ulit ni Akio hindi ako mag dadalawang isip na suyuin at ligawan ka ulit” wika ko Dito.

We were each other’s safe haven and euphoria until our last breath. THE END ***

Itinuro niya ang dibdib ko kung nasaan ang puso ko. Sa huling pagkakataon ay pinaglapat nito ang kanilang mga labi. Iyon ang halik na nakaliliyo sa sobrang banayad. Huling halik na pinagkaloob nito. “Okay na ako kahit na isang patak na lang ng pagmamahal mo ang naiwan para sa akin. Okay lang sa ‘kin kung magmahal ka man ulit. Masaya na ako kung nasaan man ako ngayon love, at hinihintay ko na lang na maging tuluyan kang sumaya at palayain ang sarili mo sa sakit ng pagkawala ko. I love you so much, my love. Please, just let go of me and continue your life with someone else.”

Tinitigan ko ang huling mensahe niya kagabi na puno ng mga pa-fall na salita. Nanginginig ang aking mga daliri, pero bawat letra ay itinanim ko ng may kasamang matinding galit. Nag-type ako ng isang solong pangungusap ang mensahe na alam kong magiging huling tuldok sa kung ano mang mayroon kami. “Don't ever contact me again.”