Midst Tagalog 소설 & 이야기

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

“Hindi. Dito kasi sa Bicol, ‘tyong o tyang refers to ‘Mang o Aling.’ Sa katagalugan, instead of that calling sa nga nakatatanda, that is what is used to be called as giving respect to the oldies.” Tumango-tango si Markus. “Parang sanay na sanay ka ring magsalita ng Bicol.” “Maraming taon ng kabataan ko ang ginugol ko sa lugar na ito, Mac. Marami akong naging mga kalaro rito noong maliit pa ako. Would you believe, karamihan sa mga kababata ko rito, sinuwerte rin sa buhay? Naging mga professional din? And some of them are in P&A Corp. Mga empleyado rin sa iba-ibang departamento ng kompanya.

Kamusta na po means Kamusta. Tumingin ako sa ibaba at nakita ko ang mga bata na mahigpit na nakayakap sa mga binti ni Mario, na nahihiya na nakatingin sa akin. Mga 5 to 10 years old yata sila. Isang ngiti agad ang sumilay sa aking mukha "Sino ang mga batang ito?" tanong ko, biglang naalala ang kapatid kong si Nathan sa bahay.

Umabot ng mahigit isang oras ang pagbabyahe namin bago kami makarating sa destinasyon namin. At ng makarating na kami ay agad kung pinahayag sa kanila ang lugar. "Anyway boys welcome to my favorite place. The hidden forest," "Ito na ba 'yung lugar na sinasabi mo? Eh asan na 'yung ilog at kubo na sinasabi mo?" Pagtatakang tanong ni Carlo na tila parang na cu-curious sa lugar.

I posted it on my I*******m and put a caption: Thank you, Intramuros. Agad kong tinago ang cellphone nang maupo siya sa tabi ko. Alas siyete y media na pala. Mahaba haba pala ang oras na ginugol namin sa pamamasyal. "Are you hungry?" Pasimple akong tumango. He chuckled. "Come on let's eat. Saan mo gusto?" "Jollibee."

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”