Mira Place Novels & Stories

At higit sa lahat, wala siyang sinabi o binigyan ng hint si Mira, at napakahirap pala na itago ang lahat sa kanya. Puno siya ng iba't ibang emosyon. Kinakabahan, nag-aalala, at excited siya habang naghihintay kay Mira. Sabi ni Mira na magkita sila sa paborito nilang French restaurant. Sinabi rin niya na gusto niyang ipagdiwang ang tagumpay ng bagong release na products ng C'est La Vie Cosmetics, simula nang makuha niya ang posisyon ng CEO sampung taon na ang nakakaraan.

Pangalan pa lang niya, parang binuksan ang gripo ng galit at lungkot sa dibdib ko. Siya. Lahat ng tiwala ko, binigay ko. Hinayaan ko siyang makita ang mga peklat ko, literal at emosyonal. At ngayon? Hindi ko alam kung kakampi siya… o parte ng mga nilalang na may hawak sa kasaysayan ko. “Saan tayo pupunta?” tanong ko. “I hacked a private safehouse address,” sagot ni Mira. “It’s under an unregistered name. I think it used to be one of Ammir’s drop points. He used it before he became CEO.”

It's good that her location at that time is not so far from the sangyup affordable restaurant na paborito nilang kainan ni Mira. Mira is Natasha's college close friend. Isa ito sa nakilala niya sa exclusive school. Mira is a scholar students of their school. Nanggaling ito sa isang simpleng pamilya na katulad rin niya. Ang kaibahan lang nila ay may Nanay at Tatay ito. Habang siya lumaki sa kanyang lolo at lola ng maagang namatay ng halos magkasabay ang kanyang mga magulang. Kasabay silang dalawa na nagtapos sa kolehiyo. Siya bilang Fashion Designer, habang ito naman ay Accountancy with a highest mark.

Kaya imbis na magtago ako sa malayong lugar o magpunta sa dating tinutuluyan ko ay naisipan kong magtungo na lamang sa simbahan, kung saan ginaganap ang kasal nilang dalawa. Nagmadali ako sa aking pagtakbo kahit ramdam ko ang paghihina ng aking katawan. Pinilit kong makahakbang hanggang sa masilayan ko muli ang kaniyang mukha. Ngunit sa mga sandaling iyon ay may hindi naman kanais-nais na nangyari roon. Namatay si Mira sa harap ng maraming tao matapos niyang mahulog mula sa taas ng simbahan. At ang mas nakakagulat sa lahat ay nung lapitan ito ni Alona na walang kaalam-alam na si Mira ang nasa harapan niya ngayon.

“Eh kasi, niyayaya ka ni Mira para sa party party mamaya ng mga tauhan ni Manang Rose doon sa may court.” Naging kaibigan ko na rin si Mira dito sa Palawan, kaso bigla siyang nawala ilang buwan na ang nakakalipas dahil nagbakasyon siya Switzerland. May party rin na ginaganap sa court isang beses sa isang buwan, trip lang ni Manang Rose 'yon. “Nandito na si Mira sa Palawan?” gulat na tanong ko. Napatango si Sarah. “Oo, kararating lang daw niya kahapon.” sabi nito at umupo sa tabi ko.

Agad nitong inalalayan si Mira palayo sa akin at dahan-dahan itong inihiga sa sofa ko. “What happened?” tanong ni Jyn nang tuluyan itong makalapit sa akin. “Hindi ko din alam,” sagot ko. “Bigla na lang niya akong niyakap noong tanungin ko kung bakit namumugto ang mga mata niya.” “May kwarto ba siya dito?” tanong ni Rajiv. “Wala,” sabi ko. “Pero pwede mo siyang dalhin sa kwarto ko. Doon siya madalas natutulog kapag nagpapalipas siya dito ng gabi.”

Dati naman wala itong itinatago sakanya. Tumango si Mira at pilit na ngumiti. “O-Okay, I understand.” sagot niya. “Hon, malalim yata ang iniisip mo?” lumapit si Mira kay Dark na noon ay nasa balcony ng kwarto nila. Nakatukod ang dalawang kamay nito sa grills ng balcony habang nakatingin sa kawalan. Saglit siyang nilingon Dark, ngunit agad ding ibinalik ang tingin sa malayo.

"Hala! Anong ginagawa nila ro'n sa loob?" "Sa sobrang curious kong malaman e sinilip ko." "May nakita ka?" Tumango ako, "Hindi ko sinasadya pero nahuli ko silang naghahalikan." "Anak ng!" tapos biglang tumayo si Mira na akala mo may susuguring tao dahil sa reaksyon niya. Magtatapon lang pala siya ng lalagyan ng fishball tsaka plastic na may kasamang straw ng palamig sa isang malapit na basurahan sa tabi namin. "Ano nangyare pagkatapos?" tanong niya pagkabalik sa pagka upo.

“Nasaan ang babae na sinasabi mo?” Ngumiti si Mira. “Nasa 125th floor po sa lounge. Huwag nyo po sabihin na sinabi ko sa inyo ang kinaroroonan niya ha. Nangako po kasi ako na isasama ko siya pauwi sa apartment ko.”

“Mira, nag-aalala ako sa’yo, baka mapahamak ka. Baka may ibang plano sila. Wala akong tiwala kay Sebastian. “Huwag kang mag-alala, kaya ko ang sarili ko.” “Basta kung sa tingin mo mapapahamak ka, unahin mo ang kaligtasan mo.” *** Magaan ang loob ni Mira pagbalik mula probinsya. Kahit paano, nakahanap sila ng lakas sa piling ng isa’t isa. Ngunit hindi niya inaasahan ang bumungad pagpasok sa lobby ng Tuazon Group, pulang carpet, mga bulaklak na nakahilera, at isang maliit na stage.