LOGINA contract. A night. A mistake that turned into something more. Naia Isadora Lastra never believed in second chances—especially not after catching her boyfriend red-handed and breaking down in the arms of a dangerously charming stranger at a bar. One night. One decision. One unforgettable mistake. She never expected to wake up sore, breathless, and tangled in the sheets with a man who disappears before dawn… only to reappear days later in a designer suit, announcing: "You're going to be my bride... on paper." Ammir Alejandro Silvestri is a cold, calculating CEO, forced to fake a perfect marriage for the sake of his dying grandmother—and the woman he shared a bed with becomes his only option. Now, all eyes are on them. The press, their families, and the ticking clock of a six-month contract. But the longer they pretend, the harder it gets to remember what's fake and what’s not. And when secrets surface, hearts aren't the only things at risk—because falling in love was never part of the deal.
View MoreNaia Isadora Lastra’s POVParang hindi totoo. Parang panaginip na gusto ko agad magising.“Ammir!” sigaw ko ulit habang sinusuyod ng mata yung puno at usok. Wala. Kahit anong silip ko sa bawat gap ng gubat, wala. Para akong binuhusan ng yelo at piniga sa loob.“Naia! Move!” hatak ni Mira sa akin. May mga putok pa rin sa paligid, pero malayo na yung pinanggagalingan. Ibig sabihin, mabilis na nakakaalis yung mga kumuha sa kanya.“Hindi—hindi ako aalis dito! We have to follow them—”“They’ll kill you before you even get near!” singit ni Lazarus, mukhang kasing-inis ko pero mas kontrolado. “We regroup. Now.”Ayaw ko. Gusto kong sumugod. Gusto kong basagin yung lahat ng nasa pagitan namin. Pero sa bawat segundo na lumilipas, lumalakas yung utak ko na nagsasabing kung papatulan mo ngayon, pareho lang kayong mawawala.Huminga ako nang pilit. “Fine. But we track them. I’m not letting him disappear.”Bumalik kami sa mas ligtas na area—isang maliit na clearing na natatakpan ng makapal na ugat
Naia Isadora Lastra's POV Hindi ko na alam kung ilang minuto na kaming nagpapalitan ng putok. Parang lumiliit yung mundo sa paligid—wala na akong naririnig kundi ang hingal ko at ang putok ng baril ni Ammir sa tabi ko. “Two incoming, left flank!” sigaw niya, sabay lean forward para tumira. Narinig ko yung tunog ng bala na dumaan sa ibabaw ng ulo ko—mabilis, parang kidlat. Yumuko ako instinctively, pinilit steady ang kamay para mag-fire back. Tumama ako sa isa, pero yung isa, mabilis na nakatagong muli sa puno. Mira crawled up beside us, mukha niyang may mga sugat na rin mula sa shrapnel. “We can’t stay here, Naia. They’re pushing harder. Someone’s coordinating them from the back.” Lazarus’ voice crackled in the comms: “I see the commander. Thirty meters northeast. Red scarf.” Napatingin ako kay Ammir. Pareho naming alam na kung matatanggal namin yung commander, babagal ang galaw ng mga tauhan ni Cassara. “Cover me,” sabi ko sa kanya, sabay turo sa mababang slope na magdada
Naia Isadora Lastra’s POV Mabigat na yung hingal ko, pero mas mabigat yung tunog ng mga putok na paulit-ulit sumasampal sa tenga ko. Kahit pilitin kong huwag mag-panic, ramdam ko yung kaba sa lalamunan ko—yung tipong parang sasabog kung pipikit ako kahit isang segundo lang. “Left! Left!” sigaw ni Mira mula sa unahan, sabay putok ng rifle niya. I pressed myself harder against the thick roots ng puno. Basang-basa na ng lupa at dugo ang palad ko, pero wala nang oras para isipin kung kaninong dugo yun. “Naia!” tawag ni Ammir mula sa kanan ko. Nakaluhod siya, hawak ang baril na parang extension na lang ng braso niya. “We can’t hold this position. They’re surrounding us!” Napatingin ako sa paligid. Tama siya. Sa bawat gap ng mga puno, may sumisilip na silhouette. Hindi na ito simpleng ambush—trap ito. “Mira! Fall back to the ridge!” sigaw ko, sabay tanda kay Lazarus na cover fire. Sunod-sunod ang putok namin, sapat para magbigay ng ilang segundo para gumalaw ang grupo. Habang tumatak
Naia Isadora Lastra’s POVMalamig ang hangin sa labas—hindi katulad ng stale na amoy sa loob ng bunker.Pero kahit anong lawak ng langit sa itaas, pakiramdam ko masikip pa rin ang dibdib ko.Sa di kalayuan, nakita ko siya.Ammir.Nakatayo siya sa tabi ng mga survivors, hawak ang balikat ng isa sa mga bagong gising na para bang kinakalma ito. Pero nang magtama ang mga mata namin, huminto siya. Parang lahat ng ingay sa paligid—sigawan, yabag, utos—nawala.Dahan-dahan siyang lumapit.Hindi ko alam kung anong sasabihin. May parte sa akin na gusto lang tumakbo papunta sa kanya, yakapin siya at sabihing tapos na lahat. Pero hindi pa tapos. Alam naming dalawa ‘yon.“Naia…” mahina niyang tawag.“Safe ka?” tanong ko agad, mas mabilis pa sa kaya kong pigilan.Tumango siya. “Ikaw? Wala bang sugat?”Bahagya akong ngumiti, kahit ramdam ko ang bigat ng dugo sa mga kamay ko. “May gasgas. Pero buhay pa.”Lumapit siya nang kaunti pa. Hindi niya ako hinawakan—parang nag-aalangan kung dapat ba. Kaya ako






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews